Πώς θα κάνετε περισσότερο σεξ το 2026

«Θέλω να θέλω περισσότερο σεξ». Η φράση αυτή, σύμφωνα με τη σεξοθεραπεύτρια Amy Campbell (MClinPsych, Psyched About Sex), επαναλαμβάνεται σχεδόν σε κάθε θεραπευτικό πλαίσιο. Συχνά συνοδεύεται από μια ακόμη πιο βαριά παραδοχή: «Μακάρι να μην ήταν τόσο δύσκολο να θέλω».

Το αίτημα αυτό δεν προέρχεται από ανθρώπους που έχουν πάψει να ενδιαφέρονται για την οικειότητα. Αντίθετα, αφορά άτομα που βιώνουν μια εσωτερική απόσταση ανάμεσα σε αυτό που επιθυμούν νοητικά και σε αυτό που μπορεί να ανταποκριθεί το σώμα τους.

Για πολλούς ενήλικες (ιδίως όσους ισορροπούν εργασία, φροντίδα παιδιών ή ηλικιωμένων, ψυχικό φορτίο και συναισθηματική εργασία) το σεξ δεν απουσιάζει επειδή κάτι «χάλασε». Απουσιάζει επειδή η ευχαρίστηση έχει σταδιακά εκτοπιστεί από την καθημερινότητα. Όταν αυτό συμβαίνει, η επιθυμία δεν σβήνει θεαματικά, απλώς παύει να εμφανίζεται.

Το χρόνιο στρες και το σώμα σε «κατάσταση απειλής»

Η επιστημονική βιβλιογραφία είναι σαφής: το χρόνιο στρες ενεργοποιεί το σύστημα απειλής του σώματος και καταστέλλει το σεξουαλικό ενδιαφέρον (Bancroft & Janssen, 2000· Hamilton & Meston, 2013).

Σε νευροβιολογικό επίπεδο, η επιθυμία δεν μπορεί να ανθίσει όταν το σώμα λειτουργεί σε κατάσταση επιβίωσης. Όταν η καθημερινότητα μοιάζει με μια αδιάκοπη λίστα υποχρεώσεων, deadlines και ευθυνών, η χαμηλή επιθυμία δεν είναι δυσλειτουργία, είναι φυσιολογική προσαρμογή.

Κι όμως, πολλοί άνθρωποι αντιδρούν σε αυτή τη συνθήκη προσπαθώντας περισσότερο με:

• περισσότερη πρωτοβουλία,
• περισσότερο προγραμματισμό,
• μεγαλύτερη πίεση στον εαυτό τους να «μπουν στο κλίμα».

Όπως επισημαίνει η Δρ. Campbell, αυτό είναι συνήθως το αντίθετο από αυτό που χρειάζεται η επιθυμία.

Τι προτείνει η σεξοθεραπεύτρια αν ο στόχος είναι περισσότερο σεξ

Λιγότερη πίεση πριν από περισσότερο άγγιγμα

Η πίεση είναι από τους ταχύτερους «δολοφόνους» της λίμπιντο. Το Μοντέλο Διπλού Ελέγχου της σεξουαλικής απόκρισης δείχνει ότι η επιθυμία διαμορφώνεται από την αλληλεπίδραση διεγερτικών και ανασταλτικών μηχανισμών (Bancroft & Janssen, 2000).

Η υποχρέωση, ο φόβος απογοήτευσης του συντρόφου, η αίσθηση ότι «πρέπει» να υπάρξει σεξ, λειτουργούν ως ισχυρά φρένα ακόμη και όταν υπάρχουν σεξουαλικά ερεθίσματα.

Η επιθυμία αναπτύσσεται σε συνθήκες ασφάλειας και επιλογής, όχι απαίτησης. Για τον λόγο αυτό, η συνειδητή απομάκρυνση της πίεσης, η ρητή συμφωνία ότι η οικειότητα δεν χρειάζεται να οδηγήσει πουθενά, συχνά δημιουργεί περισσότερο χώρο για επιθυμία από οποιαδήποτε «προσπάθεια».

Γιατί η αυθόρμητη επιθυμία είναι ο λάθος στόχος

Ένας από τους πιο επίμονους μύθους γύρω από το σεξ είναι ότι η επιθυμία πρέπει να εμφανίζεται αυθόρμητα. Στην πραγματικότητα, για πολλούς ενήλικες και ιδιαίτερα σε μακροχρόνιες σχέσεις, η επιθυμία είναι ανταποκρινόμενη: εμφανίζεται μετά τη σύνδεση και τη διέγερση, όχι πριν.

Η αναμονή να «έρθει η όρεξη» από μόνη της συχνά οδηγεί σε στασιμότητα. Αυτό δεν σημαίνει εξαναγκασμό ή παραβίαση ορίων. Σημαίνει κατανόηση ότι η επιθυμία συχνά ακολουθεί τη σωματική και συναισθηματική εγγύτητα.

Ασφάλεια αντί για σπίθα

Το σεξ δεν ευδοκιμεί σε περιβάλλοντα συναισθηματικής ανασφάλειας. Μελέτες δείχνουν ότι το άγχος, η υπερεπαγρύπνηση και η δυσφορία στη σχέση συνδέονται με μειωμένη επιθυμία και διέγερση (Hamilton & Meston, 2013).

Πριν τεθεί το ερώτημα «γιατί δεν θέλω σεξ;», οι ειδικοί προτείνουν να προηγηθούν άλλα, θεμελιώδη ερωτήματα:

• Νιώθω ότι μπορώ να πω «όχι» χωρίς συνέπειες;
• Νιώθω ότι με ακούν και με σέβονται;
• Υπάρχει χώρος για εμένα εδώ;

Χωρίς συναισθηματική ασφάλεια, η επιθυμία σπάνια επιβιώνει.

Όταν το σεξ γίνεται επίδοση

Η εστίαση σε αποτελέσματα (οργασμούς, συχνότητα, «καλή απόδοση») συχνά απομακρύνει την απόλαυση. Η πίεση απόδοσης αυξάνει την αυτοπαρακολούθηση, κάτι που συνδέεται με χαμηλότερη διέγερση και μειωμένη ικανοποίηση (Masters & Johnson, 1970).

Όσο περισσότερο αξιολογείται το σεξ, τόσο λιγότερο βιώνεται. Για πολλά ζευγάρια, η προσωρινή αποσύνδεση της οικειότητας από την επίδοση λειτουργεί τελικά απελευθερωτικά.

Η φαντασία ως ασφαλής είσοδος στην επιθυμία

Η ερωτική μυθοπλασία αποτελεί έναν χαμηλής πίεσης τρόπο ενεργοποίησης της επιθυμίας. Έρευνες δείχνουν ότι η έκθεση σε ερωτικά ερεθίσματα αυξάνει τη διέγερση, ιδιαίτερα σε άτομα με ανταποκρινόμενη επιθυμία (Rupp & Wallen, 2008).

Η ανάγνωση ερωτικών κειμένων:

• δεν απαιτεί παράσταση,
• μπορεί να είναι απολύτως ιδιωτική,
• επιτρέπει στην επιθυμία να ξεδιπλωθεί χωρίς απαιτήσεις.

Για πολλούς ανθρώπους, η φαντασία είναι ασφαλέστερο σημείο επαφής με την επιθυμία από την άμεση σεξουαλική πράξη.

Η ευχαρίστηση δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη

Η ευχαρίστηση συχνά αντιμετωπίζεται ως ανταμοιβή μετά την παραγωγικότητα. Ωστόσο, έρευνες στην ψυχολογία και τη σεξουαλική υγεία συνδέουν σταθερά το παιχνίδι, το θετικό συναίσθημα και την απόλαυση με αυξημένη επιθυμία και καλύτερη ποιότητα σχέσεων (Fredrickson, 2001· Diamond & Huebner, 2012).

Μια ζωή χωρίς χώρο για ευχαρίστηση δεν είναι ουδέτερη απέναντι στη σεξουαλικότητα. Είναι ενεργά εχθρική προς αυτήν.

Το τελικό συμπέρασμα

Το ζητούμενο για περισσότερο σεξ το 2026 δεν είναι να προσπαθήσουμε περισσότερο ή να «διορθώσουμε» τον εαυτό μας. Είναι να δημιουργήσουμε τις συνθήκες όπου η επιθυμία μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, πίεση και αξιολόγηση.

Η απάντηση στο «θέλω να θέλω» δεν βρίσκεται στην επιβολή, αλλά στη διευκόλυνση. Και ίσως το πιο ριζοσπαστικό βήμα είναι απλό: να δώσουμε ξανά χώρο στην ευχαρίστηση.