Πέντε τρόποι για να διαχειριστείτε το τάντρουμ των παιδιών – Πώς να αποκωδικοποιήσετε τις εκρήξεις θυμού

Τα παιδιά έχουν την τάση να εκφράζουν τα συναισθήματά τους μέσα από τις πράξεις τους. Τα tantrums (τάντρουμ), τα έντονα ξεσπάσματα θυμού, απογοήτευσης και αποδιοργανωμένης συμπεριφοράς, μπορεί να δοκιμάζουν καθημερινά την υπομονή των γονέων, κάνοντας τους να νιώθουν ανήμποροι, απογοητευμένοι και εξαντλημένοι.

Πίσω από αυτές τις αντιδράσεις, όμως, συχνά δεν κρύβεται απλώς μια «κακή συμπεριφορά». Μπορεί να αποτελούν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά εκφράζουν φόβο, θυμό, θλίψη, κούραση ή άλλες ανάγκες που δεν μπορούν ακόμη να περιγράψουν με λόγια.

Πέντε απλές κινήσεις, σύμφωνα με ψυχολόγους στο CNBC, μπορούν να βοηθήσουν τους γονείς να αποκωδικοποιήσουν αυτά τα ξεσπάσματα και να αντιδράσουν πιο αποτελεσματικά.

1. Ηρεμήστε πρώτα τον εαυτό σας

Εάν το παιδί σας έχει ένα έντονο ξέσπασμα, είναι φυσιολογικό να ταραχτείτε ή ακόμη και να χάσετε την ψυχραιμία σας. Τα παιδιά, όμως, μαθαίνουν παρατηρώντας τη συμπεριφορά των ενηλίκων. Γι’ αυτό προσπαθήστε να παραμείνετε ήρεμοι μέσα στην αναστάτωση. Κάντε μια παύση και πάρτε πέντε βαθιές διαφραγματικές αναπνοές.

Μπορεί να ακούγεται απλό, αλλά η βαθιά αναπνοή μεταφέρει οξυγόνο στους μυς και συμβάλλει στην ενεργοποίηση της αντίδρασης χαλάρωσης του οργανισμού. Τα συναισθήματα είναι μεταδοτικά. Όταν οι γονείς παραμένουν ήρεμοι, τα παιδιά «πιάνουν» αυτή την ηρεμία και μαθαίνουν σταδιακά πώς να ρυθμίζουν τα δικά τους έντονα συναισθήματα.

2. Λειτουργήστε διερευνητικά όχι αυταρχικά

Όταν ένα παιδί συμπεριφέρεται άσχημα, ο γονέας μπορεί να μπει στον πειρασμό να του πει «σταμάτα αμέσως» ή να προσπαθήσει να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο και να λύσει επιτόπου το πρόβλημα.

Ωστόσο, αυτή η αυταρχική αντιμετώπιση μπορεί να κάνει τα παιδιά να κλειστούν στον εαυτό τους και να πλήξει την αυτοπεποίθησή τους. Αντί να συμπεριφερθείτε σαν διευθυντής που δίνει εντολές, προσεγγίστε την κατάσταση σαν ντετέκτιβ. Υιοθετήστε μια στάση περιέργειας και αναρωτηθείτε: «Τι μπορεί να συμβαίνει αυτή τη στιγμή στο παιδί μου και να προκαλεί αυτή τη συμπεριφορά;».

Όταν εντοπίσετε την πραγματική αιτία της συμπεριφοράς, θα έχετε ήδη λύσει το μυστήριο – και αυτό είναι περισσότερο από τη μισή μάχη.

3. Βοηθήστε το παιδί να ονομάσει τα συναισθήματά του

Η προβληματική συμπεριφορά ενός παιδιού μπορεί να αποτελεί αυτό που οι ψυχολόγοι αποκαλούν «άμυνα». Οι άμυνες – όπως η ανειλικρίνεια, η αποφυγή, η κριτική προς τους άλλους και η εκτόνωση του θυμού σε λάθος πρόσωπο – είναι μηχανισμοί με τους οποίους προστατευόμαστε από επώδυνα συναισθήματα.

Οι άμυνες μπορούν να μουδιάσουν προσωρινά ισχυρά συναισθήματα, όπως η ντροπή, η ενοχή ή η θλίψη. Μακροπρόθεσμα, όμως, δεν βοηθούν τα παιδιά να αισθανθούν, να επεξεργαστούν και τελικά να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της ζωής.

Η εύρεση λέξεων για όσα αισθανόμαστε ονομάζεται είναι μια διαδικασία που βοηθά να ηρεμήσει η αμυγδαλή του εγκεφάλου και περιορίζει την ένταση των ισχυρών συναισθημάτων. Προσπαθήστε, λοιπόν, να βοηθήσετε το παιδί σας να αναγνωρίσει και να ονομάσει τα συναισθήματα που κρύβονται πίσω από τις άμυνές του. Απλές ερωτήσεις όπως «Είσαι λυπημένος;», «Έχεις θυμώσει;» ή «Ανησυχείς;» αποτελούν μια καλή αρχή.

4. Εξετάστε εάν η δική σας συμπεριφορά παίζει κάποιον ρόλο

Τα παιδιά μιμούνται συμπεριφορές που παρατηρούν τόσο στο σχολείο όσο και στο σπίτι. Εάν η προβληματική συμπεριφορά του παιδιού σας επαναλαμβάνεται, αφιερώστε λίγο χρόνο για να εξετάσετε τις δικές σας αντιδράσεις.

Αναρωτηθείτε:

• «Πώς διαχειρίζομαι τα δικά μου συναισθήματα;»
• «Τι κάνω όταν αισθάνομαι θυμό, θλίψη, άγχος ή φόβο;»
• «Χρησιμοποιώ μηχανισμούς άμυνας για να αποφύγω τα επώδυνα συναισθήματα αντί να τα αντιμετωπίσω;»
• «Μήπως η συμπεριφορά του παιδιού μου αντικατοπτρίζει τη δική μου;»

Ακόμη και μια σύντομη παύση για να αναγνωρίσετε και να αποδεχθείτε τα δικά σας συναισθήματα –και να αναζητήσετε αυτό που πραγματικά χρειάζεστε– μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά.

5. Σκεφτείτε τον ρόλο του στρες

Τόσο το καθημερινό όσο και το παρατεταμένο στρες επηρεάζουν το σώμα και τον νου. Οι στρεσογόνοι παράγοντες μπορούν να απορρυθμίσουν το νευρικό σύστημα ενός παιδιού, δυσκολεύοντάς το να ελέγξει τα συναισθήματά του. Και αυτή η συναισθηματική απορρύθμιση μπορεί να επηρεάσει άμεσα τη συμπεριφορά του.

Το ακρωνύμιο «H.A.L.T.» προέρχεται από τις αγγλικές λέξεις hungry, angry, lonely, tired – δηλαδή πεινασμένο, θυμωμένο, μόνο ή κουρασμένο – και μπορεί να βοηθήσει τους γονείς να εντοπίσουν τις βασικές πηγές στρες που δυσκολεύουν τα παιδιά να ρυθμίσουν τα συναισθήματά τους και τα οδηγούν σε εκρηκτικές συμπεριφορές.

Προσπαθήστε πρώτα να καλύψετε αυτές τις βασικές ανάγκες και παρατηρήστε εάν η συμπεριφορά του παιδιού αλλάζει. Ένα σνακ την κατάλληλη στιγμή, λίγος ύπνος ή λίγος ποιοτικός χρόνος μαζί σας μπορεί να αποτελέσει ακριβώς την επανεκκίνηση που χρειάζεται.