Ένα άγαλμα γέννησε την πιο παράξενη ερωτική ταινία της χρονιάς – Η Ολίβια Κόλμαν παραγγέλνει έναν ψάθινο σύζυγο, μια απίθανη ιστορία

Το Slate χαρακτηρίζει την ταινία παράξενη, ξεκαρδιστική και απολαυστική. Όπως γράφει, πρόκειται για μια ρομαντική ιστορία με χιούμορ που θυμίζει Μόντι Πάιθον.

Μια γκρινιάρα και μοναχική γυναίκα ψαράς παραγγέλνει σε έναν καλαθοπλέκτη να της φτιάξει… έναν σύζυγο. Αυτή είναι η υπόθεση του «Wicker», της ταινίας που βγήκε πλέον σε ευρεία διανομή, λίγους μήνες αφότου το πρώτο προωθητικό της βίντεο έγινε αντικείμενο αμέτρητων χιουμοριστικών αναρτήσεων και… έγινε viral. Την ηρωίδα υποδύεται η Ολίβια Κόλμαν και τον τεχνίτη ο Πίτερ Ντίνκλατζ. Τον Ψάθινο Σύζυγο ερμηνεύει ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, κρυμμένος πίσω από εντυπωσιακό προσθετικό μακιγιάζ.

Η Ρεμπέκα Όνιον του αμερικανικού περιοδικού Slate χαρακτηρίζει την ταινία παράξενη, ξεκαρδιστική και απολαυστική. Είναι μια ματιά στον πατριαρχικό γάμο, στους ρόλους των φύλων και στη δύναμη των πανούργων γυναικών, σε ένα ψευτομεσαιωνικό χωριό γεμάτο ζηλόφθονους κατοίκους. Αυτοί δεν αντέχουν να βλέπουν πόσο καλός και πρόθυμος αποδεικνύεται ο ψάθινος άντρας. Όπως γράφει, πρόκειται για μια βαθιά ρομαντική ιστορία με χιούμορ που θυμίζει Μόντι Πάιθον.

Από ένα ξεχασμένο διήγημα στην οθόνη

Εξίσου ασυνήθιστη είναι η διαδρομή της ιστορίας από το χαρτί στην οθόνη. Το διήγημα της Βρετανίδας συγγραφέως Ούρσουλα Γουίλς «The Wicker Husband», που στην ηλεκτρονική του έκδοση μετονομάστηκε «Wicker», έμενε για χρόνια σε έναν ιστότοπο που σήμερα ελάχιστοι θυμούνται. Κάποια στιγμή ένας παραγωγός επικοινώνησε μαζί της εντελώς απροσδόκητα. Τελευταία έχει γίνει της μόδας να γυρίζονται ταινίες από αδημοσίευτα διηγήματα, ακόμη και από αναρτήσεις στο Reddit. Μια τολμηρή ερωτική ιστορία με πρωταγωνιστή ένα αντικείμενο που έχει ψυχή αποτελεί ωστόσο πρωτοτυπία.

Ένα άγαλμα στην Κορνουάλη

Η ιδέα γεννήθηκε στην Κορνουάλη πριν από περίπου είκοσι χρόνια. Εκεί ένας καλαθοπλέκτης είχε στήσει μια διαδρομή τέχνης γύρω από τη λιμνούλα ενός νερόμυλου, με αγάλματα πλεγμένα από ψάθινες sβέργες. Ανάμεσά τους ήταν ένας άντρας σε φυσικό μέγεθος που ψάρευε στη λίμνη.

«Όταν βγήκε το βίντεο και άρχισε να κάνει τον γύρο του διαδικτύου, σκέφτηκα ότι θα με ρωτούσαν από πού πήρα την ιδέα. Αυτοί οι άνθρωποι ζουν στην άκρη του κόσμου και έπρεπε να πάω να τους μιλήσω», λέει. Τους βρήκε κατενθουσιασμένους, και τους φαίνεται πολύ αστείο που το δημιούργημά τους απέκτησε δεύτερη ζωή.

Τον χώρο τον έχουν αναλάβει πλέον τα παιδιά του δημιουργού, εκείνος όμως υποσχέθηκε να φτιάξει νέο άγαλμα για το επόμενο καλοκαίρι. Το αρχικό έχει χαθεί. Όταν η Γουίλς ρώτησε πόσο αντέχει ένα τέτοιο έργο, η απάντηση ήταν περίπου τρία χρόνια, αν το φροντίζεις. «Τόση είναι πάνω κάτω και η ζωή του Ψάθινου Συζύγου», σημειώνει.

Το παραμυθένιο ύφος ήταν συνειδητή επιλογή. Η Γουίλς ετοιμάζει για τον Απρίλιο βιβλίο με δώδεκα ακόμη διηγήματα. Λέει ότι στα σύντομα κείμενα καταφεύγει συχνά σε αυτή τη γραφή, ενώ στα μεγαλύτερα γράφει πιο σύγχρονα. «Είναι δύσκολο να γράψεις ένα καινούργιο παραμύθι χωρίς να ανακυκλώσεις όλα τα υπάρχοντα. Ένιωσα ότι τα κατάφερα πολύ καλά. Ήμουν αρκετά ευχαριστημένη με τον εαυτό μου».

Το 2008 ανέβασε την ιστορία στο East of the Web, έναν ιστότοπο που διάλεγε προσεκτικά τα διηγήματα που φιλοξενούσε. Ήταν δημοφιλής την εποχή που η ανάγνωση λογοτεχνίας στο διαδίκτυο ήταν ακόμη κάτι καινούργιο. Αμοιβή δεν πήρε ποτέ. Κατά διαστήματα άγνωστοι της έγραφαν ζητώντας να μεταφράσουν το κείμενο για κάποια φοιτητική εργασία ή να το ανεβάσουν στο θέατρο.

Η πρόταση για ταινία έφτασε κατευθείαν στον λογοτεχνικό της εκπρόσωπο. «Δεν ήμουν πεπεισμένη ότι θα γινόταν ταινία», παραδέχεται. Από τη στιγμή όμως που οι παραγωγοί έπιασαν δουλειά, τα πράγματα προχώρησαν εκπληκτικά γρήγορα. Το διήγημα αποσύρθηκε από τον ιστότοπο όταν πουλήθηκαν τα κινηματογραφικά δικαιώματα.

Η συγγραφέας βρέθηκε στα γυρίσματα την ημέρα που γυριζόταν η σκηνή όπου η Ψάθινη Γυναίκα, το τρίτο δημιούργημα του Καλαθοπλέκτη, επιτίθεται στον Χασάπη. Τα γυρίσματα, λέει, ήταν πολύ πιο αιματηρά από όσα έμειναν στο τελικό μοντάζ. Η ταινία κατέληξε έτσι με λιγότερο αίμα και λιγότερη φωτιά, γέρνοντας ίσως περισσότερο προς την ερωτική ιστορία.

Η Γουίλς δεν θα ταξίδευε στο φεστιβάλ του Σάντανς, οπότε πρωτοείδε την ταινία τον Ιανουάριο, σε ιδιωτική προβολή για τους συντελεστές. Η προβολή έγινε σε μια μικροσκοπική αίθουσα δοκιμών στο Λονδίνο. Η Γουίλς καθόταν ακριβώς δίπλα στο ηχείο και άκουγε στη διαπασών τα αμέτρητα τριξίματα της ταινίας. Όταν ο παραγωγός ρώτησε τη γνώμη της, του είπε ότι ο ήχος ήταν λίγο υπερβολικός. «Έπρεπε να τον είχες ακούσει πριν τους βάλω να τον χαμηλώσουν», της απάντησε. Με κανονικό κοινό την είδε στην πρεμιέρα του Λονδίνου.

Οι αλλαγές σε σχέση με το πρωτότυπο δεν την ενόχλησαν. Η Γυναίκα του Ράφτη, την οποία υποδύεται η Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι, απέκτησε πλουσιότερο παρελθόν. Η ηρωίδα, που στο διήγημα ήταν περισσότερο κορίτσι παρά ώριμη γυναίκα, αποκαλείται εκεί «το άσχημο κορίτσι». Όπως εξηγεί η Γουίλς, πολλές ηθοποιοί δεν θα ήθελαν κάτι τέτοιο στο βιογραφικό τους. Η ηλικία πάντως δεν ήταν ποτέ το ζητούμενο, αλλά η κοινωνική της απομόνωση.

«Ήθελα έναν άντρα που να τη σέβεται»

«Μόλις μπήκε στο έργο η Ολίβια Κόλμαν, σκέφτηκα: Θεέ μου, θα είναι συγκλονιστική». Χάρηκε και με την επιλογή του Σκάρσγκαρντ, αφού αρχικά συζητιόταν ο Ντεβ Πατέλ, πολύ νεότερος από την Κόλμαν. «Δεν ήθελα το μήνυμα να είναι ότι μια γυναίκα απλώς χρειάζεται έναν νεότερο άντρα. Πρόκειται για έναν άντρα που πραγματικά τη σέβεται». Για τον Σουηδό ηθοποιό λέει ότι στη ζωή και στα γυρίσματα είναι εξαιρετικά ήρεμος άνθρωπος.

Το ερώτημα που απασχολεί πολλούς θεατές είναι αν ο σύζυγος έχει ελεύθερη βούληση ή αν είναι απλώς ένας ερωτικός σκλάβος. Η συγγραφέας προτιμά να το αφήσει ανοιχτό. Όταν ο ήρωας λέει ότι «φτιάχτηκε για να είναι μαζί της», διαπιστώνει ένα γεγονός και ταυτόχρονα κάνει ρομαντική εξομολόγηση, ενώ στα αισθήματά του υπάρχει και ευγνωμοσύνη.

Στο μυαλό της πάντως όλα τα ψάθινα πλάσματα έχουν ελεύθερη βούληση, και ο χαρακτήρας τους πηγάζει από το ξύλο τους. Η Ψάθινη Γυναίκα είναι φτιαγμένη από σκληρή τρικοκκιά και καλυμμένη με τεράστια αγκάθια. Θα μπορούσε να το βάλει στα πόδια χωρίς να την αγγίξει κανείς, όμως επιλέγει να μείνει και να πολεμήσει. Ο σύζυγος είναι πλεγμένος από ιτιά, που περιέχει μια ουσία η οποία, αν τη βράσεις, γίνεται παυσίπονο. «Ήθελα η προσωπικότητά του να πηγάζει από το δέντρο».

Αμφίσημο μένει και το τέλος. Στο διήγημα οι χωρικοί ψάχνουν μάταια το ζευγάρι, το ψάθινο μωρό και τον Καλαθοπλέκτη. Στην ταινία η μικρή οικογένεια φεύγει πάνω σε ένα κάρο φορτωμένο με τα καλύτερα αγαθά του χωριού, ανάμεσά τους και η πανέμορφη πολυώροφη τούρτα του φούρναρη. «Την κοπάνησαν με όλα τα πράγματα!», λέει γελώντας η Γουίλς.