Όταν ο χρόνιος πόνος γίνεται τρόπος ζωής: Η σιωπηλή επιδημία που ζητά να ακουστεί
Ο πόνος είναι η φυσική γλώσσα του σώματος όταν κάτι δεν πάει καλά. Τι συμβαίνει όμως όταν αυτή η γλώσσα δεν σωπαίνει ποτέ; Όταν ο πόνος παύει να είναι ένα προσωρινό σήμα κινδύνου και μετατρέπεται σε μόνιμο συνοδοιπόρο της καθημερινότητας;
Στο νέο επεισόδιο της σειράς podcast υγείας του newsbeast «Από το Α ως το Ω3», η δημοσιογράφος Μάριον Κοντογιάννη συνομιλεί με την καθηγήτρια Αναισθησιολογίας και Θεραπείας Πόνου της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Ιωάννα Σιαφάκα, σε μια συζήτηση που φωτίζει μία από τις πιο υποτιμημένες και παρεξηγημένες καταστάσεις της σύγχρονης υγείας: τον χρόνιο πόνο.
Πίσω από κάθε άνθρωπο που υποφέρει κρύβεται μια αόρατη μάχη. Μια μάχη που δεν αποτυπώνεται πάντα σε εξετάσεις, δεν φαίνεται εξωτερικά, αλλά διαβρώνει αργά και σταθερά την εργασία, τις σχέσεις, τον ύπνο, την ψυχική ισορροπία και τελικά την ίδια την ταυτότητα του ανθρώπου.
«Το πιο αβάσταχτο δεν είναι μόνο να πονάς. Είναι να πονάς και να μη σε πιστεύουν», τονίζει η καθηγήτρια, περιγράφοντας την καθημερινή εμπειρία χιλιάδων ασθενών που φτάνουν στα ιατρεία πόνου έχοντας εξαντλήσει τις αντοχές τους.
Η συζήτηση αναδεικνύει μια σκληρή πραγματικότητα: ο χρόνιος πόνος δεν αποτελεί απλώς σύμπτωμα. Αναγνωρίζεται πλέον ως αυτόνομο νόσημα, με τεράστιες κοινωνικές, οικονομικές και ψυχολογικές επιπτώσεις. Από τις παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος και τις νευροπάθειες μέχρι τον καρκινικό πόνο, εκατομμύρια άνθρωποι ζουν καθημερινά με έναν αθέατο δυνάστη που συχνά τους απομονώνει από την εργασία, την κοινωνική ζωή και την αξιοπρέπειά τους.
Παράλληλα, αναδεικνύεται ο καθοριστικός ρόλος των φροντιστών, των ανθρώπων που στηρίζουν σιωπηλά τους ασθενείς, συχνά θυσιάζοντας τη δική τους προσωπική και επαγγελματική ζωή. Η ανάγκη για εκπαίδευση, υποστήριξη και θεσμική αναγνώριση των φροντιστών αναδεικνύεται ως ένα από τα μεγάλα ζητήματα δημόσιας υγείας.
Σε μια εποχή όπου η ιατρική δεν αρκείται μόνο στη θεραπεία αλλά οφείλει να αγκαλιάζει ολόκληρο τον άνθρωπο, η καθηγήτρια Ιωάννα Σιαφάκα υπενθυμίζει ότι η αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου απαιτεί διεπιστημονική συνεργασία, πρόληψη, πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και κυρίως σεβασμό στην ανθρώπινη εμπειρία.
Γιατί ο πόνος μπορεί να είναι προσωπικός, αλλά η ευθύνη της ανακούφισης είναι συλλογική.
Μια συζήτηση που δεν αφορά μόνο όσους πονάνε. Αφορά όλους μας. Γιατί κάποια στιγμή, πίσω από κάθε αριθμό, κάθε διάγνωση και κάθε στατιστική, υπάρχει ένας άνθρωπος που απλώς ζητά να ακουστεί.
Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ:
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στην Ελληνική Εταιρία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας:
Στον ιστότοπο
Στο τηλέφωνο: 2106457878
Στο email: [email protected]