Ο Τζιάνι Ινφαντίνο βρίσκεται αντιμέτωπος με τη σοβαρότερη μέχρι σήμερα αμφισβήτηση της ηγεσίας του στη FIFA. Ο πρόεδρος της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας εξακολουθεί να δείχνει ότι δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τη θέση του, όμως το μέτωπο απέναντί του διευρύνεται και πλέον περιλαμβάνει τρεις από τις ισχυρότερες συνομοσπονδίες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Η UEFA, η AFC και η Concacaf πέρασαν σε ανοιχτή επίθεση, απορρίπτοντας τις εξηγήσεις του Ινφαντίνο για την αποτυχημένη προσπάθεια δημιουργίας νέας εμπορικής εταιρείας. Ο ίδιος και ο γενικός γραμματέας της FIFA, Ματίας Γκραφστρέμ, είχαν ζητήσει ουσιαστικά συγγνώμη για τα λάθη που έγιναν, δεσμευόμενοι ότι δεν θα επαναληφθούν.
Για τις τρεις συνομοσπονδίες, όμως, το ζήτημα είναι πολύ βαθύτερο. Στην κοινή επιστολή τους υποστηρίζουν ότι δεν επρόκειτο απλώς για αποτυχία επικοινωνίας ή διαδικασίας, αλλά για σοβαρή κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στη FIFA και στην ηγεσία της.
Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή η UEFA, παρότι έχει βρεθεί πολλές φορές απέναντι στη FIFA, δεν είχε μέχρι σήμερα δημιουργήσει ένα τόσο ευρύ και οργανωμένο μέτωπο εναντίον του Ινφαντίνο. Τώρα, όμως, δεν είναι μόνη.
Οι τρεις συνομοσπονδίες εκπροσωπούν περισσότερες από 130 εθνικές ομοσπονδίες, σε σύνολο 211 μελών της FIFA. Αυτό σημαίνει ότι διαθέτουν σημαντική εκλογική δύναμη ενόψει της επόμενης εκλογικής διαδικασίας, τον Μάρτιο του 2027.
Και ο στόχος τους φαίνεται πλέον ξεκάθαρος: δεν περιορίζεται στην άσκηση πίεσης προς τον Ινφαντίνο, αλλά αφορά την αποχώρησή του από τη διεκδίκηση μιας ακόμη θητείας.
Η μάχη για το 2027
Η παραίτηση του Ινφαντίνο εξακολουθεί να θεωρείται δύσκολη εξέλιξη. Υπάρχει, ωστόσο, και η δυνατότητα ψήφου δυσπιστίας, εφόσον ζητηθεί από το ένα πέμπτο των εθνικών ομοσπονδιών και συγκληθεί έκτακτο συνέδριο.
Το βασικό σχέδιο των αντιπάλων του, πάντως, φαίνεται να είναι διαφορετικό: να δημιουργήσουν τέτοια πίεση ώστε ο πρόεδρος της FIFA να αναγκαστεί να αποσύρει την υποψηφιότητά του για την επόμενη εκλογή.
Ο Ινφαντίνο εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρούς συμμάχους. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η στήριξη που απολαμβάνει από αρκετές μικρότερες ομοσπονδίες, όπου κάθε χώρα διαθέτει μία ψήφο ανεξάρτητα από το μέγεθος ή την ποδοσφαιρική της επιρροή.
Παράλληλα, η Conmebol παραμένει στο πλευρό του. Κατά την πρόσφατη παρουσία του στην Κολομβία, ο Ινφαντίνο έλαβε δημόσια στήριξη από ηγετικά στελέχη της νοτιοαμερικανικής συνομοσπονδίας, η οποία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους συμμάχους του από την πρώτη ημέρα της προεδρίας του το 2016.
Το σενάριο που αλλάζει τις ισορροπίες
Η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται πλέον στις επιστολές και στις δημόσιες δηλώσεις. UEFA, AFC και Concacaf φέρονται διατεθειμένες να εξετάσουν ακόμη και τη διοργάνωση δικών τους ποδοσφαιρικών διοργανώσεων.
Η UEFA έχει ήδη διατηρήσει το μποϊκοτάζ της επόμενης Παγκόσμιας Κύπελλου, γεγονός που ανεβάζει ακόμη περισσότερο την ένταση.
Στο παρασκήνιο έχει αρχίσει, μάλιστα, να συζητείται και το ενδεχόμενο αλλαγής προσώπου στην κορυφή της FIFA. Το όνομα του Καναδού Βίκτορ Μονταλιάνι, προέδρου της Concacaf και αντιπροέδρου της FIFA, εμφανίζεται μεταξύ εκείνων που θα μπορούσαν να εξεταστούν σε περίπτωση ανατροπής των σημερινών ισορροπιών.
Υπάρχει επίσης η ιδέα μιας διαφορετικής μορφής διοίκησης, με την προεδρία της FIFA να περνά εκ περιτροπής στους επικεφαλής των συνομοσπονδιών.
Ο Ινφαντίνο, πάντως, δεν δείχνει διατεθειμένος να εγκαταλείψει τη μάχη. Παρά την πίεση, συνεχίζει τις διεθνείς επαφές και επιχειρεί να διατηρήσει τη συμμαχία των ομοσπονδιών που εξακολουθούν να τον στηρίζουν.
Η κατάσταση θυμίζει σε αρκετούς στο εσωτερικό της FIFA την κρίση που είχε οδηγήσει στην πτώση του Σεπ Μπλάτερ το 2015. Τότε, η αποφασιστική αλλαγή ήρθε όταν οι μεγάλοι χορηγοί άρχισαν να απειλούν ότι θα αποχωρήσουν.
Για την ώρα, ο Ινφαντίνο βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση, αλλά όχι ακόμη εκτός παιχνιδιού. Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν το νέο μέτωπο μπορεί να μετατρέψει την πολιτική αμφισβήτηση σε πραγματική απειλή για την παραμονή του στην κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.