Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ έκανε δηλώσεις στη Marca και στο podcast «Euroleague & Friends Made in Spain», καθώς ετοιμάζεται για ακόμη μία σεζόν με τη φανέλα του Παναθηναϊκού.
Η φετινή θα είναι η τέταρτη χρονιά του Ισπανού φόργουορντ στους «πράσινους» και θα έχει πλέον για προπονητή τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, στον οποίο επίσης αναφέρθηκε μιλώντας στους συμπατριώτες του.
Αναλυτικά όσα είπε ο Ερνανγκόμεθ…
Για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς: «Έχω μεγάλη επιθυμία να μάθω από τον Ζέλικο. Πάντα ήμουν παίκτης που μου άρεσε να με προπονούν και να μπορεί ο προπονητής να βγάλει τον καλύτερό μου εαυτό. Έχω μεγάλες προσδοκίες από τον Ζέλικο. Είμαστε μαζί δύο εβδομάδες και πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία».
Για τα παπούτσια του Κόμπι Μπράιαντ στο Μουντομπάσκετ 2019: «Ήμουν στο σπίτι και έφτιαχνα τη βαλίτσα μου με τον Τσάβι Ραμπασέδα. Είχα ένα χρυσό ζευγάρι Kobe που λάτρευα και όταν τα έπιασα ένιωσα ένα ιδιαίτερο προαίσθημα. Μόλις τα έβαλα στη βαλίτσα, είπα στον Τσάβι: “Κοίταξε, αυτά είναι για τον τελικό”. Προκριθήκαμε από τις φάσεις και φτάσαμε στον τελικό. Αλλά στο χαλάρωμα πριν το παιχνίδι τα φόρεσα, μου έκαναν φουσκάλες και με πονούσαν. Έτσι, στον τελικό, όταν το παιχνίδι κοντοζύγωνε στο τέλος, ζήτησα από έναν φροντιστή να μου τα φέρει και πήγα εκεί που ήταν ο Κόμπι για να του ζητήσω να μου τα υπογράψει. Ήμουν το πιο ευτυχισμένο παιδί στον κόσμο».
Για το Βερολίνο: «Στο Βερολίνο κατέκτησα το Ευρωμπάσκετ και την Ευρωλίγκα. Εκεί δεν έχω χάσει ούτε ένα παιχνίδι. Και επιπλέον, η εθνική γυναικών μόλις κατέκτησε εκεί το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο».
Για το αν είναι ευτυχισμένος στην Αθήνα: «Είμαι πολύ ευτυχισμένος στην Αθήνα. Από την πρώτη μέρα που με υποδέχτηκαν χιλιάδες οπαδοί με καπνογόνα σκέφτηκα: «Πού έμπλεξα; Γιατί δεν υπογράφω στην Ισπανία να έχω την ησυχία μου;». Όμως πάντα μου άρεσαν οι πιο δύσκολοι και τρελοί δρόμοι».
Για ένα περιστατικό στην άφιξή του στην Αθήνα: «Πηγαίνοντας προς το γήπεδο μετά την άφιξή μου, είμασταν στο βαν και είχαμε προσπεράσει τους φιλάθλους του ΠΑΟ, όταν ξαφνικά έπεσε κάτι στο παρμπρίζ. Ήταν ένα κοτόπουλο χωρίς κεφάλι. Ένας από τους άνδρες ασφαλείας είπε: «Αυτοί είναι του Ολυμπιακού». Εκείνη τη στιγμή είχα τρομάξει. Εδώ είναι αδύνατον να περάσεις απαρατήρητος».
Για τη σχέση του με τον Γιόκιτς: «Με τον Γιόκιτς είχα εξαιρετική σχέση και διατηρώ ακόμα επαφή μαζί του. Το να παίζεις δίπλα του είναι πολύ εύκολο, όπως το να παίζεις με τον Μαρκ, τον Ρίκι ή τον Κίνο, δηλαδή σε βοηθούν και δημιουργούν για σένα. Είναι σπουδαίος άνθρωπος και πολύ ταπεινός».
Για τις προτάσεις που είχε: «Τα τελευταία τρία χρόνια είναι αυτά στα οποία υπήρξα πιο ευτυχισμένος παίζοντας μπάσκετ. Αγωνιζόμενος, κατακτώντας τίτλους, αναζητώντας έναν σημαντικό ρόλο. Πριν υπογράψω στον Παναθηναϊκό, ο αδερφός μου, που ήταν στην Μπαρτσελόνα, με έπαιρνε καθημερινά τηλέφωνο για να υπογράψω στην Μπαρτσελόνα. Είχα πολλές προτάσεις, η Ρεάλ παρακολουθούσε την κατάσταση, επίσης η Μακάμπι και η Φενέρμπαχτσε. Όλες οι ομάδες. Ήταν μια δύσκολη αλλά πολύ προσωπική απόφαση».
Για τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο: «Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι επαναστάτης μεν, αλλά κυρίως επειδή θέλει πάντα να νικάει, κι γι’ αυτό έχει επιτύχει στις επιχειρήσεις του. Οι εργαζόμενοί του λένε ότι είναι ο καλύτερος εργοδότης που είχαν, ότι ενδιαφέρεται πάντα για εσένα. Είναι πολύ εκδηλωτικός, αλλά είναι ο ιδιοκτήτης μιας ομάδας που θέλει να κερδίζει».
Για την οικογένεια του Παναθηναϊκού: «Τα παιδιά του Τζέριαν Γκραντ είναι σαν δικά μου παιδιά. Αυτή είναι η οικογένεια του Παναθηναϊκού, που όπως όλες έχει τα προβλήματά της. Αλλά θέλουμε να νικάμε εδώ σαν οικογένεια. Κι αυτό είναι κάτι που είδα αυτά τα τρία χρόνια και ο Γιαννακόπουλος καταφέρνει να το κάνει όλο και πιο σημαντικό».
Για την αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό: «Το ζεις με έναν τρόπο όταν παίζεις εντός έδρας και με διαφορετικό όταν παίζεις εκτός. Αλλά μου αρέσει πολύ να τα παίζω. Στο κάτω κάτω, διεκδικούμε σχεδόν όλους τους τίτλους εναντίον τους, μπορεί να παίξουμε εναντίον τους 15 ή 20 φορές το χρόνο. Όταν παίζουμε εντός έδρας δεν υπάρχει κανένας οπαδός του Ολυμπιακού και όταν πάμε εκεί δεν υπάρχει κανένας δικός μας. Υπάρχει μεγάλη ένταση και πίεση και το κάθε τι μπορεί να γίνει viral. Και ό,τι κι αν συμβεί, στο τέλος του αγώνα θα γίνει χαμός. Το να ξεπερνιούνται τα αθλητικά όρια δεν μου αρέσει. Πρέπει να το αποδεικνύεις στο γήπεδο».