Γ. Βαρδινογιάννης: Τι είχε πει στην τελευταία του συνέντευξη για τον Παναθηναϊκό, τη Θύρα 13 και το περίφημο πιστόλι
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, ο ιστορικός «Καπετάνιος» του Παναθηναϊκού, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, είχε μιλήσει για τη μακρόχρονη παρουσία του στο ελληνικό ποδόσφαιρο στην τελευταία του συνέντευξη, την οποία είχε παραχωρήσει στον Σταύρο Θεοδωράκη για την εκπομπή «Πρωταγωνιστές», με αφορμή ένα αφιέρωμα στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Ο πρώην πρόεδρος του Παναθηναϊκού είχε ανατρέξει στα πρώτα χρόνια της σχέσης του με την ομάδα, είχε εξηγήσει τις αποφάσεις του για τη Θύρα 13 και τις μεταγραφές, ενώ είχε δώσει τη δική του απάντηση για το πολυσυζητημένο περιστατικό με το πιστόλι στον τελικό Κυπέλλου απέναντι στην ΑΕΚ.
«Πάντα Παναθηναϊκός ήμουν, λόγω Λινοξυλάκη, από το Γυμνάσιο. Δεν είχα κανέναν φανατισμό. Μετά το 1970 ξεκίνησα να παίρνω 10 διαρκείας, γιατί ήταν και ο Γιωργάκης του Βαρδή που ήθελε να πηγαίνει. Μαζί μου καθόταν ο Νανάς, ο Τσαλδάρης, και ο Γιώργος Κατσαρός. Και σιγά σιγά έγινα, δεν θα έλεγα φανατικός, αλλά φίλαθλος του Παναθηναϊκού», είχε εξομολογηθεί.
Αναφερόμενος στον τρόπο με τον οποίο διοικούσε τον Παναθηναϊκό, είχε τονίσει ότι, παρά το πάθος του, προσπαθούσε να διατηρεί τη φίλαθλη νοοτροπία του. «Ήμουν παθιασμένος πρόεδρος, αλλά δεν έχασα τη φίλαθλη ιδιότητα. Όταν υπήρχαν φωνές τα εισιτήρια να τα παίρνει όλα η γηπεδούχος ομάδα, αρνήθηκα. Το ποσοστό που έπαιρναν οι μικρές ομάδες στα μεγάλα γήπεδα δεν είχε καμιά σχέση με τις εισπράξεις που κάναμε στο γήπεδό τους. Ήταν πολύ μικρή η Λεωφόρος τότε για να βάλει τον κόσμο του Παναθηναϊκού».
Τι είχε πει για τη Θύρα 13
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε αναφερθεί και στις σχέσεις του με τους οργανωμένους οπαδούς, εξηγώντας τι τον είχε οδηγήσει στις αποφάσεις του για τους συνδέσμους. «Έξω από το γήπεδο υπήρχαν οι μαυραγορίτες των εισιτηρίων, όπου εγώ τους κυνηγούσα. Στην αρχή είπα “από πού τα προμηθεύονται τα εισιτήρια” και ανακάλυψα ότι από τους συνδέσμους γινόταν όλη η μαύρη αγορά. Σε ένα βράδυ, και λόγω κάποιων επεισοδίων στην εξέδρα, είπα “καταργούνται όλοι οι σύνδεσμοι, πλην της Θύρας 13 που γίνεται ΠΑΛΕΦΙΠ με υποκαταστήματα στη Θεσαλλονίκη και αλλού”. Ουδέποτε κατήργησα τη Θύρα 13, απεναντίας την ανέβασα ως ΠΑΛΕΦΙΠ Νέας Υόρκης, ως Θύρα 13. Δεν αντέδρασε κανείς, διότι ο φίλαθλος κόσμος του Παναθηναϊκού είδε με τι μεράκι είχα αναδιαμορφώσει την ομάδα».
«Δεν έκανα ποτέ χειρονομία να βγάλω το κουμπούρι»
Ένα από τα περιστατικά που είχαν συζητηθεί περισσότερο κατά τη διάρκεια της θητείας του ήταν εκείνο με το πιστόλι στο ΟΑΚΑ, στον τελικό Κυπέλλου με την ΑΕΚ. Ο ίδιος είχε απορρίψει την εκδοχή ότι επιχείρησε να επιδείξει το όπλο του, χαρακτηρίζοντας όσα είχαν ακουστεί «μυθολογία». «Οπλοφορούσα, όχι λόγω του ποδοσφαίρου. Δεν έκανα ποτέ χειρονομία να βγάλω το κουμπούρι ή να κάνω ότι το βγάζω. Όλα αυτά είναι μυθολογία», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
Οι μεταγραφές, ο Ρότσα και οι σχέσεις με τον Ολυμπιακό
Ο «καπετάνιος» είχε μιλήσει ακόμη για τη συνεργασία του με τον Χουάν Ραμόν Ρότσα και τη φιλοσοφία του σχετικά με τη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής ομάδας. «Ο Ρότσα ερχόταν και μου έλεγε τα προβλήματα της ομάδας και κουβεντιάζαμε πώς θα παίξουμε την Κυριακή. Έδινα μια άλλη γωνία να το δει. Τον προβλημάτιζα, δεν ήθελα μάνατζερ. Εγώ κατευθείαν έκανα τις μεταγραφές. Διαμαρτύρονται οι φίλαθλοι πολλές φορές, γιατί δεν έκανα μεταγραφές. Δεν έκανα γιατί δεν ήθελα να χαλάσω την ομάδα».
Θυμούμενος τις επιτυχίες της δεκαετίας του 1990, είχε προσθέσει: «Όταν το 1995 πήραμε το πρωτάθλημα, τους είπα συγχαρητήρια που με αναγκάζετε να μη κάνω μεταγραφές. Πήρα νταμπλ το 1996 και ευρωπαϊκή διάκριση στους 4 του Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν είναι μόνο οικονομική ζημιά, ανατρέπεις τον τρόπο της ομάδας που έχεις χτίσει. Αυτό ήταν από τα πρώτα πράγματα που έμαθα στο ποδόσφαιρο. Καμία μεγάλη ομάδα δεν κάνει πάνω από 4-5 μεταγραφές τον χρόνο. Κάνει μία με δύο προσθήκες στις θέσεις που έχει πρόβλημα».
Τέλος, αναφερόμενος στις σχέσεις του με παράγοντες άλλων ομάδων, είχε σταθεί στον Σταύρο Νταϊφά και τον Δημήτρη Κωνσταντινίδη. «Ο Νταϊφάς μου ζήτησε χίλια συγγνώμη, δεν μου είχε φερθεί καλά. Με τον Δημήτρη Κωνσταντινίδη ήμουν πάντοτε φίλος και κρατούσαμε το ποδοσφαιρικό έξω από τις σχέσεις μας. Σε κάποια φάση έφυγε από τον Ολυμπιακό, γιατί έβλεπε τα λάθη που γίνονταν κόντρα σε εμένα. Εγώ τα μάθαινα, αλλά δεν αντιδρούσα. Κοίταζα να φτιάχνω την ομάδα».
Η συνέντευξη αυτή αποτελεί πλέον μία από τις τελευταίες δημόσιες καταγραφές των απόψεων του Γιώργου Βαρδινογιάννη για τον Παναθηναϊκό και μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού ποδοσφαίρου.