Το μυστήριο με την εξαφάνιση του Ηλία Πανταζή: Από το Σίδνεϊ, άστεγος στη Μεταμόρφωση – «Είναι σαν να άνοιξε η γη και να τον κατάπιε»

Η υπόθεση του Ηλία Πανταζή, που ήρθε στο φως μέσα από την έρευνα της εκπομπής «Φως στο Τούνελ», αναδεικνύει το δράμα ενός ανθρώπου που βρέθηκε στο περιθώριο μετά από διαδοχικές προσωπικές απώλειες και τελικά εδώ και καιρό έχουν χαθεί τα ίχνη του.

Στην κάμερα της εκπομπής της Αγγελικής Νικολούλη, μίλησε ένας φίλος από την ομάδα υποστήριξης του Ηλία Πανταζή που χάθηκε στη Μεταμόρφωση.

Πρόκειται για ομάδα στο Viber με τίτλο «Οι φίλοι του Ηλία».

Ο μάρτυρας περιγράφει έναν άνθρωπο άκακο, βαθιά θρησκευόμενο και ακίνδυνο, που δεν είχε ποτέ κακό λόγο να πει για κανέναν.

«Γνώρισα τον Ηλία πριν από περίπου τρία χρόνια, τυχαία στον δρόμο. Μιλήσαμε λίγο και αμέσως τον συμπάθησα. Από τότε συναντιόμαστε σχεδόν κάθε πρωί και να τον βοηθούσα όσο μπορούσα. Ο Ηλίας κρατούσε πάντα ένα κομποσκοίνι στο χέρι, προσευχόταν συχνά και πήγαινε στην εκκλησία. Κάποια στιγμή μού είχε πει πως κάποιοι του φώναξαν μέσα στην εκκλησία, χωρίς όμως να μου εξηγήσει τι είχε συμβεί.

»Είναι πραγματικά μυστήριο αυτό που έγινε. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί χάθηκε. Το τελευταίο πρωινό που τον είδα ήταν στις 21 Ιανουαρίου, γύρω στις οκτώ. Έβρεχε πολύ και έκανε φοβερό κρύο. Του είπα να πάει κάπου να προφυλαχθεί και μου απάντησε πως αυτό σκόπευε να κάνει. Από τότε δεν τον ξαναείδε κανείς», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Σπύρος Στέργιος.

Ο Ηλίας του είχε πει εκείνο το πρωϊνό ότι πιθανότατα θα πήγαινε σε κάποιο ξενοδοχείο, όπως συνήθιζε όταν ο καιρός ήταν πολύ δύσκολος.

«Κάποιοι φίλοι του φρόντιζαν να του εξασφαλίζουν ένα δωμάτιο για να κάνει μπάνιο και να ζεσταθεί. Συνήθως πήγαινε είτε στο ξενοδοχείο “Ίβισκος” είτε στο “Πλάτων”, που βρίσκονται εδώ κοντά. Αρκετοί φίλοι έτρεξαν να ρωτήσουν. Δεν βρέθηκε πουθενά… Είναι σαν να άνοιξε η γη και να τον κατάπιε. Το πιο περίεργο είναι ότι άφησε πίσω ακόμη και το ποδήλατό του, το οποίο είχε πάντα μαζί του», λέει.

Οι φίλοι του εξακολουθούν να αναζητούν απαντήσεις για το πού μπορεί να βρίσκεται και είχαν απευθυνθεί όλοι μαζί στην Αστυνομία, ελπίζοντας πως θα προκύψει κάποιο στοιχείο, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

«Ο Ηλίας ήταν πολύ περήφανος άνθρωπος και δεν μιλούσε εύκολα για όσα είχε περάσει. Ξέρω μόνο ότι η μητέρα του είχε φύγει από τη ζωή εδώ και πολλά χρόνια, αφού είχε κάνει δεύτερο γάμο. Ο Ηλίας ζούσε μαζί με εκείνη και τον πατριό του, όμως, όπως μου είχε πει, δεν του φέρονταν καλά, ούτε εκείνος, ούτε η ετεροθαλής αδερφή του. Κάποιες φορές εξέφραζε το παράπονό του, αλλά ποτέ δεν γκρίνιαζε.

«Μου είχε εκμυστηρευτεί επίσης ότι είχε παντρευτεί και είχε αποκτήσει έναν γιο, όμως μετά τον χωρισμό του ξεκίνησε η μεγάλη κατηφόρα στη ζωή του. Είχε χάσει και τον αδερφό του σε τροχαίο δυστύχημα. Γενικά, είχε περάσει πάρα πολλά και ίσως όλα αυτά να τον είχαν λυγίσει. Από εκεί και πέρα, κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά συνέβη», καταλήγει

Φίλος και γείτονάς του είπε στην εκπομπή:

«Ο Ηλίας συνήθιζε να πηγαίνει στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας και να ζητά βοήθεια. Έτσι γνωριστήκαμε. Αρχίσαμε να μιλάμε και σιγά-σιγά μου άνοιξε την καρδιά του, λέγοντάς μου πράγματα για τη ζωή του. Όποτε χρειαζόταν κάτι, με έπαιρνε τηλέφωνο ή μου έστελνε μήνυμα και, όσο μπορούσα, τον βοηθούσα.

»Γενικά, ο κόσμος τον στήριζε — του πήγαιναν φαγητό και του έδιναν λίγα χρήματα, γιατί ήταν αγαπητός σε όλους. Και αυτό γιατί, παρά τις απίστευτες δυσκολίες που είχε περάσει, δεν παραπονιόταν ποτέ. Αυτό ήταν το πιο συγκλονιστικό στον Ηλία. Πριν από κάποια χρόνια είχε χάσει τη μητέρα του, με την οποία ζούσαν μαζί στο σπίτι της. Μετά τον θάνατό της, συγγενείς από τον δεύτερο γάμο της τον απομάκρυναν από το σπίτι», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο φίλος του εξηγεί πως, αν και αρκετοί άνθρωποι προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούσαν, κανείς δεν ήταν σε θέση να του εξασφαλίσει μια μόνιμη στέγη και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.

«Κάποιες φορές, σε ακραίες περιπτώσεις, του πλήρωναν ακόμη και δωμάτιο σε ξενοδοχείο. Όπως θα δείτε και από τον χώρο όπου έμενε, δεν ήταν μέρος για να ζει άνθρωπος. Ειδικά τον χειμώνα, είχε αφόρητο κρύο και νερά που έτρεχαν παντού. Η άλλη επιλογή του ήταν να κοιμάται σε κάποιο παγκάκι.

»Είχε και σοβαρά προβλήματα υγείας. Από το κρύο είχε συγκεντρωθεί υγρό στον πνεύμονά του και κατά καιρούς επισκεπτόταν γιατρούς ή νοσηλευόταν. Άλλοι φίλοι του μού είπαν ότι τον αναζήτησαν παντού, ακόμη και στα νοσοκομεία, χωρίς όμως να βρουν κάποιο στοιχείο».

Η τελευταία συνάντηση

Η τελευταία τους συνάντηση έγινε το απόγευμα της Τετάρτης 21 Ιανουαρίου, έπειτα από πρωτοβουλία του φίλου του, λόγω της κακοκαιρίας.

«Του είπα να περάσει από το σπίτι για να του δώσω λίγα χρήματα, ώστε να αγοράσει μια φιάλη υγραερίου που χρειαζόταν. Πριν φύγει, μου ζήτησε μια ομπρέλα. Του την έδωσα. Επειδή μένουμε κοντά, είχε έρθει με τα πόδια και όχι με το ποδήλατό του.

»Ήταν ο συνηθισμένος Ηλίας: χαμογελαστός, όπως πάντα. Είχε μαζί του και το κινητό του τηλέφωνο. Μετά χάθηκαν τα ίχνη του. Αργότερα έμαθα πως ήταν ενεργός την Πέμπτη στο Viber, χωρίς όμως να διαβάζει τα μηνύματα που του έστελναν. Εκεί άρχισαν όλοι να ανησυχούν. Πήγα ακόμη και στην ενορία του και μίλησα με τον πνευματικό του, αλλά κανείς δεν τον είχε δει», καταλήγει.