Ο αποκλεισμός του από την αποστολή της Βραζιλίας για το Μουντιάλ 2002 λίγο έλειψε να αποδειχθεί μοιραίος για τον Μάριο Ζαρντέλ, όπως αποκάλυψε στην ιταλική εφημερίδα Gazzetta dello Sport.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και στις αρχές αυτής του 2000 ο Ζαρντέλ ήταν ένας από τους καλύτερους Βραζιλιάνους επιθετικούς, οπότε ονειρευόταν τη συμμετοχή του σε ένα Μουντιάλ. Το όνειρο, όμως, έγινε εφιάλτης όταν έμεινε εκτός αποστολής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, με τον ίδιο να αναφέρεται σε όσα έζησε εκείνα τα χρόνια και τα οποία μόνο ευχάριστα δεν ήταν.
«Μέχρι σήμερα, δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί ο Σκολάρι δεν με κάλεσε στην εθνική Βραζιλίας το 2002. Ήμουν ανάμεσα στους πέντε καλύτερους σέντερ φορ στον κόσμο. στην Πόρτο, πέτυχα 168 γκολ σε 175 αγώνες μέσα σε τέσσερα χρόνια, ενώ τη σεζόν πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο στην Κορέα και την Ιαπωνία, σημείωσα 55 γκολ σε 42 αγώνες με τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, κατακτώντας το δεύτερο «Χρυσό Παπούτσι» μου. Καταλαβαίνω ότι η Βραζιλία διέθετε τότε σπουδαίους παίκτες, αλλά εγώ άξιζα μια κλήση», είπε αρχικά ο πρώην επιθετικός των Πόρτο, Γαλατασαράι, Σπόρτινγκ Λισαβόνας και συνέχισε.
«Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή μου κατέρρευσε. Έπεσα σε κατάθλιψη και άρχισα να πίνω υπερβολικά. Η συμμετοχή σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν το όνειρο της ζωής μου. Η πρώτη μου σύζυγος με εγκατέλειψε, ενώ προέκυψαν και ζητήματα σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών μας. Ένιωθα ότι όλα γλιστρούσαν μέσα από τα χέρια μου, αλλά τα χειρότερα δεν είχαν έρθει ακόμα. Το καλοκαίρι του 2003 δοκίμασα κοκαΐνη. Ήμουν σε διακοπές και ήξερα ότι μπορούσα να κάνω χρήση εκείνο το διάστημα, καθώς δεν υπήρχαν έλεγχοι ντόπινγκ.
Μου άρεσε, με έκανε να νιώθω ζωντανός, χωρίς κατάθλιψη. Κάποια στιγμή, έμεινα ξύπνιος για μια ολόκληρη εβδομάδα. Στη συνέχεια, από υπερβολική δόση παραλίγο να πεθάνω, αλλά ένας φίλος που βρισκόταν μαζί μου, μου έσωσε τη ζωή. Τότε ήταν που έφτασα στον πάτο. Πέρασα μήνες μιλώντας με ψυχιάτρους. Τελικά, απελευθερώθηκα οριστικά όταν γνώρισα τη δεύτερη σύζυγό μου, τη Σάντρα. Με βοήθησε να καταλάβω το νόημα της ζωής και σήμερα είμαι ευτυχισμένος».