Για τα παράσιτα, τον όπως τον χαρακτήρισαν «αόρατο» εχθρό του καλοκαιριού μίλησαν το πρωί της Τετάρτης 3/6 η παιδίατρος Αρετή Μανιώτη και ο Ηλίας Παπαδόπουλος, διευθυντής του Εργαστηρίου Παρασιτολογίας και Παρασιτικών Νοσημάτων Κτηνιατρικής ΑΠΘ.
Όπως ανέφεραν οι ειδικοί, τα τσιμπούρια είναι παράσιτα που ζουν σε θάμνους και χορτάρια και τρέφονται με αίμα ανθρώπων και ζώων. Δεν πηδούν ούτε πετούν, αλλά προσκολλώνται σε όποιον έρθει σε επαφή μαζί τους.
Προτιμούν περιοχές με υγρασία, όπως πάρκα και αγροτικές περιοχές, και όχι αμμώδεις παραλίες. Η αλλαγή του περιβάλλοντος και η μείωση των περιόδων έντονου ψύχους συμβάλλουν στην αύξηση της δραστηριότητάς τους, ιδιαίτερα την άνοιξη, καθώς επιβιώνουν για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα και αναπαράγονται.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα τσιμπούρια μπορεί να προκαλέσουν ήπιο ερεθισμό, αλλά είναι υπεύθυνα και για σοβαρές λοιμώξεις, μεταφέροντας βακτήρια, ιούς και άλλα παράσιτα.
«Συνήθως προκαλεί έναν ήπιο ερεθισμό, αλλά ευθύνεται και για σοβαρές λοιμώξεις. Συνήθως ένα τσιμπούρι τσιμπάει ένα μολυσμένο ζώο και μετά μεταδίδεται σε άλλο ζώο ή στον άνθρωπο, και έτσι μολύνεται. Συνήθως δεν το καταλαβαίνουμε, διότι στο σάλιο του τσιμπουριού υπάρχουν ουσίες που δεν προκαλούν ούτε πόνο, ούτε κνησμό. Απλά το ψάχνουμε, γιατί σε αντίθεση με τα τσιμπήματα από τα κουνούπια και τις μέλισσες, υπάρχει ένα μαύρο πραγματατάκι, το βλέπουμε πάνω», είπε η παιδίατρος Αρετή Μανιώτη στο Mega και την εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA».
Προτείνονται δε όπως εξήγησε προληπτικά μέτρα, όπως η χρήση μακριών ρούχων, κλειστών παπουτσιών και εντομοαπωθητικών κατά την παραμονή στη φύση, καθώς και ο έλεγχος των παιδιών κατά την επιστροφή στο σπίτι, ιδιαίτερα σε ζεστές και υγρές περιοχές του σώματος.
«Τώρα την άνοιξη γίνεται μία έξαρση της δραστηριότητάς τους, γιατί αρχίζουν και δραστηριοποιούνται και αναπαραγωγικά, αλλά και θέλουν να κάνουν αιματοφαγία. Όπου στη διάρκεια της αιματοφαγίας μπορούν και ενοφθαλμίζουν διάφορα παθογόνα. Κάθε φύσης παθογόνα, μπορεί να είναι άλλα παράσιτα, μπορεί να είναι βακτήρια, ιοί και λοιπά», είπε από την πλευρά του ο Ηλίας Παπαδόπουλος, διευθυντής του Εργαστηρίου Παρασιτολογίας και Παρασιτικών Νοσημάτων Κτηνιατρικής ΑΠΘ.
Όσον αφορά την αφαίρεση ενός τσιμπουριού, οι ειδικοί υπογραμμίζουν τη σημασία της άμεσης αφαίρεσης με λεπτή λαβίδα ή τσιμπιδάκι, πιάνοντας το τσιμπούρι όσο το δυνατόν πιο κοντά στο δέρμα και αφαιρώντας το με σταθερή, περιστροφική κίνηση. Απορρίπτεται η παλιά πρακτική χρήσης ελαιωδών ουσιών ή εντομοκτόνων για την αφαίρεση, καθώς αυτό μπορεί να στρεσάρει το τσιμπούρι και να επιταχύνει τη μετάδοση των παθογόνων.
Η άμεση αφαίρεση μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο μετάδοσης λοιμώξεων, ακόμα και αν παραμείνει ένα μικρό μέρος του τσιμπουριού, καθώς το δέρμα θα το αποβάλει με τον καιρό.
Σε περίπτωση ανησυχητικών συμπτωμάτων, όπως παρατεταμένος πυρετός, έντονη καταβολή ή ασυνήθιστο εξάνθημα, συνιστάται η άμεση επίσκεψη σε γιατρό.