ΠΟΕΔΗΝ: Η υγεία χρειάζεται περισσότερα χρήματα, όχι πινγκ-πονγκ δηλώσεων

Ο Μιχάλης Γιαννάκος, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), στην ανακοίνωση που υπογράφει, τονίζει πως η δημόσια συζήτηση για την υγεία εστιάζει υπερβολικά στον υπουργό Άδωνι Γεωργιάδη, αντί για τις ελλείψεις πολιτικής, με πολλαπλές αλλαγές υπουργών χωρίς ουσιαστικές αλλαγές.

Οι δημόσιες δαπάνες υγείας στην Ελλάδα υπολείπονται κατά περίπου 2% του ΑΕΠ από τον μέσο όρο της Ε.Ε., φτάνοντας το 9,92% συνολικά το 2024, ενώ οι ιδιωτικές δαπάνες αγγίζουν το 39% των συνολικών. Περίπου 20% του πληθυσμού στερείται πρόσβασης σε απαραίτητες υπηρεσίες λόγω οικονομικών ανισοτήτων και περιφερειακών ελλείψεων, με την Ελλάδα τελευταία στην Ε.Ε. σύμφωνα με τη Eurostat.

Το ΕΣΥ αντιμετωπίζει φυγή προσωπικού μετά την πανδημία, όπου είχε αυξηθεί κατά 9,4% (7.223 θέσεις), αλλά τώρα μειώνεται σε σχέση με εκείνη την περίοδο. Προτείνεται η διακοπή συνταγογράφησης ιδιωτών γιατρών μέσω ΕΟΠΥΥ για να επιστρέψουν ως οικογενειακοί γιατροί, ενισχύοντας περιφερειακά νοσοκομεία και μειώνοντας πιέσεις στα επείγοντα. Παρά τα έργα βελτίωσης και την αύξηση προσωπικού από το 2019, χρειάζονται μονιμοποιήσεις, αυξήσεις και περισσότερα κονδύλια για ισχυρό δημόσιο σύστημα.

Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση:

«Εκτυλίσσεται ένα πιγκ-πονγκ δηλώσεων για τη κατάσταση της δημόσιας υγείας που δεν αποτυπώνει τη πραγματικότητα και εκτρέπει το δημόσιο διάλογο σε πεδία που η Κυβέρνηση διαθέτει επικοινωνιακό πλεονέκτημα. Γίνεται κριτική στον Υπουργό Υγείας λίγο για τις πολιτικές που ακολουθεί η κυβέρνηση στη δημόσια υγεία και πολύ επί προσωπικού για τις απόψεις που εκφράζει δημόσια σε διάφορα ζητήματα του πολιτικού διαλόγου. Η κατάσταση της δημόσιας υγείας δεν προσωποποιείται και δεν βελτιώνεται με την αλλαγή Υπουργών Υγείας αλλά με την αλλαγή πολιτικής. Εξ άλλου ζήσαμε πολλές αλλαγές υπουργών από την τωρινή Κυβέρνηση και από τις προηγούμενες τη περίοδο των μνημονίων, χωρίς φυσικά αλλαγή πολιτικών προτεραιοτήτων. Τα χρήματα τα βάζει το κράτος και όχι ο εκάστοτε υπουργός υγείας από τη τσέπη του.

Εάν αντικατασταθεί ο κος Γεωργιάδης από υπουργός υγείας και αναλάβει ας πούμε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός το χαρτοφυλάκιο θα αλλάξει η κατάσταση προς το καλύτερο; Ασφαλώς και όχι. Η κουβέντα λοιπόν που έπρεπε να γίνεται είναι αν αρκούν τα χρηματοδοτικά εργαλεία της Κυβέρνησης να φτιάξουν το σύστημα Υγείας; Δημόσιο, ισχυρό με ισότιμη και δωρεάν πρόσβαση; Ασφαλώς και όχι. Οι δημόσιες δαπάνες υγείας υπολείπονται 2% του ΑΕΠ από το μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νομοτελειακά όταν τα χρήματα στη δημόσια υγεία που βάζει το κράτος είναι λίγα, τότε καλείται ο πολίτης να τα συμπληρώσει από τη τσέπη του. Δυστυχώς στη χώρα μας είναι πολλά αυτά που πληρώνουν οι πολίτες. Όχι μόνο τώρα αλλά καθ όλη τη διάρκεια των μνημονιακών ετών. Τα χρήματα που βγαίνουν από τη τσέπη του κοσμάκη αγγίζουν το 40% των συνολικών δαπανών για την υγεία. Το συγκλονιστικό είναι ότι σε ποσοστό 20% και άνω ο πληθυσμός της χώρας δεν έχει πρόσβαση σε απαραίτητες υπηρεσίες υγείας. Αυτό είναι απόρροια των σοβαρών περιφερειακών υγειονομικών ανισοτήτων, καθώς επίσης και της οικονομικής κατάστασης των νοικοκυριών αφού ένα μεγάλο ποσοστό των ελλήνων ζουν στα όρια ή κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Όταν δυσκολεύονται στη πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα που να βρουν χρήματα να αγοράζουν τις απαραίτητες υπηρεσίες υγείας και ας τις έχουν απόλυτη ανάγκη; Βέβαια στο κράτος το μεγάλο μέρος των αποκλεισμένων ασθενών από υπηρεσίες υγείας, στοιχίζουν πολύ περισσότερα χρήματα στο κράτος σε δεύτερο χρόνο για νοσηλείες, θεραπείες, επεμβάσεις λόγω επιπλοκών. Είναι σαφές ότι χωρίς επαρκείς δημόσιες δαπάνες υποβαθμίζεται η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών με κίνδυνο και ταλαιπωρία για τους ασθενείς. Ναι χρειάζονται κίνητρα, αυξήσεις μισθών, ωρομισθίου, ένταξη στα ΒΑΕ, μονιμοποίηση των συμβασιούχων για να προσελκύσει υγειονομικό προσωπικό το σύστημα και να ανακοπεί το κύμα μαζικής φυγής εργαζόμενων. Χρειάζεται όμως και σε άλλα πράγματα να σπάσει αυγά η Κυβέρνηση. Όπως για παράδειγμα να βρει τα κότσια να πράξει το αυτονόητο προκειμένου να επιστρέψουν τρέχοντας οι ιδιώτες γιατροί στο σύστημα. Στα χέρια της είναι το κουμπί. Ποιό είναι αυτό; Η διακοπή συνταγογράφησης φαρμάκων και εξετάσεων μέσω ΕΟΠΥΥ.

Πως μπορούμε να δεχθούμε ως φυσιολογικό σε περιφέρειας να έχουμε έναν γιατρό στο νοσοκομείο σε βασικές ειδικότητες και έξω να έχουμε πληθώρα ιδιωτών γιατρών; Εάν είχαν τουλάχιστον ενταχθεί στο σύστημα ως οικογενειακοί γιατροί θα είχαμε πολύ λιγότερη ταλαιπωρία στα επείγοντα των εφημερευόντων νοσοκομείων, θα είχαμε λιγότερες διακομιδές, λιγότερες εισαγωγές. Εάν ενισχύονταν τα περιφερειακά νοσοκομεία θα είχαμε λιγότερες διακομιδές, θα είχαμε εξαλείψει από τα μεγάλα νοσοκομεία τα ράντζα και τος νοσηλείες ασθενών σε φορεία. Εάν λύναμε αυτά τα βασικά προβλήματα θα είχαμε μείωση σε προσβολές και θανάτους ασθενών από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις. Αλυσίδα. Η σημερινή όξυνση της κατάστασης και η μπάλα στην εξέδρα με προσωπικές επιθέσεις και χαρακτηρισμούς στον Υπουργό Υγείας βοηθάνε απίστευτα τη κυβέρνηση και τον Υπουργό Υγείας καθ ότι αντιπαρατίθεται ως αμυνόμενος του συστήματος σε πεδία που υπερέχει έναντι των συνομιλητών του. Όπως παράδειγμα στα έργα που γίνονται στα νοσοκομεία και κέντρα υγείας που τα βλέπουν οι ασθενείς και το προσωπικό ανεξάρτητα εγκαινίων ή όχι και βελτιώνουν τις συνθήκες περίθαλψης και εργασίας. Επίσης η αντιπαράθεση στον αριθμό του υπηρετούντος προσωπικού σήμερα σε σύγκριση με το 2019 όταν γνωρίζουμε ότι η απάντηση είναι αυτονόητη αφού μεσολάβησε η πανδημία.

Ο Υπουργός Υγείας με όλες αυτές τις προσωπικές επιθέσεις που δέχεται έχει καταφέρει να είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς υπουργούς της Κυβέρνησης. Η πραγματικότητα είναι ότι οι προσφερόμενες υπηρεσίες και το προσωπικό σήμερα είναι περισσότεροι σε σχέση με το 2019. Δεν ισχύει όμως το ίδιο σε σύγκριση με τη περίοδο της πανδημίας που ημέρα με την ημέρα λιγοστεύουμε. Σε αυτά τα πεδία ασκούμε κριτική αναδεικνύοντας τις πολιτικές ευθύνες της Κυβέρνησης. Εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να ξεπλένουμε τις πολιτικές αμαρτίες της Κυβέρνησης με προσωπικές επιθέσεις στον Γεωργιάδη. Ούτε να κρύψουμε ότι δουλεύει πολύ και έχει ανοικτές τις πόρτες του διαλόγου. Αυτά τα βλέπουν όλοι. Η υγεία όμως δεν φτιάχνει με αυτά τα χρήματα όποιος και εάν είναι Υπουργός Υγείας. Όταν προπηλακίζεται ο Υπουργός Υγείας κερδίζει η Κυβέρνηση και όχι οι εργαζόμενοι.

Εάν συνεχιστούν οι ίδιες πολιτικές σε λίγα χρόνια θα κλείνουν νοσοκομεία κέντρα υγείας, ασθενοφόρα επειδή δεν θα βρίσκουμε χέρια να τα δουλέψουμε.

Χωρίς λοιπόν πανηγυρισμούς και χωρίς καταστροφολογία να πράξει η κυβέρνηση το αυτονόητο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΧΡΗΜΑΤΑ….. Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν.»