Πέθανε ο Γιάννης Σκοπελίτης, ο καπετάνιος των Μικρών Κυκλάδων

Θλίψη προκάλεσε στην Αμοργό η είδηση του θανάτου του Ιωάννη Σκοπελίτη, ενός ανθρώπου ιδιαίτερα αγαπητού στο νησί. Η Ένωση Ξενοδόχων και Ιδιοκτητών Ενοικιαζόμενων Δωματίων Αμοργού, με επίσημη ανακοίνωσή της, εξέφρασε τη θλίψη της για την απώλεια του συμπολίτη τους και γνωστοποίησε ότι ακυρώνεται το αποψινό γλέντι στα Κατάπολα, το οποίο ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του Αμοργιανού Φεστιβάλ 2026.

Η απόφαση ελήφθη ως ελάχιστος φόρος τιμής και ένδειξη σεβασμού προς τη μνήμη του εκλιπόντος αλλά και προς την οικογένειά του.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται: «Η Ένωση Ξενοδόχων και Ιδιοκτητών Ενοικιαζόμενων Δωματίων Αμοργού εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την απώλεια του αγαπητού συμπολίτη μας, Ιωάννη Σκοπελίτη.

Σε ένδειξη πένθους και σεβασμού προς τη μνήμη του εκλιπόντος και την οικογένειά του, ανακοινώνουμε ότι το αποψινό γλέντι στα Κατάπολα, που ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του Αμοργιανού Φεστιβάλ, ακυρώνεται.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους του και σε όλους όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν».

Από τη δεκαετία του 1960 μέχρι σήμερα, ο Γιάννης Σκοπελίτης και η οικογένειά του συνδέουν ακτοπλοϊκά τις Μικρές Κυκλάδες.

Ο καπετάν Γιάννης υπήρξε ιδιοκτήτης του αγαπημένου πλοίου «Σκοπελίτης» και ένας άνθρωπος βαθιά δεμένος με τη θάλασσα, τα νησιά και τους ανθρώπους τους, γράφει η ιστοσελίδα cycladeslive.gr. Ο καπετάν Γιάννης Σκοπελίτης, γιος του καπετάν Μήτσου Σκοπελίτη, του ψαρά από το Κουφονήσι, συνέχισε μια οικογενειακή διαδρομή που ξεκίνησε το 1956, όταν ο πατέρας του ανέλαβε, με ένα μικρό σκαρί, τον «Πανορμίτη», να συνδέσει τα μικρονήσια των Κυκλάδων με τη Νάξο και τον υπόλοιπο κόσμο. Επί εβδομήντα χρόνια, τρεις γενιές Σκοπελίτη κράτησαν στις πλάτες τους τη σύνδεση των Μικρών Κυκλάδων. Μια γραμμή που δεν ήταν απλώς ακτοπλοϊκή. Ήταν γραμμή ζωής, επικοινωνίας, ανάγκης, ελπίδας και καθημερινότητας για τους κατοίκους των νησιών.

Σε συνέντευξή του το 2018 στην «Καθημερινή», ο Γιάννης Σκοπελίτης ανέφερε:

Η αρχή έγινε το 1958 από τον πατέρα μου με τον «Πανορμίτη», ένα καΐκι που εξυπηρετούσε μία φορά την εβδομάδα την ταχυδρομική γραμμή Νάξου, Δονούσας, Κουφονησίου, Ηρακλειάς, Σχοινούσας, Αμοργού. Το 1971 απέκτησε ένα σιδερένιο σκάφος και το 1976 ένα αμιγώς επιβατηγό βαποράκι, το «Μαριάννα». Ήταν τα χρόνια που ξεκινούσε η τουριστική ανάπτυξη των Μικρών Κυκλάδων. Μέσα από τα δρομολόγιά μας, οι επισκέπτες ανακάλυπταν ότι, πέρα από τη Νάξο και τη Μύκονο, υπήρχαν και άλλα κυκλαδονήσια. Το 1985 πήρα τον «Σκοπελίτη», ένα βαποράκι σύγχρονο για τα δεδομένα της εποχής του. Γρήγορο, χωρούσε τέσσερα πέντε αμάξια και μηχανές και κάλυπτε τις ανάγκες εκείνης της περιόδου. Αρχικά το έλεγαν «Σποράδες», αλλά, επειδή όλοι το δικό μου όνομα φώναζαν όταν το έβλεπαν να μπαίνει στο λιμάνι, του το έδωσα και επίσημα. Το 1998 βγάλαμε το «Express Scopelitis», που συνεχίζουμε να έχουμε μέχρι σήμερα.

«Το πέλαγος το ταξιδεύεις. Υπάρχει εμπειρία και γνώθι σαυτόν. Το πιο δύσκολο είναι τα λιμάνια. Όταν για παράδειγμα έχει νοτιά, δεν μπορείς να προσεγγίσεις όλα τα νησιά. Ανάλογα με τον καιρό, εμείς το παλεύουμε λίγο περισσότερο από τα μεγαλύτερα πλοία. Έχουμε και τον τρόπο, παίρνουμε και το ρίσκο μας προκειμένου να εξυπηρετήσουμε τους επιβάτες και τις ανάγκες των νησιωτών. Θέλει κουράγιο το πράγμα, κι εμείς το έχουμε», σημείωνε ακόμη.