Πέθανε η ιδρυτική διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Άννα Καφέτση
Θλίψη προκάλεσε στον χώρο του πολιτισμού και της σύγχρονης τέχνης η είδηση του θανάτου της Άννας Καφέτση, της ιστορικού τέχνης που συνέδεσε το όνομά της με τη δημιουργία και την πορεία του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Η παρουσία της υπήρξε καθοριστική για τη διαμόρφωση του ΕΜΣΤ, ενώ άφησε ισχυρό αποτύπωμα μέσα από την πολυετή δράση της ως επιμελήτρια σημαντικών εικαστικών εκθέσεων.
Η Άννα Καφέτση υπηρέτησε για 14 χρόνια ως διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, από το 2000 έως το 2014, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη δημιουργία και την εδραίωση του θεσμού. Θεωρείται η βασική δύναμη πίσω από την ίδρυση του μουσείου, καθώς εργάστηκε με συνέπεια και επιμονή για την ανάπτυξη της συλλογής, της ταυτότητας και του προσανατολισμού του.
Η ανακοίνωση του ΕΜΣΤ
Σε ανακοίνωσή του για την απώλειά της, το ΕΜΣΤ αναφέρει:
«Με βαθιά θλίψη το ΕΜΣΤ αποχαιρετά την Άννα Καφέτση, ιστορικό τέχνης και επιμελήτρια, ιδρυτική και πρώτη διευθύντρια του μουσείου.
Η Άννα Καφέτση υπήρξε η καθοριστική προσωπικότητα πίσω από τη δημιουργία του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ανέλαβε τη διεύθυνσή του από το 2000 έως το 2014 και το οργάνωσε από το μηδέν, χτίζοντας βήμα-βήμα τη συλλογή, τη φυσιογνωμία και τη θεσμική του ταυτότητα, πάντα με σοβαρότητα και συνέπεια. Σε μια περίοδο που δεν υπήρχε ακόμη εθνικός θεσμός σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη συγκρότησή του, με αδιάκοπη πίστη στην ανάγκη ύπαρξης ενός τέτοιου μουσείου.
Με το έργο και την επιμονή της, έθεσε τις βάσεις για έναν θεσμό που άλλαξε το τοπίο της σύγχρονης τέχνης στη χώρα. Στήριξε καλλιτέχνες, ανέδειξε νέες κατευθύνσεις και διαμόρφωσε έναν χώρο ανοιχτό στον πειραματισμό και τη διεθνή συνάντηση.
Η συμβολή της στη σύγχρονη ελληνική τέχνη, στο πεδίο της επιμέλειας και στην ανάπτυξη των θεσμών της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα υπήρξε θεμελιώδες και διαρκές σημείο αναφοράς. Το ΕΜΣΤ εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της και σε όλους όσοι συνεργάστηκαν μαζί της. Αφήνει πίσω της ένα μεγάλο έργο και ένα μεγάλο κενό».