Ο άνθρωπος που μέτρησε το γκολ του αιώνα και το «Χέρι του Θεού»
Το Μουντιάλ του 1986 στο Μεξικό έχει μείνει στην ιστορία όχι μόνο για τον τίτλο της Αργεντινής, αλλά και για μια από τις πιο αμφιλεγόμενες στιγμές που καταγράφηκαν ποτέ στο ποδόσφαιρο. Στον προημιτελικό απέναντι στην Αγγλία, ο Ντιέγκο Μαραντόνα πέτυχε δύο γκολ που σημάδεψαν την παγκόσμια αθλητική μνήμη: το περίφημο «Χέρι του Θεού» και το γκολ που αργότερα χαρακτηρίστηκε «του αιώνα».
Στην πρώτη περίπτωση, ο Αργεντινός σταρ χρησιμοποίησε το χέρι του για να στείλει την μπάλα στα δίχτυα του Πίτερ Σίλτον, με τον διαιτητή της αναμέτρησης, Αλί Μπεν Νασέρ από την Τυνησία, να μην αντιλαμβάνεται την παράβαση και να κατακυρώνει κανονικά το τέρμα. Η απόφαση προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες από τους Άγγλους διεθνείς και άνοιξε μια διαχρονική συζήτηση για τη διαιτησία, την αντίληψη της φάσης και τα όρια του ανθρώπινου λάθους σε τόσο υψηλό επίπεδο.
Λίγα λεπτά αργότερα, ο Μαραντόνα πέτυχε ένα από τα πιο εντυπωσιακά γκολ στην ιστορία του ποδοσφαίρου, διασχίζοντας σχεδόν ολόκληρο το γήπεδο και περνώντας διαδοχικά αντιπάλους πριν σκοράρει, σε μια φάση που ανέδειξε το ταλέντο του και καθιέρωσε τον ίδιο ως θρύλο του αθλήματος. Η Αργεντινή επικράτησε 2-1 και συνέχισε την πορεία της προς την κατάκτηση του τροπαίου.
Χρόνια αργότερα, το επεισόδιο αυτό απέκτησε μια απρόσμενη συνέχεια. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα συναντήθηκε στην Τυνησία με τον Αλί Μπεν Νασέρ, τον διαιτητή του αγώνα, σε μια συνάντηση που τράβηξε διεθνές ενδιαφέρον. Οι δύο άνδρες αντάλλαξαν δώρα και συμβολικές χειρονομίες, σε ένα κλίμα που περισσότερο θύμιζε συμφιλίωση παρά αναβίωση μιας παλιάς αντιπαράθεσης.
Ο Μαραντόνα προσέφερε στον διαιτητή μια υπογεγραμμένη φανέλα της Αργεντινής με προσωπική αφιέρωση, ενώ ο Μπεν Νασέρ του χάρισε ένα καδρωμένο στιγμιότυπο από τη φάση του αγώνα, όπου απεικονίζονται ο ίδιος, ο Μαραντόνα και ο Σίλτον πριν από τη μοιραία φάση. Η συνάντηση καταγράφηκε από τα μέσα ενημέρωσης ως μια ιστορική στιγμή επαναπροσέγγισης.
Ο πρώην διαιτητής, σε δηλώσεις του, είχε επανέλθει πολλές φορές στο περιστατικό, εξηγώντας ότι η απόφασή του βασίστηκε στις οδηγίες της FIFA και στην υπόδειξη του βοηθού του, ο οποίος δεν σήκωσε τη σημαία του. Παράλληλα, είχε αναφερθεί και στο δεύτερο γκολ του Μαραντόνα, υποστηρίζοντας ότι συμμετείχε άθελά του στην εξέλιξη της φάσης, εφαρμόζοντας τον κανόνα του πλεονεκτήματος σε κρίσιμα σημεία.
Το Μουντιάλ του 1986 παραμένει μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς, όχι μόνο για την ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα του Μαραντόνα, αλλά και για τη συζήτηση γύρω από τη διαιτησία, τα ανθρώπινα λάθη και τη διαχρονική ένταση μεταξύ δικαίου και στιγμιαίας κρίσης στο ποδόσφαιρο.