Σε ένα αφιέρωμα της Rai για τον Τζάνι Ανιέλι λίγα χρόνια μετά τον θάνατό του, είχε ειπωθεί πως είχε επιλέξει ο ίδιος την ημέρα που θα πεθάνει, όταν πλέον το τέλος ήταν αναπόφευκτο, θέλοντας έτσι να τονίσουν ότι δεν ήταν απλά ο πιο δυνατός επιχειρηματίας αλλά μία από τις πιο σημαντικές, δυνατές προσωπικότητες στην ιστορία της χώρας. Επειδή και ο Ζινεντίν Ζιντάν δεν ήταν απλά ένας παικταράς αλλά μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία του αθλήματος, αποφάσισε ο ίδιος, στο Μουντιάλ 2006, τον τρόπο με τον οποίο θα «πεθάνει» ως παίκτης…
Οι δυο τους γνωρίζονταν πολύ καλά καθώς ο Γάλλος έγινε σταρ με τη φανέλα της Γιουβέντους, από το 1996 μέχρι το 2001. Εκεί έγινε πρωταθλητής Ιταλίας, πρωταθλητής κόσμου, κάτοχος Χρυσής Μπάλας και ένας από τους αγαπημένους παίκτες του Avvocato, όπως αποκαλούσαν τον πατριάρχη της οικογένειας Ανιέλι, αν και τον στενοχώρησε όταν δεν πήγε κόντρα στην επιθυμία της συζύγου του για μεταγραφή στη Ρεάλ λόγω της ηλιόλουστης Μαδρίτης.
Στην ισπανική ομάδα ο «Ζιζού» έπαιξε επίσης για μία πενταετία και πριν το Μουντιάλ 2006 ανακοίνωσε πως στο τέλος του θα αποσυρόταν από τη δράση. Τα νοκ άουτ παιχνίδια του τουρνουά, επομένως, απέκτησαν μια πολύ άγρια ομορφιά, καθώς οποιοδήποτε εξ αυτών θα μπορούσε να ήταν το τελευταίο ενός παικταρά από τους λίγους. Και επειδή ήταν παικταράς από τους λίγους, ο Ζιντάν που ήταν έτοιμος να κρεμάσει τα παπούτσια του, οδήγησε τη Γαλλία στον τελικό της διοργάνωσης, όπου αντίπαλος ήταν η Ιταλία.
Ο ηγέτης των Τρικολόρ μπήκε όπως έπρεπε στο ματς, με δικό του πέναλτι και μάλιστα αλα Πανένκα έχοντας απέναντί του τον Μπουφόν έγινε το 1-0 και αυτός ήταν, μετά το 1-1 στην κανονική διάρκεια, που πλησίασε ξανά στο γκολ, το οποίο πιθανότατα θα έδινε και το τρόπαιο στην ομάδα του. Ο Μπουφόν, όμως, απέκρουσε τη δυνατή κεφαλιά στο 104′, ο Ζιντάν έβγαλε μια κραυγή απόγνωσης και πέντε λεπτά μετά ήταν η σειρά του… πλανήτη ολόκληρου να βγάλει μια κραυγή. Όχι απόγνωσης, αλλά σοκ.
Με τον Ματεράτσι να τον μαρκάρει τραβώντας του συνεχώς τη φανέλα, ο Γάλλος, ο οποίος δεν ήταν και το καλύτερο παιδί μέσα στο γήπεδο, του είπε πως «αν τη θες τόσο πολύ θα σου τη δώσω μετά». «Προτιμώ την αδερφή σου», ήταν η απάντηση του Ιταλού αμυντικού και ο Ζιντάν δεν το σκέφτηκε και πολύ… Γύρισε, τον ξάπλωσε με μια πολύ δυνατή κουτουλιά, είδε την κόκκινη κάρτα και έκανε τα τελευταία του βήματα ως ποδοσφαιριστής, πηγαίνοντας προς τα αποδυτήρια, μέσα σε ένα παγκόσμιο σοκ.
Ήταν το τέλος που άξιζε στον Ζινεντίν Ζιντάν; Όχι. Ήταν όμως αυτό που επέλεξε ο ίδιος, τη στιγμή που το επέλεξε, και αυτό μάλλον θα άρεσε και στον Τζάνι Ανιέλι…