Μουντιάλ 1994 vs Μουντιάλ 2026: Οι άμπαλοι έμαθαν να παίζουν ποδόσφαιρο
Στην τελετή έναρξης του Μουντιάλ 1994 η Νταϊάνα Ρος πήγε να τινάξει το σενάριο στον αέρα όταν κατάφερε να αστοχήσει σε πέναλτι από τα δύο μέτρα και με άδεια εστία, «περιγράφοντας» με τον καλύτερο τρόπο το πόσο… άμπαλη ήταν η χώρα που είχε αναλάβει τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στο Μουντιάλ 2026 όμως, οι ΗΠΑ επιβεβαιώνουν την τεράστια πρόοδό τους…
Το «Αμερικανός ποδοσφαιριστής» μπορούσε κάποτε να θεωρηθεί ανέκδοτο, κατά το «Αλβανός τουρίστας» που ακουγόταν μια φορά κι έναν καιρό, αν και οι ομάδες που εμπιστεύονταν κάποιον δεν γελούσαν αλλά ζούσαν ένα δράμα. Οι Αμερικανοί δεν είχαν καμία επαφή με το αντικείμενο και αν ξεχώριζε κάποιος, σίγουρα δεν ήταν για τις ικανότητές του μέσα στο γήπεδο.
Ο Αλέξης Λάλας, για παράδειγμα, πήρε μεταγραφή στην Πάντοβα μετά το Μουντιάλ 1994, σε μια εποχή που στο Campionato έπαιζε η αφρόκρεμα. Αυτό που είχε κερδίσει τους Ιταλούς, όμως, δεν ήταν το πόσο σωστά και αποτελεσματικά αμυνόταν, αλλά η rock εμφάνισή του και το γεγονός ότι γούσταρε να παίζει κιθάρα. Ακόμη και στην ιταλική τηλεόραση, όταν είχε εμφανιστεί τότε, περισσότερο μιλούσε για τις νότες και λιγότερο για τη μπάλα.
Οι Ευρωπαίοι και οι Λατινοαμερικάνοι, βέβαια, είχαν κάνει την προσπάθειά τους για να τους φέρουν πιο κοντά με το ποδόσφαιρο. Ο Πελέ, ο Μπεκενμπάουερ, ο Κρόιφ, ενδεικτικά, είχαν αγωνιστεί στις ΗΠΑ προς τη δύση της καριέρας τους, χωρίς όμως να συγκινήσουν τους Αμερικανούς όσο θα περίμενε κανείς. Τώρα όμως, στο σήμερα, 32 χρόνια μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, η κατάσταση είναι διαφορετική. Ίσως επειδή η λύση δεν ήταν να πάνε οι Ευρωπαίοι στην Αμερική αλλά να έρθουν οι Αμερικανοί στην Ευρώπη.
Στην αποστολή της εθνικής ομάδας των ΗΠΑ που ξεκίνησαν με δύο νίκες, 4-1 την Παραγουάη και 2-0 την Αυστραλία, υπάρχουν πλέον 17 παίκτες που αγωνίζονται σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και κάποιοι εξ αυτών είναι και σε ομάδες-κολοσσούς, όπως ο ΜακΚένι της Γιουβέντους ή ο Πούλισικ της Μίλαν. Ο Ντεστ, επίσης, μπορεί πλέον να αγωνίζεται στην Αϊντχόφεν, έχει περάσει όμως και από τη Μπαρτσελόνα. Στη Bundesliga, στην Premier League, είναι πολλοί πλέον οι Αμερικανοί που αγωνίζονται και στέκονται μια χαρά, έχοντας αντιληφθεί τα πάντα για το ποδόσφαιρο. Τη σημασία της τακτικής, για παράδειγμα.
Την ίδια ώρα, εξίσου σημαντικά βήματα προόδου κάνουν και οι φίλαθλοι. Ο αγώνας με την Παραγουάη, το πρώτο ματς των ΗΠΑ στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο, έκανε ρεκόρ τηλεθέασης στη χώρα, ξεπερνώντας το συνολικό κοινό των τελικών του NBA ανάμεσα στους Νιου Γιορκ Νικς και τους Σαν Αντόνιο Σπερς, ενώ η ατμόσφαιρα στους αγώνες είναι πολύ πιο ζεστή σε σχέση με το 1994. Τότε, οι Αμερικανοί πήγαιναν στο γήπεδο για να δουν κάτι που έμοιαζε… περίεργο στα μάτια τους. Τώρα πάνε παθιασμένοι και αποφασισμένοι να στηρίξουν την ομάδα τους.
Όλα αυτά, φυσικά, δεν σημαίνουν ότι οι ΗΠΑ θα σαρώσουν τους πάντες και τα πάντα στο Μουντιάλ, υπάρχουν και όρια. Σίγουρα, όμως, έχουν σαρώσει το παρελθόν τους και έχουν φτιάξει ένα παρόν που προκαλεί αισιοδοξία για το μέλλον. Κι αν μάθουν, επιτέλους, να το λένε και «football» αντί για «soccer»…