Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος: Η καταληκτήρια ομιλία του Συνεδρίου για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο

Στα πλαίσια του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας (2016–2026): Αποτίμησις καί Προοπτικαί», μίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ, εκφωνώντας την καταληκτήρια ομιλία.

Αναλυτικά η ομιλία:

Παναγιώτατε Δέσποτα,

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Τιράνων, Δυρραχίου καὶ πάσης Ἀλβανίας κύριε Ἰωάννη,

Σεβασμιώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Πανοσιολογιώτατοι καὶ Αἰδεσιμολογιώτατοι Πατέρες,

Ὁσιώταται Μοναχαί,

Ἐκλεκτοὶ ἐκπρόσωποι τῶν ἀδελφῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν,

Ἐλλογιμώτατοι κύριοι καὶ κυρίαι Καθηγηταί,

Ἀγαπητοὶ σύνεδροι,

«Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὡς ἐὰν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος βλαστάνῃ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός» (Μάρκ. 4, 26-27).

Τὴν παραβολὴν ταύτην, ἣν μόνος ἐκ τῶν Εὐαγγελιστῶν διέσωσεν ὁ Μᾶρκος, ἔφερον πολλάκις κατὰ νοῦν, ἀκούων τὰς εἰσηγήσεις τῶν τεσσάρων τούτων ἡμερῶν. Ὁ γεωργὸς αὐτῆς, ῥίψας τὸν σπόρον, ἐπανέρχεται εἰς τὰς λοιπὰς αὐτοῦ ἐργασίας, καθεύδει καὶ ἐγείρεται, καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ γῆ, μηδενὸς ἐπισπεύδοντος, ἀποδίδει κατὰ τὴν ἰδίαν αὐτῆς τάξιν «πρῶτον χόρτον, εἶτα στάχυν, εἶτα πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ» (Μάρκ. 4, 28). Τοιοῦτόν τι, νομίζω, συμβαίνει καὶ ἐπὶ τῶν Συνόδων.

Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος ἔσπειρεν ἐν Κρήτῃ κείμενα, ἅτινα ἐπὶ δεκαετίας ὡρίμαζον εἰς τὰς χεῖρας πολλῶν, καὶ ὁ σπόρος οὗτος, ἀφ’ ὅτου ἐρρίφθη, ἄλλοτε μὲν βλαστάνει φανερῶς, ἄλλοτε δὲ κεῖται ἀθέατος εἰς τὴν γῆν, ἀναμένων τὸν καιρὸν αὐτοῦ. Τοῦτον ἠθελήσαμεν ἵνα ἐξετάσωμεν ἐνταῦθα, ὅσον ἦτο δυνατόν, κείμενον πρὸς κείμενον. Τὴν Ἐγκύκλιον καὶ τὸ Μήνυμα ἀνέγνωμεν ἐκ νέου καὶ ὀρθοδόξοις ὀφθαλμοῖς καὶ διὰ τοῦ βλέμματος ἀδελφοῦ ῥωμαιοκαθολικοῦ θεολόγου, ἠκούσαμεν δὲ τὴν ἱεραποστολικὴν αὐτῶν διάστασιν ἐκ στόματος Ἀρχιερέως διακονοῦντος ἐν Ἀφρικῇ. Ἡ Ὀρθόδοξος Διασπορά, ἐν ᾗ ζῶσι καὶ διακονοῦσι πολλοὶ τῶν ἐνταῦθα συνηγμένων, ἐξητάσθη καὶ ὡς κείμενον ἔχον τὴν ἱστορίαν αὐτοῦ καὶ ὡς πρᾶγμα τῆς καθημερινῆς ἐφαρμογῆς, τὸ δὲ Αὐτόνομον ἔλαβε σάρκα καὶ πρόσωπον διὰ τῆς πείρας τῶν Ἐκκλησιῶν Ἐσθονίας καὶ Φιλλανδίας. Περὶ τοῦ γάμου ἐτέθησαν ἐρωτήματα κανονικὰ καὶ ποιμαντικά, ὧν τινα ἀναμένουσιν εἰσέτι τὴν ῥύθμισιν αὐτῶν, περὶ δὲ τῆς νηστείας ὡμίλησαν, πλὴν τῶν θεολόγων, καὶ μοναχοί, ἐκ τῆς ἀσκήσεως ἣν αὐτοὶ βιοῦσιν. Ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἐκκλησίας ἐν τῷ συγχρόνῳ κόσμῳ, καὶ μετ’ αὐτῆς τὸ κείμενον «Ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς», ἐπανήγαγον τὸν λόγον εἰς τὸν ἄνθρωπον τῆς ἐποχῆς ἡμῶν, πρὸς ὃν ἀπέβλεπεν ἐξ ἀρχῆς ἡ Σύνοδος.

Πρὸ ὀλίγου, περὶ τὴν στρογγύλην τράπεζαν, ἐπεχειρήσαμεν τὴν πρώτην ἀποτίμησιν, ἣν ὑπεσχέθην κατὰ τὴν ἔναρξιν. Ἐκ καρδίας εὐχαριστῶ τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Τιράνων, Δυρραχίου καὶ πάσης Ἀλβανίας κ. Ἰωάννην, τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Πισιδίας κ. Ἰώβ, τὸν Ἱερολογιώτατον Ἀρχιδιάκονον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κ. Ἰωάννην Χρυσαυγῆν, τὸν Ἐλλογιμώτατον Καθηγητὴν κ. Θεόδωρον Γιάγκου καὶ τὸν Ἐλλογιμώτατον Καθηγητὴν κ. Carol Saba, οἵτινες ἀνέλαβον τὸ δυσχερέστερον, ὅπως ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ συναγάγωσι τὰ ἐν τέσσαρσιν ἡμέραις λεχθέντα καὶ στρέψωσι τὸ βλέμμα ἡμῶν πρὸς τὰ ἐμπρός.

Τί ἐδιδάχθημεν ἐξ αὐτῆς; Ὅτι ἡ πρόσληψις Συνόδου τινὸς αὐξάνει ὡς ὁ σπόρος τῆς παραβολῆς, ἀγνοοῦντος τοῦ σπείραντος τὸν τρόπον, καὶ ὅτι δύο κίνδυνοι παραμονεύουσι τὸν γεωργόν. Ὁ πρῶτος, ἡ ἀνυπομονησία. Ὁ γεωργός, ὅστις καθ’ ἑκάστην πρωίαν ἀνασκάπτει τὸν σπόρον ἵνα ἴδῃ εἰ ἐβλάστησε, θανατοῖ αὐτὸν διὰ τῆς ἰδίας αὐτοῦ μερίμνης, καὶ ἐν τῇ ἐκκλησιαστικῇ ζωῇ ἡ ἀνυπομονησία αὕτη ζητεῖ καρποὺς μετρητούς, ἀποφάσεις καὶ ἀριθμούς, πρὶν ἢ σχηματισθῇ ὁ στάχυς. Ὁ δεύτερος, ἐναντίος τοῦ πρώτου, ἡ λήθη. Ἀγρὸς λησμονηθεὶς καλύπτεται ὑπὸ ἀκανθῶν, καὶ τὰ συνοδικὰ κείμενα, ὅταν ἐγκαταλειφθῶσιν ἐπὶ τῶν ῥαφίων, μνημονεύονται μόνον ἐν ταῖς ἐπετείοις. Συνήλθομεν ἐνταῦθα, ἀγαπητοὶ σύνεδροι, ἵνα μήτε ἀνασκάψωμεν τὸν σπόρον μήτε λησμονήσωμεν τὸν ἀγρόν. Ἐπεσκέφθημεν αὐτὸν ἁπλῶς, ὡς ἐπισκέπτεται ὁ γεωργὸς τὴν γῆν αὐτοῦ, ἵνα ἴδῃ ποῦ ἀνέτειλεν ὁ χόρτος καὶ ποῦ ἡ γῆ χρῄζει ὕδατος.

Ἐν τῷ αὐτῷ ἀγρῷ ἐκοπίασαν, κατὰ τὴν μακρὰν προσυνοδικὴν πορείαν, καὶ αἱ ἀδελφαὶ Ἐκκλησίαι, αἵτινες ἐν Κρήτῃ οὐ παρέστησαν. Τὸν κόπον αὐτῶν οὐ λησμονοῦμεν, καὶ δέομαι τοῦ Κυρίου ὅπως, ὅταν ἔλθῃ ὁ καιρὸς τοῦ θερισμοῦ, εὑρεθῶμεν πάντες ὁμοῦ, διότι ὁ πλήρης σῖτος εἰς τὸ ὅλον σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἀνήκει. Ἐκοπίασαν ἐπίσης ἄνθρωποι, ὧν πολλοὶ οὐκ ἠξιώθησαν ἵνα ἴδωσιν οὐδὲ τὸν χόρτον. Ἴσως καὶ ἡμεῖς οὐκ ὀψόμεθα τὸν στάχυν πλήρη, καὶ τοῦτο οὐδὲν ἀφαιρεῖ ἐκ τῆς χαρᾶς τοῦ ἔργου, ἐπειδή «ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων καὶ ἄλλος ὁ θερίζων» (Ἰωάν. 4, 37).

Ἐπιστρέφοντες εἰς τὰς Μητροπόλεις καὶ τὰς ἐνορίας, εἰς τὰς Θεολογικὰς Σχολὰς καὶ τὰς μονάς, ὅθεν ἤλθομεν, φέρομεν μεθ’ ἑαυτῶν ὀλίγον ἐκ τοῦ σπόρου τούτου. Τὰ κείμενα τῆς Κρήτης, φοβοῦμαι, ὀλίγοι ἐκ τῶν πιστῶν ἀνέγνωσαν, καὶ πρῶτον ἔργον ἡμῶν ἐστιν ὅπως φθάσωσιν εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἱερέων καὶ τῶν κατηχητῶν, τῶν φοιτητῶν τῆς θεολογίας καὶ τῶν νέων, εἰς γλῶσσαν ἣν ἐννοοῦσι καὶ μορφὴν ἣν δύνανται ἵνα ἀγαπήσωσιν. Ἐκεῖ, εἰς τὴν καθημερινὴν ζωήν, κρίνεται ἡ πρόσληψις, ἄλλοτε ἐν τῇ κατηχήσει τοῦ λαοῦ, ἄλλοτε ἐν τῇ ποιμαντικῇ μερίμνῃ οἰκογενείας μικτῆς ἢ κοινότητος τῆς Διασπορᾶς, καὶ ὁσάκις συγκαθήμεθα εἰς τὴν αὐτὴν τράπεζαν μετὰ τῶν ἀδελφῶν τῶν λοιπῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν, ὧν οἱ ἐκπρόσωποι ἐτίμησαν διὰ τῆς παρουσίας καὶ τοῦ λόγου αὐτῶν τὸ Συνέδριον τοῦτο.

Ὀφείλω, πρὶν ἢ κλείσω, εὐχαριστίας πολλάς. Πρὸς τοὺς εἰσηγητὰς καὶ τοὺς προέδρους τῶν συνεδριῶν, ὧν ὁ μόχθος ἐπλήρωσε τὰς ἡμέρας ταύτας, πρὸς τὰ μέλη τῆς Ὀργανωτικῆς Ἐπιτροπῆς, πρὸς τοὺς χορηγοὺς καὶ τοὺς ὑποστηρικτάς, ἄνευ ὧν οὐδὲν ἐκ τούτων ἠδύνατο γενέσθαι, καὶ πρὸς ὅσους, φιλοξενοῦντες καὶ διακονοῦντες, ἐφρόντισαν ἀθορύβως ὅπως ἡμεῖς ἀπερισπάστως ἐπιδοθῶμεν εἰς τὸ ἔργον. Πρὸς πάντας ὑμᾶς, τέλος, οἵτινες παρεμείνατε μέχρι τῆς τελευταίας ταύτης ὥρας.

Παναγιώτατε,

Τὸν σπόρον τῆς Κρήτης ἔρριψεν ἡ Σύνοδος, ἣν συνεκαλέσατε καὶ διηυθύνατε, τὴν δὲ μέριμναν τοῦ ἀγροῦ οὐκ ἐγκατελίπετε ἔκτοτε, ὡς μαρτυρεῖ καὶ ἡ παρουσία τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος ἐν τῷ Συνεδρίῳ τούτῳ. Ἐκφράζων τὴν εὐγνωμοσύνην πάντων τῶν συνέδρων καὶ τῆς ἐμῆς ἐλαχιστότητος, ἀσπάζομαι εὐλαβῶς τὴν χαριτόβρυτον Αὐτῆς Δεξιὰν καὶ παρακαλῶ ὅπως εὐλογήσῃ τὴν λῆξιν τῶν ἐργασιῶν ἡμῶν, ἵνα ὁ Κύριος τοῦ θερισμοῦ αὐξήσῃ, ὡς Αὐτὸς οἶδε, τὸ σπαρέν.

_______

Φωτό: Νίκος Παπαχρήστου

H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το ORTHODOXIANEWSAGENCY.GR με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.

Ακολούθησε το ORTHODOXIANEWSAGENCY.gr στο Google News και μάθε πρώτος όλες τις ειδήσεις.