«Μάχη» για μια θέση στάθμευσης στην Αθήνα: 4 στα 10 αυτοκίνητα παρκάρουν παράνομα – Ο καθημερινός Γολγοθάς των οδηγών
Ολοένα εντείνεται το πρόβλημα με την εύρεση θέσης πάρκινγκ στην Αθήνα, με την κατάσταση καθημερινά για τους οδηγούς να είναι ασφυκτική.
Οι διαθέσιμες θέσεις δεν επαρκούν, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να καλυφθούν οι ανάγκες τόσο των μόνιμων κατοίκων όσο και των επισκεπτών και των εργαζομένων.
Έτσι, καθημερινά, χιλιάδες οδηγοί περνούν έναν Γολγοθά, προκειμένου να εξασφαλίσουν μια θέση στάθμευσης στην Αθήνα.
Ενδεικτικά της κατάστασης είναι τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την απογραφή του 2021. Στον Κεντρικό Τομέα Αθηνών, το 69% των οχημάτων των νοικοκυριών δεν διαθέτει θέση στάθμευσης στην κατοικία. Αυτό σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες τους αναγκάζονται να αναζητούν θέση στον δρόμο ή να χρησιμοποιούν κάποιο ιδιωτικό πάρκινγκ. Το ποσοστό φτάνει το 67% στον Πειραιά και το 63% στον Δυτικό Τομέα Αθηνών.
Ακόμα πιο δύσκολα είναι τα πράγματα στην Καλλιθέα, στον Κορυδαλλό, στην Καισαριανή, στου Ζωγράφου, στον δήμο Αθηναίων, στο Χαλάνδρι, στον Χολαργό και στον Πειραιά.
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, περίπου οι μισοί οδηγοί στις παραπάνω περιοχές καταφέρνουν να βρουν θέση στάθμευσης σε λιγότερο από πέντε λεπτά. Ωστόσο, για ένα ποσοστό περίπου 25%-30%, η αναζήτηση ξεπερνά τα δέκα λεπτά, επιβαρύνοντας περαιτέρω τόσο την καθημερινή μετακίνηση όσο και την κυκλοφορία στους δρόμους.
Τι προτείνει ο Πρόεδρος Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, Θανάση Τσιάνο, που μίλησε στο ERTnews, «από μελέτες στάθμευσης, που κάνουμε, βρίσκουμε ότι το 40% των σταθμευμένων οχημάτων, που βρίσκονται στον δρόμο είναι παράνομα σταθμευμένα οχήματα».
«Η παράνομη στάθμευση είναι άναρχη αυτή τη στιγμή, καθένας παρκάρει όπου θέλει. Υπάρχει όμως η στάθμευση, η οποία εμποδίζει την κυκλοφορία και η οποία θα πρέπει κατά προτεραιότητα να φύγει. Και υπάρχει και η στάθμευση των κατοίκων το βράδυ, οι οποίοι δε βρίσκουν χώρο στάθμευσης. Παρκάρουν και αυτοί όπου βρουν. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να γίνει μια διαχείριση όλης αυτής της ζήτησης. Γιατί και εγώ ο ίδιος, αν με ρωτήσετε, συντάσσομαι με την κοινωνία. Θέλω να μετακινούμαι γρήγορα, να μην έχω κυκλοφοριακή συμφόρηση, να μην πληρώνω κάτι για όλο αυτό και επίσης να έχω και αρκετό δημόσιο χώρο. Να έχω πεζοδρόμια, να μετακινούμαι κτλ», τόνισε.
Και συνέχισε: «Αυτό είναι μη ρεαλιστικό σενάριο και όλες οι χώρες και οι μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές στο εξωτερικό έχουν ακολουθήσει μια συγκεκριμένη πολιτική. Γιατί αυτή είναι δεν υπάρχει άλλη: υπόγειοι χώροι στάθμευσης σε κέντρα των πόλεων, αλλά με την προϋπόθεση ότι θα διώξουμε ένα μέρος των αυτοκινήτων από τον δρόμο για να απελευθερώσουμε δημόσιο χώρο. Δεύτερον, περιοριστικά μέτρα της χρήσης του ΙΧ στα κέντρα των πόλεων, αναβάθμιση των μέσων μαζικής μεταφοράς και διαχείριση της στάθμευσης μέσω της ελεγχόμενης στάθμευσης».
Όπως σημείωσε, αυτή ήταν η κατεύθυνση, που είχε αρχίσει να ακολουθείται και στην Ελλάδα πριν από την οικονομική κρίση. Ωστόσο, η κρίση διέκοψε τη συνεχή προσπάθεια ανάπτυξης των μέσων μαζικής μεταφοράς και συνολικά του συστήματος μεταφορών της Αττικής, με αποτέλεσμα τα προβλήματα να έχουν πλέον διογκωθεί.