Δύναμη στην ενημέρωση.... ποιότητα στην ψυχαγωγία

Η μαρτυρία του Γ. Βερνίκου για το Πολυτεχνείο: «Καταλαβαίναμε ότι ζούσαμε ιστορικές στιγμές και ελπίζαμε να μην μας πάρουν οι σφαίρες»

Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google

Τα όσα έζησε στο Πολυτεχνείο περιέγραψε το πρωί της Τρίτης 17/11 ο Γιώργος Βερνίκος, ηγετικό στέλεχος του φοιτητικού αντιδικτατορικού κινήματος με αφορμή την 53η επέτειο της εξέγερσης.

Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «NewsRoom» του ΕΡΤnews αναφέρθηκε στις συλλήψεις μελών της οικογένειάς του, στις συνθήκες που επικρατούσαν κατά την εισβολή του στρατού, αλλά και στη διαχρονική σημασία του αγώνα για τη δημοκρατία, την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

«Το πρώτο στοιχείο που κυριαρχεί αυτές τις στιγμές είναι ο φόβος. Το πώς ελέγχεις τον φόβο σου είναι μια προσωπική επιλογή του καθενός, με βάση τις εμπειρίες που έχει», είπε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας όσα βίωσε τη νύχτα της στρατιωτικής επέμβασης στο Πολυτεχνείο.

Όπως δήλωσε, οι φοιτητές ήταν προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν την αστυνομική καταστολή, όχι όμως την έκταση της στρατιωτικής βίας που ακολούθησε. «Δεν μπορούσες να φανταστείς αυτή την ωμή βία», είπε, τονίζοντας πως εκείνες τις στιγμές ο καθένας προσπαθούσε να διαχειριστεί τον φόβο και να προστατεύσει τη ζωή του.

«Έβλεπες απίστευτα πράγματα. Μπορούσες να συνειδητοποιήσεις ότι ζεις ιστορικές στιγμές και ήλπιζες να μην σε πάρουν οι σφαίρες», είπε, μεταφέροντας το κλίμα αγωνίας που επικρατούσε.

Η διαφυγή από το Πολυτεχνείο και οι συλλήψεις των δικών του ανθρώπων

Ο Γιώργος Βερνίκος περιέγραψε τις ώρες που ακολούθησαν την εισβολή του τανκ, αποκαλύπτοντας ότι κατάφερε να διαφύγει μόνος του από το Πολυτεχνείο, ενώ οι διωκτικές αρχές αναζήτησαν τον ίδιο στο σπίτι του και συνέλαβαν τον αδελφό και τη μνηστή του.

«Ακολούθησα μόνος μου. Επειδή ήμουν πιο παλιός, είχα μια καλύτερη κατόπτευση του πώς μπορούσα να το κάνω. Αλλά τα κατάφερα και έφυγα με μεγάλη αγωνία», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια περιέγραψε όσα συνέβησαν αμέσως μετά τη διαφυγή του: «Πήγαν το ίδιο βράδυ να με συλλάβουν και στο σπίτι μου. Συνέλαβαν και τον αδελφό μου, συνέλαβαν και τη μνηστή μου».

Ο ίδιος αναγκάστηκε να περάσει στην παρανομία, προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψη, έχοντας ήδη εμπειρία από τις διώξεις του δικτατορικού καθεστώτος.

Όπως εξήγησε, για όσους είχαν συμμετάσχει σε προηγούμενες αντιδικτατορικές κινητοποιήσεις, ο κίνδυνος της σύλληψης συνοδευόταν από την πιθανότητα νέας φυλάκισης και βασανιστηρίων.

«Εκείνη τη στιγμή ο κίνδυνος, τουλάχιστον για ανθρώπους σαν κι εμένα, ήταν να σε συλλάβουν, να ξαναβρεθείς φυλακισμένος, να ξαναπεράσεις βασανιστήρια», σημείωσε, εξηγώντας ότι οι προηγούμενες εμπειρίες του καθόριζαν και τις αποφάσεις που έπρεπε να λάβει.

«Άλλοι έτρεχαν να κρυφτούν, άλλοι φώναζαν ότι δεν κάνουν πίσω»

Εστιάζοντας στις αντιδράσεις των φοιτητών κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής επέμβασης, ο Γιώργος Βερνίκος υπογράμμισε ότι δεν υπήρχε ενιαίος τρόπος αντιμετώπισης του κινδύνου.

«Άλλοι έτρεχαν για να κρυφτούν, άλλοι έτρεχαν για να διατρανώσουν και να πουν ότι εμείς είμαστε εδώ και δεν κάνουμε πίσω. Ο καθένας έχει μια δική του ψυχολογία», ανέφερε.

Επισήμανε, παράλληλα, ότι οι φοιτητές που είχαν συμμετάσχει στις προηγούμενες κινητοποιήσεις, όπως στην κατάληψη της Νομικής, ήταν περισσότερο προετοιμασμένοι ψυχολογικά και είχαν μεγαλύτερη επίγνωση της κατασταλτικής λειτουργίας του καθεστώτος.

Ωστόσο, όπως τόνισε, η εξέγερση ανέδειξε και ανθρώπους χωρίς προηγούμενη εμπειρία αντιδικτατορικής δράσης, οι οποίοι συμμετείχαν αυθόρμητα, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στη χούντα.

«Οι ηρωικές πράξεις γίνονται και καταγράφονται κυρίως από ανθρώπους που κατεβαίνουν τελείως αυθόρμητα για να διατρανώσουν την πίστη τους στη δημοκρατία», σημείωσε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ηρωισμός αναδεικνύεται μέσα σε συνθήκες έντονου φόβου και αγωνίας, όταν οι άνθρωποι καλούνται να ξεπεράσουν τα προσωπικά τους όρια.

«Το τανκ απέναντι στους άοπλους φοιτητές δείχνει τη βία της δικτατορίας»

Ο Γιώργος Βερνίκος στάθηκε ιδιαίτερα στον συμβολισμό της ιστορικής εικόνας του άρματος μάχης μπροστά στην πύλη του Πολυτεχνείου.

«Λέμε ότι μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Το τανκ απέναντι στους φοιτητές δείχνει τη βία που προσπαθούσε να κυριαρχήσει πάνω στους φοιτητές», ανέφερε.

Τόνισε, ωστόσο, πως η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα μεμονωμένο ιστορικό γεγονός, αλλά ως κορύφωση ενός διαρκούς αγώνα της νεολαίας απέναντι στη δικτατορία.

«Δεν είναι το Πολυτεχνείο μια μεμονωμένη πράξη, είναι μια συνέχεια. Ήταν ένας συνεχής αγώνας των νέων ανθρώπων απέναντι σε ένα δικτατορικό καθεστώς, το οποίο ήταν προδοτικό, αυταρχικό και βάναυσο», είπε.

Αναφερόμενος στο τριήμερο της εξέγερσης, περιέγραψε τη δυναμική που ανέπτυξαν οι κινητοποιήσεις και τη μαζική συμμετοχή νέων ανθρώπων, ακόμη και μαθητών λυκείου, οι οποίοι προσέρχονταν αυθόρμητα στον χώρο του Πολυτεχνείου.

«Έβλεπες νέα παιδιά, από τα λύκεια, να έρχονται και να σου λένε “κι εμείς μαζί σας, κι εμείς εδώ είμαστε”», θυμήθηκε.

Όπως εξήγησε, τα γεγονότα εξελίχθηκαν με εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς, αποκτώντας μια δυναμική που ξεπερνούσε τις αρχικές προσδοκίες των συμμετεχόντων.

«Τα κοινωνικά γεγονότα εξελίσσονται πολλές φορές σαν χιονοστιβάδα. Αλλιώς ξεκινάς και αλλιώς τελικά καταλήγουν», σημείωσε, προσθέτοντας ότι μέσα σε εκείνες τις τρεις ημέρες οι νέοι ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στη χούντα.

«Η μάχη μεταξύ φόβου και αξιοπρέπειας είναι καθημερινή» Πέρα από τις προσωπικές του αναμνήσεις, ο Γιώργος Βερνίκος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις αξίες που, όπως υποστήριξε, εξακολουθεί να εκπροσωπεί η εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Εξήγησε ότι η συμμετοχή των νέων στον αντιδικτατορικό αγώνα δεν αποτελούσε μόνο πολιτική αντίδραση, αλλά και ζήτημα προσωπικής αξιοπρέπειας απέναντι στη βία και την καταπίεση.

«Εάν με ρωτήσετε γιατί τότε οι νέοι άνθρωποι συμμετείχαμε σε αυτόν τον αντιδικτατορικό αγώνα, ήταν γιατί αισθανόμασταν ότι μας προσβάλλει όλη αυτή η βία και η καταπίεση», ανέφερε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ανάγκη υπεράσπισης της αξιοπρέπειας ήταν εκείνη που ώθησε πολλούς νέους να υπερβούν τον φόβο τους και να αντισταθούν στο καθεστώς.

«Η μάχη μεταξύ φόβου και αξιοπρέπειας είναι μια καθημερινή μάχη που τη δίνουμε όλοι σε διάφορα επίπεδα», επισήμανε, τονίζοντας ότι η επέτειος αποτελεί ευκαιρία για αναστοχασμό και αυτογνωσία.

Παράλληλα, χαρακτήρισε την επέτειο του Πολυτεχνείου «γιορτή της νεολαίας, της αυτοοργάνωσης, της έκφρασης και της φαντασίας», επισημαίνοντας ότι οι νέοι εκείνης της περιόδου αγωνίζονταν όχι μόνο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, αλλά και για έναν καλύτερο κόσμο.

Η αναφορά στην τεχνητή νοημοσύνη και οι σύγχρονες προκλήσεις

Συνδέοντας τα μηνύματα του αντιδικτατορικού αγώνα με τη σημερινή εποχή, ο Γιώργος Βερνίκος αναφέρθηκε και στις προκλήσεις που δημιουργεί η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης.

Εξέφρασε τον προβληματισμό του για την επιρροή που μπορούν να ασκήσουν οι μεγάλοι τεχνολογικοί όμιλοι στην ανθρώπινη σκέψη και βούληση, υποστηρίζοντας ότι η υπεράσπιση της ελευθερίας και της αυτονομίας του ατόμου παραμένει επίκαιρη.

«Η σημερινή μάχη που έχουμε να δώσουμε απέναντι σε αυτό που ονομάζουμε Artificial Intelligence και στους κολοσσούς είναι ότι θα προσπαθήσουν να ελέγξουν και τη βούληση και τη νόησή μας», ανέφερε.

Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι η ιστορική μνήμη δεν πρέπει να περιορίζεται στην αναδρομή στα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973, αλλά να λειτουργεί ως διαρκής υπενθύμιση της ανάγκης υπεράσπισης των δημοκρατικών αξιών.

«Ο αγώνας για τη δημοκρατία είναι διαχρονικός, επίκαιρος και πρέπει μονίμως να εμπνεόμαστε από όλα αυτά τα γεγονότα», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου εξακολουθεί να συμβολίζει τη συλλογική αντίσταση απέναντι στον αυταρχισμό, τη δικτατορία και τον φασισμό.