Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ καταγράφει ζημιές και άρχισε να πουλάει… κυβάκια από το χορτάρι του Όλντ Τράφορντ
Μεγαλώσαμε γνωρίζοντας ότι ένας ποδοσφαιριστής μπορούσε να πουληθεί. Κάποιες φορές επειδή συνέφερε, άλλες επειδή ήταν αναπόφευκτο. Στη συνέχεια είδαμε να πωλούνται προκαταβολικά έσοδα από μελλοντικά τηλεοπτικά δικαιώματα, προκειμένου να καλυφθούν χρέη, καθώς και ακίνητα και επιχειρηματικές δραστηριότητες. Δύο αγγλικοί σύλλογοι, μάλιστα, απαλλάχθηκαν από τα γυναικεία τμήματά τους για να μπορέσουν να δαπανήσουν περισσότερα χρήματα στις ανδρικές ομάδες.
Η Μπαρτσελόνα επινόησε τις περίφημες palancas, τους χρηματοοικονομικούς «μοχλούς»: την πώληση μελλοντικών δραστηριοτήτων και εσόδων προκειμένου να εισπράξει άμεσα χρήματα, μεταξύ άλλων και πουλώντας το 49% της ψηφιακής δραστηριότητας των Studios.
Τα πράγματα γίνονται ολοένα και πιο εξεζητημένα. Έτσι, τώρα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έφτασε μέχρι το… χορτάρι. Ο σύλλογος βγάζει προς πώληση κύβους από το γρασίδι του Όλντ Τράφορντ, διαστάσεων επτά επί επτά εκατοστών, τοποθετημένους μέσα σε ακρυλικό κύβο, στην τιμή των 125 λιρών.
Τα τελευταία οικονομικά στοιχεία δείχνουν ετήσια ζημιά 47 εκατομμυρίων λιρών για τον σύλλογο.
Μοιάζει με πρόβλημα μαθηματικών της πέμπτης δημοτικού: γνωρίζοντας ότι το «Όλντ Τράφορντ» έχει έκταση 7.140 τετραγωνικών μέτρων, πόσους κύβους γρασιδιού θα πρέπει να πουλήσει η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να καλύψει την ετήσια ζημιά της;
Μεγαλώσαμε γνωρίζοντας ότι το ποδόσφαιρο μπορούσε να μετατρέψει σε χρήμα ό,τι παρήγαγε και ό,τι διέθετε. Καταλήξαμε, όμως, σε μια πραγματικότητα όπου πωλείται ακόμη και η επιφάνεια πάνω στην οποία περπατούν οι ποδοσφαιριστές.
Σε έναν σύγχρονο ποδοσφαιρικό σύλλογο, σχεδόν τίποτα δεν υπάρχει πλέον που να μην μπορεί να μετατραπεί σε προϊόν.
Η τελευταία επινόηση στο Μάντσεστερ είναι, από αυτή την άποψη, παράδοξη. Ο σύλλογος είχε έσοδα 677,6 εκατομμυρίων λιρών, επέστρεψε σε λειτουργικά κέρδη 22,6 εκατομμυρίων, περιόρισε περιττές δαπάνες, εξασφάλισε νέους χορηγούς, επέστρεψε στο «ΑΤΜ» του Champions League και, παρ’ όλα αυτά, καταγράφει ζημιές. Την ίδια ώρα, ετοιμάζει το σχέδιο για ένα νέο γήπεδο 100.000 θέσεων, κόστους 2 δισεκατομμυρίων λιρών. Δεν μοιάζει με μια επιχείρηση που δεν ξέρει να παράγει χρήματα.
Το πρόβλημα είναι ότι πλέον ακόμη και τα πάρα πολλά χρήματα που παράγει δεν επαρκούν.
Η δομή που πρέπει να συντηρηθεί τα καταναλώνει με την ίδια ταχύτητα με την οποία εκείνη τα παράγει. Πολλοί περισσότεροι σύλλογοι απ’ όσους φανταζόμαστε βρίσκονται στην ίδια κατάσταση, για διαφορετικούς λόγους. Πριν από δύο χρόνια, μόλις το 38% των ευρωπαϊκών συλλόγων έκλεισε τη χρονιά με κέρδη προ φόρων.
Ένα μεγάλο μέρος του κορυφαίου ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου έχει πλέον εισέλθει σε μια οικονομία στην οποία πρέπει να αυξάνει διαρκώς τα έσοδά του απλώς και μόνο για να διατηρήσει το μέγεθος που έχει ήδη αποκτήσει.