Δύναμη στην ενημέρωση.... ποιότητα στην ψυχαγωγία

Η απόπειρα δολοφονίας του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε που τον άφησε παράλυτο | Σαν σήμερα 12 Οκτωβρίου

Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google

Σαν σήμερα το 1990, στις 12 Οκτωβρίου, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δέχεται δολοφονική επίθεση σε προεκλογική συγκέντρωση στο Όπεναου της νοτιοδυτικής Γερμανίας. Δύο σφαίρες τον τραυματίζουν βαριά και προκαλούν μόνιμη βλάβη στον νωτιαίο μυελό, αφήνοντάς τον παράλυτο από τον τρίτο θωρακικό σπόνδυλο και κάτω.

Η επίθεση σημειώνεται μόλις εννέα ημέρες μετά την επανένωση της Γερμανίας. Ο 48χρονος τότε υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης του Χέλμουτ Κολ είχε βρεθεί στο επίκεντρο των ιστορικών εξελίξεων: ήταν ο βασικός διαπραγματευτής της Δυτικής Γερμανίας για τη Συνθήκη Ενοποίησης, που είχε υπογραφεί στις 31 Αυγούστου.

Το βράδυ της 12ης Οκτωβρίου ο Σόιμπλε μιλά μπροστά σε περίπου 300 ανθρώπους σε προεκλογική εκδήλωση του CDU. Λίγο μετά τις 10 το βράδυ ολοκληρώνει την ομιλία του και κατευθύνεται προς την έξοδο της αίθουσας.

Τότε τον πλησιάζει από πίσω ο Ντίτερ Κάουφμαν. Από απόσταση περίπου μισού μέτρου πυροβολεί δύο φορές τον Σόιμπλε. Η μία σφαίρα τον χτυπά στην περιοχή του προσώπου και η δεύτερη στην πλάτη, τραυματίζοντας σοβαρά τον νωτιαίο μυελό. Όταν ο σωματοφύλακάς του επιχειρεί να ακινητοποιήσει τον δράστη, τραυματίζεται από τρίτο πυροβολισμό.

Ο Σόιμπλε μεταφέρεται σε κρίσιμη κατάσταση στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Φράιμπουργκ. Επιβιώνει, αλλά οι γιατροί δεν μπορούν να αποκαταστήσουν τη βλάβη στη σπονδυλική του στήλη. Από εκείνη την ημέρα θα χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο για το υπόλοιπο της ζωής του.

Ο Κάουφμαν συλλαμβάνεται επί τόπου. Οι γερμανικές αρχές αποκλείουν τρομοκρατικό κίνητρο, ενώ στη συνέχεια κρίνεται ποινικά ανεύθυνος λόγω σοβαρής ψυχικής διαταραχής και οδηγείται σε ψυχιατρικό ίδρυμα.

Η επιστροφή του Σόιμπλε στη δημόσια ζωή είναι γρήγορη. Στις 22 Νοεμβρίου, λιγότερο από έξι εβδομάδες μετά την επίθεση, εμφανίζεται σε συνέντευξη Τύπου από την κλινική αποκατάστασης, καθισμένος πλέον σε αναπηρικό αμαξίδιο. Αργότερα θα περιγράψει τη στάση του απέναντι σε όσα συνέβησαν με τη φράση: «Δεν μπορώ να το αλλάξω, αλλά όσο ζω, θα ζω».

Η πολιτική του καριέρα όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά διαρκεί για περισσότερες από πέντε δεκαετίες. Ο Σόιμπλε γίνεται πρόεδρος του CDU, πρόεδρος της Bundestag και, από το 2009 έως το 2017, υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας.

Σε αυτή την τελευταία ιδιότητα θα γίνει ιδιαίτερα γνωστός και στην Ελλάδα. Στα χρόνια της κρίσης χρέους θα βρίσκεται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων για τα ελληνικά προγράμματα διάσωσης και θα εξελιχθεί σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της γερμανικής πολιτικής για το ελληνικό κοινό.

Τι άλλο έγινε σαν σήμερα

539 π.Χ.: Ο στρατός του Κύρου Β΄ της Περσίας καταλαμβάνει τη Βαβυλώνα, σηματοδοτώντας την πτώση της Νεοβαβυλωνιακής Αυτοκρατορίας και την έναρξη της περσικής κυριαρχίας στη Μεσοποταμία.

1492: Ο Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στις Μπαχάμες, πιστεύοντας ότι έχει φτάσει στις Ινδίες. Το ταξίδι του ανοίγει τον δρόμο για την ευρωπαϊκή κατάκτηση και τον αποικισμό της αμερικανικής ηπείρου.

1692: Τερματίζονται οι δίκες των μαγισσών του Σάλεμ, ένα από τα σκοτεινότερα κεφάλαια της αμερικανικής αποικιακής ιστορίας, που οδήγησε στην εκτέλεση 20 ανθρώπων.

1810: Διοργανώνεται το πρώτο Oktoberfest, στο πλαίσιο των εορτασμών για τον γάμο του πρίγκιπα Λουδοβίκου της Βαυαρίας με την πριγκίπισσα Τερέζα. Η γιορτή εξελίσσεται στο διασημότερο φεστιβάλ μπίρας στον κόσμο.

1915: Η Βρετανίδα νοσοκόμα Έντιθ Κάβελ εκτελείται από γερμανικό απόσπασμα στις Βρυξέλλες, επειδή βοήθησε περίπου 200 στρατιώτες των Συμμάχων να διαφύγουν από το κατεχόμενο Βέλγιο.

1960: Ο Ιάπωνας σοσιαλιστής ηγέτης Ινετζίρο Ασανούμα δολοφονείται μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες από 17χρονο ακροδεξιό εθνικιστή, κατά τη διάρκεια πολιτικής συζήτησης στο Τόκιο.

1971: Η rock opera «Jesus Christ Superstar» των Andrew Lloyd Webber και Tim Rice κάνει πρεμιέρα στο Broadway, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για την τολμηρή προσέγγιση της βιβλικής αφήγησης.

1978: Ο μπασίστας των Sex Pistols, Σιντ Βίσιους, συλλαμβάνεται στη Νέα Υόρκη και κατηγορείται για τη δολοφονία της συντρόφου του, Νάνσι Σπάνγκεν.

1979: Κυκλοφορεί το πρώτο βιβλίο της σειράς «Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ» του Ντάγκλας Άνταμς, που εξελίσσεται σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα κωμικής επιστημονικής φαντασίας.

1984: Η Μάργκαρετ Θάτσερ επιβιώνει από βομβιστική επίθεση του IRA στο Grand Hotel του Μπράιτον. Πέντε άνθρωποι σκοτώνονται και δεκάδες τραυματίζονται.

1990: Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε πυροβολείται κατά τη διάρκεια προεκλογικής εκδήλωσης. Επιβιώνει, αλλά τα τραύματά του τον αφήνουν παράλυτο από τη μέση και κάτω.

2002: Δύο βόμβες εκρήγνυνται στην τουριστική περιοχή Κούτα του Μπαλί, σκοτώνοντας 202 ανθρώπους και τραυματίζοντας περισσότερους από 300, σε μία από τις φονικότερες τρομοκρατικές επιθέσεις των αρχών του 21ου αιώνα.

Γεννήσεις

1830 – Ανδρέας Συγγρός, Έλληνας τραπεζίτης και εθνικός ευεργέτης, που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας τον 19ο αιώνα. Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, δραστηριοποιήθηκε αρχικά στο εμπόριο και στη συνέχεια στην τραπεζική, αποκτώντας τεράστια περιουσία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1871 και χρηματοδότησε μεγάλα έργα υποδομών, όπως η διάνοιξη της Διώρυγας της Κορίνθου, ενώ στήριξε το κράτος σε κρίσιμες στιγμές με δάνεια. Η φιλανθρωπική του δράση άφησε βαθύ αποτύπωμα, καθώς διέθεσε σημαντικά ποσά για κοινωφελή έργα, σχολεία και νοσοκομεία. Το όνομά του παραμένει συνώνυμο της ευεργεσίας και της προσφοράς στο ελληνικό έθνος.

1915 – Έντιθ Κάβελ (Edith Cavell), Αγγλίδα νοσοκόμα και ηρωική μορφή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Γεννημένη το 1865 στο Νόρφολκ, υπηρέτησε ως επικεφαλής σχολής νοσηλευτικής στις Βρυξέλλες. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής του Βελγίου βοήθησε εκατοντάδες συμμάχους στρατιώτες να δραπετεύσουν προς την Ολλανδία, πράξη που θεωρήθηκε προδοσία από τους Γερμανούς. Συνελήφθη, δικάστηκε για κατασκοπεία και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στις 12 Οκτωβρίου 1915, γεγονός που προκάλεσε διεθνή κατακραυγή και την κατέστησε σύμβολο θυσίας και ανθρωπισμού. Η μνήμη της τιμάται μέχρι σήμερα ως παράδειγμα αφοσίωσης στο καθήκον και την ανθρωπιά.

1924 – Μίμης Πλέσσας, Έλληνας συνθέτης και μαέστρος, ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς της ελληνικής μουσικής. Γεννημένος στην Αθήνα, σπούδασε μαθηματικά και μουσική, αλλά αφιερώθηκε στη μελωδία, χαρίζοντας αμέτρητα τραγούδια που σημάδεψαν γενιές. Με συνεργασίες με κορυφαίους στιχουργούς και ερμηνευτές, δημιούργησε επιτυχίες όπως «Θα πιω απόψε το φεγγάρι» και «Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου», ενώ η μουσική του για τον κινηματογράφο και το θέατρο έγραψε ιστορία. Πολυβραβευμένος και με διεθνή αναγνώριση, ο Πλέσσας συνδύασε την κλασική παιδεία με το ελληνικό ύφος, καθιερώνοντας έναν ήχο που γεφυρώνει το λαϊκό, το έντεχνο και το τζαζ στοιχείο.

1924 – Λεωνίδας Κύρκος, Έλληνας πολιτικός της Αριστεράς, από τις πιο εμβληματικές μορφές του προοδευτικού χώρου στη μεταπολεμική Ελλάδα. Γεννημένος στο Ηράκλειο Κρήτης, εντάχθηκε στην Αντίσταση κατά τη διάρκεια της Κατοχής και φυλακίστηκε για την πολιτική του δράση. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της Ελληνικής Αριστεράς (ΕΑΡ) και αργότερα βασική φυσιογνωμία του Συνασπισμού, προωθώντας τον εκδημοκρατισμό και τη συνεργασία των αριστερών δυνάμεων. Διακρίθηκε για το ήθος, τον νηφάλιο λόγο και την επιμονή του στον διάλογο, συμβάλλοντας στην πολιτική ωρίμανση της ελληνικής Αριστεράς. Παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του (2011) σημείο αναφοράς για τη δημοκρατική παράταξη.

1928 – Δόμνα Σαμίου, Ελληνίδα τραγουδίστρια, ερευνήτρια και θεματοφύλακας της παραδοσιακής μουσικής. Γεννημένη στην Καισαριανή από Μικρασιάτες πρόσφυγες, μαθήτευσε δίπλα στον Σίμωνα Καρά και αφιερώθηκε στη διάσωση, καταγραφή και διάδοση των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών. Με την ξεχωριστή φωνή και το αυθεντικό της ύφος, έκανε γνωστή την παράδοση σε νεότερες γενιές, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, μέσα από συναυλίες, ηχογραφήσεις και τηλεοπτικές εκπομπές. Το έργο της συνέβαλε καθοριστικά στην αναγνώριση και προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, καθιστώντας την μία από τις σημαντικότερες μορφές του ελληνικού τραγουδιού.

1937 – Μάρθα Βούρτση, Ελληνίδα ηθοποιός, που άφησε το στίγμα της στον κινηματογράφο και το θέατρο. Γεννημένη στην Αθήνα, έγινε ιδιαίτερα γνωστή μέσα από τις ταινίες της δεκαετίας του ’60, όπου καθιερώθηκε σε δραματικούς ρόλους, αποδίδοντας με ένταση και συγκίνηση την αγωνία και τον πόνο των ηρωίδων της. Συμμετείχε σε κλασικές παραγωγές του παλιού ελληνικού σινεμά, ενώ η χαρακτηριστική της ερμηνεία στην ταινία «Η Κατάρα της Μάνας» της χάρισε τον τίτλο της «τραγικής ηθοποιού». Παράλληλα, είχε πλούσια θεατρική πορεία και αργότερα τηλεοπτικές εμφανίσεις. Με τη δύναμη και την αυθεντικότητα του παιξίματός της, κατέκτησε μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία της ελληνικής υποκριτικής.

1943 – Κώστας Τσάκωνας, Έλληνας ηθοποιός, αγαπητός για το πηγαίο του χιούμορ και τις κωμικές του ερμηνείες. Γεννημένος στην Αθήνα, έγινε γνωστός μέσα από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση της δεκαετίας του ’80 και του ’90, με ταινίες όπως «Μάθε παιδί μου γράμματα» και δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές. Διακρίθηκε για το χαρακτηριστικό του στυλ και την αμεσότητα με την οποία προσέγγιζε τους ρόλους του, χαρίζοντας γέλιο αλλά και κοινωνικό σχόλιο. Παράλληλα εμφανίστηκε στο θέατρο, δείχνοντας το εύρος του ταλέντου του. Παρέμεινε στη μνήμη του κοινού ως ένας από τους πιο συμπαθείς και αυθεντικούς κωμικούς του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

1954 – Διονύσης Τσακνής, Έλληνας τραγουδοποιός και συνθέτης, με σημαντική παρουσία στο έντεχνο και ροκ τραγούδι. Γεννημένος στην Καβάλα, εμφανίστηκε στη δισκογραφία στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και συνεργάστηκε με κορυφαίους καλλιτέχνες, όπως ο Μάνος Λοΐζος, ο Θάνος Μικρούτσικος και η Άλκηστις Πρωτοψάλτη. Έγραψε τραγούδια με έντονο κοινωνικό και πολιτικό στίγμα, που μίλησαν στη νεολαία της εποχής, με χαρακτηριστικά κομμάτια όπως το «Η εικόνα σου» και το «Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω». Παράλληλα, υπηρέτησε τον πολιτισμό και από θεσμικές θέσεις, διετέλεσε μάλιστα πρόεδρος της ΕΡΤ (2015–2016). Με το έργο του συνδύασε τη μελωδία με τον στοχασμό, αφήνοντας έντονο αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι.

1968 – Χιου Τζάκμαν (Hugh Jackman), Αυστραλός ηθοποιός, τραγουδιστής και παραγωγός, διεθνώς αναγνωρισμένος για την ευρύτητα του ταλέντου του. Γεννημένος στο Σίδνεϊ, έγινε παγκόσμια γνωστός ενσαρκώνοντας τον Γούλβεριν στη σειρά ταινιών X-Men, ρόλο που κράτησε για σχεδόν δύο δεκαετίες. Παράλληλα διακρίθηκε στο μιούζικαλ, κερδίζοντας Χρυσή Σφαίρα για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στους «Άθλιους» (2012), ενώ μάγεψε το κοινό στο «The Greatest Showman» (2017). Με ικανότητα να κινείται από την περιπέτεια έως το δράμα και το μουσικό θέατρο, θεωρείται ένας από τους πιο ολοκληρωμένους ηθοποιούς του Χόλιγουντ, συνδυάζοντας καλλιτεχνικό εύρος με αδιαμφισβήτητη σκηνική γοητεία.

Θάνατοι

322 π.Χ. – Δημοσθένης, Έλληνας ρήτορας και πολιτικός της κλασικής Αθήνας, που θεωρείται ο μεγαλύτερος ρήτορας της αρχαιότητας. Γεννημένος το 384 π.Χ., ξεπέρασε από παιδί σοβαρά προβλήματα λόγου και αφιερώθηκε στη ρητορική, αφήνοντας λόγους που έμειναν υποδείγματα πολιτικής σκέψης και ύφους. Υπήρξε σφοδρός πολέμιος της επεκτατικής πολιτικής του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και αργότερα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκφωνώντας τις περίφημες Φιλιππικές και Ολυνθιακούς λόγους. Η πολιτική του δράση στόχευε στη διαφύλαξη της ανεξαρτησίας της Αθήνας. Μετά την ήττα στον Λαμιακό πόλεμο, κυνηγημένος από τους Μακεδόνες, προτίμησε να αυτοκτονήσει το 322 π.Χ. στη νήσο Καλαυρία, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά αρετής, πατριωτισμού και ρητορικής δεινότητας.

1920 – Αλέξανδρος Α΄, βασιλιάς των Ελλήνων (1893–1920), γιος του Κωνσταντίνου Α΄. Ανέβηκε στον θρόνο το 1917, ύστερα από την αναγκαστική απομάκρυνση του πατέρα του λόγω της Εθνικής Διχόνοιας και της πίεσης των Συμμάχων. Η βασιλεία του συνέπεσε με τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ και την έναρξη της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Παρότι θεωρούνταν βασιλιάς «υπό κηδεμονία», το όνομά του συνδέθηκε με σημαντικές εδαφικές επεκτάσεις της χώρας. Πέθανε απροσδόκητα σε ηλικία μόλις 27 ετών από σηψαιμία, έπειτα από δάγκωμα πιθήκου στους βασιλικούς κήπους – γεγονός που συγκλόνισε την εποχή και έμεινε στην ιστορία ως «ο θάνατος του βασιλιά από μαϊμού».

1996 – Ρενέ Λακόστ (René Lacoste), Γάλλος αντισφαιριστής και επιχειρηματίας, μέλος των θρυλικών «Τεσσάρων Σωματοφυλάκων» που κυριάρχησαν στο τένις τη δεκαετία του 1920. Γεννημένος το 1904, κατέκτησε επτά τίτλους Grand Slam σε Γαλλία, ΗΠΑ και Βρετανία, ενώ ήταν γνωστός για το στρατηγικό του παιχνίδι και την ψυχραιμία του στο κορτ. Το παρατσούκλι του, «Κροκόδειλος», έγινε σήμα κατατεθέν και ενέπνευσε το εμβληματικό λογότυπο της εταιρείας Lacoste, που ίδρυσε αργότερα και καθιέρωσε το διάσημο polo shirt. Με τη διπλή του ιδιότητα ως αθλητής και καινοτόμος, άφησε ανεξίτηλο στίγμα τόσο στον αθλητισμό όσο και στη μόδα.

Εορτολόγιο

Ανδρόμαχος, Ανδρομάχη

Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι

Παγκόσμια Ημέρα Αποδημητικών Πτηνών

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Αρθρίτιδας