Οι τελευταίες πληροφορίες που θέλουν τον Τόμας Γουόκαπ να βρίσκεται κοντά στην έξοδο από τον Ολυμπιακό έχουν προκαλέσει έντονη συζήτηση στους φίλους των «ερυθρόλευκων». Και δικαιολογημένα. Ο διεθνής γκαρντ δεν ήταν απλώς ένας ακόμη παίκτης του ρόστερ. Ήταν από τους ανθρώπους που ταυτίστηκαν όσο λίγοι με τη φιλοσοφία του Γιώργου Μπαρτζώκα και συνέβαλαν καθοριστικά στην επιστροφή της ομάδας στην ευρωπαϊκή ελίτ.
γράφει ο Χρήστος Μίχαλος
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μια πιθανή αποχώρησή του θα σημάνει και το τέλος μιας εποχής για τον Ολυμπιακό. Αν υπάρχει μια ομάδα που έχει αποδείξει διαχρονικά ότι μπορεί να προχωρά μπροστά ανεξάρτητα από τα πρόσωπα, είναι ακριβώς αυτή.
Άλλωστε, αξίζει να θυμηθεί κανείς πώς ξεκίνησε η διαδρομή του Γουόκαπ στο ΣΕΦ. Όταν αποκτήθηκε από τη Ζάλγκιρις, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που αμφισβήτησαν αν μπορούσε να σταθεί ως βασικός πόιντ γκαρντ μιας ομάδας με πρωταγωνιστικές βλέψεις στην EuroLeague. Για χρόνια αποτέλεσε αντικείμενο έντονης κριτικής, κυρίως για το περιφερειακό του σουτ και τη μικρή επιθετική του παραγωγή. Πόσες φορές δεν ακούστηκε ότι ο Ολυμπιακός χρειαζόταν έναν πιο ποιοτικό δημιουργό ή έναν γκαρντ που να αποτελεί μεγαλύτερη απειλή στο σκοράρισμα;
Η αλήθεια είναι πως την τελευταία σεζόν ο Γουόκαπ παρουσίασε αισθητή βελτίωση στο σουτ του, αποδεικνύοντας ότι δούλεψε πάνω σε μία από τις βασικές αδυναμίες του. Η εξέλιξή του, μάλιστα, αποτυπώνεται και στο ενδιαφέρον που συγκέντρωσε από κορυφαίες ομάδες της EuroLeague. Η Dubai BC του κατέθεσε πρόταση που αγγίζει τα 3 εκατ. ευρώ ετησίως, ένα ποσό που ελάχιστοι γκαρντ στην Ευρώπη μπορούν να διεκδικήσουν. Η συγκεκριμένη προσφορά δεν ήρθε τυχαία. Ήταν η επιβράβευση της συνεχούς αγωνιστικής του βελτίωσης.
Και ίσως εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο παράσημο της καριέρας του. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας κατάφερε να αξιοποιήσει στο έπακρο όλα τα στοιχεία που τον έκαναν ξεχωριστό. Δημιούργησε ένα αγωνιστικό περιβάλλον στο οποίο ο Γουόκαπ εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους αμυντικούς γκαρντ της EuroLeague και σε βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας. Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι δύσκολα θα μπορούσε να βρει αλλού έναν προπονητή και ένα σύστημα που να αναδεικνύουν σε τόσο μεγάλο βαθμό τις αρετές του.
Από την άλλη πλευρά, όμως, ισχύει και το αντίστροφο. Αν ο Ολυμπιακός κατάφερε να μετατρέψει τον Γουόκαπ σε έναν από τους πιο χρήσιμους γκαρντ της Ευρώπης, γιατί να μην καταφέρει να κάνει το ίδιο και με τον επόμενο;
Αυτή ήταν πάντα η μεγαλύτερη δύναμη της ομάδας του Μπαρτζώκα. Όχι οι μονάδες, αλλά το σύνολο. Η κυκλοφορία της μπάλας, οι ξεκάθαροι ρόλοι, η αμυντική συνέπεια και η απόλυτη πειθαρχία σε ένα συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο. Στον Ολυμπιακό κανείς δεν είναι πάνω από την ομάδα. Και αυτό δεν αποτελεί απλώς μια ωραία ατάκα, αλλά τη βάση πάνω στην οποία χτίστηκαν οι επιτυχίες των τελευταίων ετών.
Σε περίπτωση που ο Γουόκαπ αποχωρήσει, ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ αναμένεται να αναλάβει τον ρόλο του βασικού οργανωτή. Πρόκειται για έναν παίκτη με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ο οποίος μπορεί να προσφέρει περισσότερη ατομική δημιουργία, μεγαλύτερη επιθετική απειλή και περισσότερες λύσεις με την μπάλα στα χέρια. Δεν πρόκειται να αντικαταστήσει τον Γουόκαπ ως προς το αγωνιστικό του προφίλ, όμως μπορεί να καλύψει το κενό με έναν διαφορετικό τρόπο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της ομάδας.
Φυσικά, ο Ολυμπιακός θα χάσει πράγματα αν αποχωρήσει ο Γουόκαπ. Θα χάσει έναν παίκτη που γνώριζε όσο λίγοι τις απαιτήσεις του συστήματος, έναν εξαιρετικό αμυντικό και έναν αθλητή που έβαζε πάντα το «εμείς» πάνω από το «εγώ». Αυτή η προσφορά δεν μπορεί να διαγραφεί.
Όμως η ιστορία των μεγάλων ομάδων δείχνει ότι καμία δεν σταματά επειδή αποχωρεί ένας σημαντικός παίκτης. Αντίθετα, εξελίσσονται, προσαρμόζονται και δημιουργούν τους επόμενους πρωταγωνιστές τους. Και όλα αυτά που έχει πετύχει ο μπασκετικός Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια δείχνουν ότι η επιτυχία δεν χτίζεται πάνω σε ένα πρόσωπο. Χτίζεται πάνω σε μια φιλοσοφία. Και αυτή η φιλοσοφία παραμένει αναλλοίωτη, ανεξάρτητα από το ποιος φορά τη φανέλα.