Από τον Αγγελιδάκη στον Κακανιά: 30 κορυφαίοι καλλιτέχνες στηρίζουν το «Μαζί για το Παιδί» σε μια σιωπηρή δημοπρασία

Η πιο ενδιαφέρουσα χαρτογράφηση της σύγχρονης ελληνικής τέχνης αυτή τη στιγμή δεν γίνεται σε φουάρ ή μουσείο, γίνεται σε μια σιωπηρή δημοπρασία και μία βραχύβια έκθεση, με το 100% των εσόδων να διατίθεται υπέρ του «Μαζί για το Παιδί».

Προσπαθώ να θυμηθώ πότε έχω ξαναδεί αντίστοιχη συνύπαρξη, τέτοιας θέρμης, ανάμεσα στα έργα Ελλήνων εικαστικών διαφορετικών αφετηριών, σχολών, στοχεύσεων καθώς περπατώ μέσα στον χώρο Arch, όπου εκτίθενται τα προς δημοπρασία έργα 30 καλλιτεχνών.

Eίναι σχεδόν συγκινητική αυτή η συστράτευση με κοινό παρονομαστή την επιθυμία στήριξης της οργάνωσης «Μαζί για το Παιδί» που συμπληρώνει 30 χρόνια ζωής φέτος. Η ιονική κολόνα του Ανδρέα Αγγελιδάκη (που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην 61η Μπιενάλε της Βενετίας), καθαρή μέσα στο αστικό φως, δεν παραπέμπει σε ερείπιο αλλά σε μετατόπιση: ένα αρχιτεκτονικό μοτίβο που μεταναστεύει από το παρελθόν στο παρόν. Η Μαρία Παπαδημητρίου παρεμβαίνει στη μνήμη του τόπου σαν να ανοίγει ένα δεύτερο κάδρο μέσα στο ίδιο το μνημείο· η Ιστορία δεν είναι φόντο αλλά ενεργό πεδίο επαναδιαπραγμάτευσης.

Το κόκκινο SEXIST της Όλγας Μιλιαρέση Φωκά λειτουργεί σαν φωτεινή επιγραφή κοινωνικής αυτογνωσίας, μια λέξη που δεν αναβοσβήνει απλώς, αλλά εκθέτει.

Ο Κωστής Βελώνης στήνει μια μορφή-πύλη που θυμίζει αυτοσχέδιο εικονοστάσι: ένα στέμμα, μια διαδοχή εσωτερικών κατωφλιών, ένα τρίγωνο που λειτουργεί σαν σιωπηλό σύμβολο. Ο Στέλιος Καραμανώλης με την αυστηρή αρχιτεκτονική των επιπέδων του, ο Αλέξανδρος Βασμουλάκης με τη φθαρμένη αστική μνήμη, οργανώνουν ένα τοπίο που χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη την ιστορία.

Στο άλλο άκρο, η αφήγηση γίνεται πιο σωματική. Ο Γιάννης Βαρελάς στήνει ένα τοπίο που μοιάζει ακίνητο αλλά δεν είναι: γήινοι όγκοι σε ένα πιάτο, ένα πράσινο γάντι σαν αποκομμένη χειρονομία, ένα δέντρο που θυμίζει σημάδι. Η σιωπή του έργου είναι πυκνή, σαν κάτι να έχει ήδη συμβεί ή να πρόκειται να συμβεί.Ο Ηλίας Καφούρος δημιουργεί ένα πολύχρωμο σύμπαν όπου η παιγνιώδης επιφάνεια κρύβει υπόγεια ένταση.

Ο Νικόλας Βεντουράκης μετατρέπει το σώμα του ζώου σε φασματική εγγραφή, η Ραλλού Παναγιώτου εισάγει το αντικείμενο ως αινιγματική παρουσία, η Νικομάχη Καρακωστάνογλου συμπυκνώνει τη μορφή σε μια μπλε, σχεδόν σωματική μάζα που μοιάζει να αναπνέει εσωτερικά.

Ο Πάνος Τσαγκάρης εκρήγνυται σε μεταφυσικό χρώμα, ο Βαγγέλης Χουρσόγλου επιλέγει την χαμηλόφωνη εσωτερικότητα, ενώ το κεραμικό Sacred Way του Κωνσταντίνου Κακανιά επαναφέρει την ιδέα της κυκλικής αφήγησης.

Οutibids και σασπένς

Τα έργα των 30 καλλιτεχνών βρίσκονται από την Δευτέρα και ως τις 16 Φεβρουαρίου σε διαδικασία σιωπηρής δημοπρασίας στην πλατφόρμα ΑrtVolt, προκειμένου τα έσοδα να στηρίξουν το Μαζί για το Παιδί. Ήδη έχουν πουληθεί τα 15 έργα της σιωπηρής δημοπρασίας, ενώ υπάρχουν αρκετά φαινόμενα υπέρβασης της προσφοράς (outbid). Έργα για τα οποία είναι τόσο ενισχυμένο το ενδιαφέρον ώστε οι προτάσεις για την τελική τιμή έχουν αυξηθεί δυο και τρεις φορές. Ταυτόχρονα εκτίθενται στον χώρο της Αrch όπου θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου.

«Η ίδια η δημοπρασία αποτελεί μόνο έναν από τους τρόπους μέσω των οποίων υποστηρίζεται το Μαζί για το παιδί. Στόχος μας είναι να γίνει γνωστή η οργάνωση ευρύτερα και σε νεότερα κοινά και να δημιουργηθεί μία κουλτούρα υποστήριξης που δεν θα αφορά μόνο την δημοπρασία αλλά και δωρεές ή άλλους τρόπους συμβολής», εξηγεί η Βικτώρια Φασιανού,  που συνδιοργάνωσε την δημοπρασία και την έκθεση μαζί με τις Αναστασία Β. Ορφανίδου, Μαρία Μιγάδη (Αrt Projects), που προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους, καθώς και τη Μαρία Κασιμάτη Τσούτσια, εθελόντρια του Μαζί για το Παιδί.

Oι καλλιτέχνες προσφέρουν τα έργα τους χωρίς καμία ανταμοιβή και το 100% των εσόδων από τη σιωπηρή δημοπρασία (που θυμίζουμε ότι συνεχίζεται ως τις 16 Φεβρουαρίου) πηγαίνουν στο Μαζί για το παιδί. Πρόκειται για μια άτυπη χαρτογράφηση της σύγχρονης ελληνικής τέχνης σε συνθήκες ηθικής συμπαράταξης.

Χτίζοντας δίκτυα προστασίας ενάντια στην ευαλωτότητα

Και κάπως έτσι, η δημοπρασία παύει να είναι απλώς μηχανισμός αγοράς. Η αισθητική τους διαδρομή συναντά έναν συγκεκριμένο σκοπό: τη στήριξη του «Μαζί για το Παιδί», ενός οργανισμού που εδώ και χρόνια λειτουργεί με σπάνια συνέπεια, χτίζοντας δίκτυα προστασίας για παιδιά και οικογένειες σε ευαλωτότητα.

Το Μαζί για το Παιδί ιδρύθηκε το 1996, σε μια Ελλάδα που ακόμη δεν είχε αναπτύξει κουλτούρα συνεργειών στον χώρο της κοινωνικής φροντίδας. Η ιδέα της «ομπρέλας»  -η συνένωση δέκα σωματείων παιδικής προστασίας κάτω από μια κοινή δομή, με έμφαση στη διαφάνεια, την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και την ισοτιμία- υπήρξε τότε ριζοσπαστική. Τρεις δεκαετίες μετά, η οργάνωση έχει διαμορφώσει ένα πυκνό δίκτυο δράσεων σε όλη τη χώρα: από την καταπολέμηση της φτώχειας και την ενίσχυση της εκπαίδευσης έως την υγεία και την ψυχική υγεία παιδιών και οικογενειών, καθώς και την υποστήριξη πληθυσμών που πλήττονται από φυσικές καταστροφές.

Μόνο το 2025, μέσα από συνεργασίες με 187 φορείς, 131 σχολεία και 196 εταιρείες και ιδρύματα, στήριξε χιλιάδες παιδιά και οικογένειες. Πίσω από τους αριθμούς, βέβαια, υπάρχουν συγκεκριμένες ιστορίες: μια ιατρική εξέταση που έγινε έγκαιρα, μια σχολική αίθουσα που εξοπλίστηκε, μια οικογένεια που βρήκε ψυχολογική υποστήριξη όταν όλα έμοιαζαν να καταρρέουν.

Στην έκθεση συμμετέχουν οι:

Ανδρέας Αγγελιδάκης, Αντωνάκης, Γιάννης Βαρελάς, Αλέξανδρος Βασμουλάκης, Κωστής Βελώνης, Νικόλας Βεντουράκης, Μαρία Ιωάννου, Κωνσταντίνος Κακανιάς, Κατερίνα Καλούδη, Στέλιος Καραμανώλης, Νικομάχη Καρακωστάνογλου, Ηλίας Καφούρος, Κυβέλη Ζωή, Ιωάννα Λημνιού, Παναγιώτης Λουκάς, Ηλιοδώρα Μαργέλλου, Ειρήνη Μίγα, Όλγα Μηλιαρέση-Φωκά, Ελένη Μπαγάκη, Γιάννης Μπουρνιάς, Πέτρος Μώρης, Ραλλού Παναγιώτου, Μαρία Παπαδημητρίου, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Δαυίδ Σαμπεθάι, Αλέξανδρος Σιμόπουλος, Σοφία Στεβή, Πάνος Τσαγκάρης, Γιώργος Χαδούλης και Βαγγέλης Χουρσόγλου.

Info

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026, 18.00-21.00

Διάρκεια έκθεσης: Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026, 11.00-20.00, Σάββατο 14 & Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026, 11.00-18.00