Δύναμη στην ενημέρωση.... ποιότητα στην ψυχαγωγία

Από τα ελληνικά βουνά στα Ιμαλάια: Η Κορίνα Μίχα στην πιο απαιτητική αποστολή της

Στα περίπου 6.500 μέτρα, η σκηνή της Κορίνας Μίχα άρχισε να χάνεται κάτω από το χιόνι. «Βρισκόμασταν ήδη στο Camp 2 του Manaslu, στα Ιμαλάια, όταν ο καιρός επιδεινώθηκε δραματικά. Το χιόνι συνέχισε να συσσωρεύεται και οι συνθήκες γίνονταν όλο και πιο επικίνδυνες», περιγράφει η Ελληνίδα ορειβάτισσα.

Είχε προετοιμαστεί για μήνες για να επιχειρήσει την ανάβαση προς την κορυφή των 8.163 μέτρων. Λίγες ημέρες αργότερα, παρότι αισθανόταν δυνατή και ήθελε να συνεχίσει, θα έπρεπε να αποφασίσει αν οι συνθήκες επέτρεπαν μια νέα προσπάθεια…

Η σχέση της με την ορειβασία ξεκίνησε το 2019 από τα ελληνικά βουνά. Το 2021, μέσα σε μόλις δυόμισι μήνες, ανέβηκε στο Κιλιμάντζαρο (Kilimanjaro), στο Ελμπρούς (Elbrus) και στο Μον Μπλαν (Mont Blanc). «Εκεί κατάλαβα ότι οι μεγάλες ορειβατικές αποστολές είναι το στοιχείο μου», λέει. Ακολούθησαν κι άλλες κορυφές, όπως το Μέρα Πικ (Mera Peak) στα Ιμαλάια, το Νέλιον (Nelion) στο όρος Κένυα και το Ντενάλι (Denali) στην Αλάσκα.

Μηχανικός Βιομηχανικού Σχεδιασμού, με δική της εταιρεία στον χώρο του interior design, η Κορίνα συνδυάζει την επαγγελματική της δραστηριότητα με την προετοιμασία για τις αποστολές της. Το Μανασλού (Manaslu), η όγδοη ψηλότερη κορυφή του κόσμου στα 8.163 μέτρα, ήταν ο επόμενος μεγάλος στόχος.

Τον Σεπτέμβριο του 2026, με την υποστήριξη του Qualco Foundation, έφτασε μέχρι την κατασκήνωση 3 (Camp 3), περίπου στα 6.900 μέτρα. Σύμφωνα με την ενημέρωση των συντελεστών της αποστολής, είναι η πρώτη Ελληνίδα που επιχείρησε ανάβαση στο συγκεκριμένο βουνό.

«Ήθελα να ζήσω την εμπειρία μιας αποστολής σε βουνό άνω των 8.000 μέτρων, να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου σε ένα εντελώς διαφορετικό υψόμετρο και να δω πώς θα ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του», λέει η ίδια.

Οι δυσκολίες πριν από την ανάβαση

Οι δυσκολίες άρχισαν ήδη από τις μετακινήσεις στο Νεπάλ. Πλημμύρες και κατολισθήσεις είχαν προκαλέσει σοβαρές καταστροφές στο οδικό δίκτυο, δυσχεραίνοντας την πρόσβαση στην περιοχή. Στις 2 Σεπτεμβρίου, η ομάδα ξεκίνησε την πεζοπορία μέσα σε συνεχείς βροχοπτώσεις και έφτασε οκτώ ημέρες αργότερα στην κατασκήνωση βάσης (Base Camp), περίπου στα 4.800 μέτρα.

Ακολούθησαν διαδοχικές αναβάσεις και επιστροφές για τον εγκλιματισμό του οργανισμού. Ψηλότερα, η μειωμένη διαθεσιμότητα οξυγόνου και τα τεχνικά περάσματα, ορισμένα από τα οποία απαιτούσαν παγοαναρρίχηση, αύξαναν τις απαιτήσεις της διαδρομής.

Η νύχτα που η σκηνή θάφτηκε στο χιόνι

Η εικόνα που έχει μείνει πιο έντονα στη μνήμη της είναι από μια νύχτα στην κατασκήνωση 2 (Camp 2), περίπου στα 6.500 μέτρα. Ο καιρός επιδεινώθηκε δραματικά και το χιόνι άρχισε να συσσωρεύεται γύρω τους.

«Η σκηνή μας θάφτηκε κάτω από το χιόνι και η κατάσταση απαιτούσε συνεχή εγρήγορση. Ήταν μια από εκείνες τις στιγμές που αντιλαμβάνεσαι πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα σε ένα μεγάλο βουνό», θυμάται η Κορίνα.

Στις 18 Σεπτεμβρίου, η ομάδα έφτασε στην κατασκήνωση 3. Η νέα χιονόπτωση, που σύμφωνα με την ίδια έφτασε περίπου το ένα μέτρο, είχε αυξήσει τον κίνδυνο χιονοστιβάδων. Το φρέσκο και ασταθές χιόνι περιόριζε τα περιθώρια συνέχισης.

Την επόμενη ημέρα, η ομάδα επέστρεψε στην κατασκήνωση βάσης, προκειμένου να επανεκτιμήσει τις συνθήκες και τη δυνατότητα μιας νέας ανάβασης.

«Ήθελα τόσο πολύ να φορέσω ξανά τις μπότες μου»

Η Κορίνα αισθανόταν δυνατή και ήθελε να επιχειρήσει ξανά προς την κορυφή. Όταν συζητήθηκε αυτή η δυνατότητα, το ρίσκο τής περιγράφηκε ωμά ως «50-50: 50 die, 50 live».

«Για δύο ολόκληρες ημέρες το μυαλό μου δεν σταμάτησε να δουλεύει. Ήθελα τόσο πολύ να φορέσω ξανά τις μπότες μου και να φύγω για πάνω. Ήμουν απελπιστικά κοντά στον στόχο μου και ένιωθα ότι είχα ακόμη πολλά να δώσω. Αλλά μέσα μου ήξερα ότι δεν έπρεπε».

Ενώ τα περισσότερα μέλη της ομάδας επέλεξαν να κινηθούν ξανά προς τα υψηλότερα σημεία, εκείνη αποφάσισε να μη συνεχίσει.

«Ήταν μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις που έχω πάρει στο βουνό. Εκεί όμως πρέπει να διαχωρίσεις αυτό που θέλεις από αυτό που θεωρείς σωστό. Και να μην αφήσεις την επιθυμία για την κορυφή να επηρεάσει την κρίση σου».

Η απώλεια δύο ανθρώπων από χιονοστιβάδα, όπως αναφέρει η ίδια, έδωσε ακόμη μεγαλύτερο βάρος σε όσα είχε ζήσει. Στις 22 Σεπτεμβρίου, οι ομάδες αποχώρησαν από την κατασκήνωση βάσης, καθώς πλησίαζε νέο ισχυρό καιρικό σύστημα.

Στο βίντεο που ακολουθεί, στιγμιότυπα από την αποστολή της Κορίνας Μίχα στο Μανασλού αποτυπώνουν τις συνθήκες που αντιμετώπισε η ομάδα στα Ιμαλάια.

Η προετοιμασία και οι άνθρωποι πίσω από την αποστολή

Πίσω από τη συμμετοχή σε μια τέτοια αποστολή βρίσκονται μήνες συστηματικής προπόνησης, τεχνικής εξάσκησης και οργάνωσης, μαζί με την εξασφάλιση του κατάλληλου εξοπλισμού και των απαραίτητων πόρων.

«Μια αποστολή στα 8.000 μέτρα ξεκινά πολλούς μήνες πριν βρεθείς στο βουνό», εξηγεί η ορειβάτισσα. «Εξίσου σημαντική είναι η ψυχολογική προετοιμασία, γιατί πρέπει να είσαι έτοιμος να διαχειριστείς την αβεβαιότητα και τις συνεχείς αλλαγές των συνθηκών».

Στη δική της προσπάθεια, καθοριστική ήταν η συμβολή των ανθρώπων που τη βοήθησαν να προετοιμαστεί, καθώς και των συνεργατών που πίστεψαν στον στόχο της.

«Σε αυτή την προσπάθεια είχα δίπλα μου και το Qualco Foundation, με την υποστήριξη του οποίου μπόρεσα να συμμετάσχω στην αποστολή στο Manaslu. Σε μια τόσο απαιτητική αποστολή, η αίσθηση ότι έχεις ανθρώπους που σε εμπιστεύονται και σε στηρίζουν έχει ιδιαίτερη αξία».

Η επιστροφή και οι επόμενοι στόχοι

Η επιστροφή είχε και απογοήτευση. «Δεν θα πω ότι δεν με στενοχώρησε το γεγονός ότι δεν φτάσαμε στην κορυφή του Manaslu. Όμως μια αποστολή δεν μπορεί να αξιολογείται αποκλειστικά από τα τελευταία μέτρα της ανάβασης», λέει.

«Η κορυφή παραμένει ο στόχος. Δεν είναι όμως το μοναδικό μέτρο της επιτυχίας».

Από το Μανασλού κρατά τους ανθρώπους που γνώρισε και μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για τις απαιτήσεις μιας τέτοιας αποστολής. Τα Ιμαλάια παραμένουν στα σχέδιά της, χωρίς να έχει ακόμη επιλέξει τον επόμενο προορισμό ή τον χρόνο της επιστροφής της.

«Δεν ξέρω πότε και ποια θα είναι η επόμενη μεγάλη αποστολή. Αυτό που ξέρω είναι ότι θέλω να συνεχίσω να βρίσκομαι στα βουνά, να θέτω νέους στόχους και να προσπαθώ για αυτούς».