Άμυνα που μπάζει, επίθεση που δεν σκοράρει: Η Μπενφίκα ξεγύμνωσε τις αδυναμίες της Μίλαν

Τα προβλήματα που είχαν κάνει την εμφάνισή τους και στις προηγούμενες ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της Μίλαν διογκώθηκαν στην πρεμιέρα και πλέον είναι αδύνατο να περάσουν απαρατήρητα. Το ρίσκο είναι μέρος της φιλοσοφίας του Ρούμπεν Αμορίμ, όμως για να δικαιολογείται, η ομάδα του θα πρέπει να παρουσιάζει κάτι ουσιαστικό στην επίθεση.

Η φιλοσοφία είναι ξεκάθαρη και η προσέγγιση γνωστή: η Μίλαν του Ρούμπεν Αμορίμ έχει σχεδιαστεί για να βρίσκεται στον αντίποδα του ποδοσφαιρικού πραγματισμού. Αν ο Πορτογάλος τεχνικός μπορούσε να επιλέξει το αποτέλεσμα πριν από κάθε παιχνίδι, θα προτιμούσε σαφώς ένα 4-3 από ένα 1-0.

Υπάρχει, όμως, ένα σημαντικό «αλλά». Όταν μια ομάδα παίζει με ανοιχτά χαρτιά και ξεκάθαρα επιθετική νοοτροπία, για να πετύχει ένα γκολ περισσότερο από τον αντίπαλο χρειάζεται να διαθέτει τις αγωνιστικές αρετές για τις οποίες ο Αμορίμ μιλά από τον Ιούλιο. Κυριαρχία, ένταση, πίεση, αλληλοκαλύψεις και επιθετικότητα.

Μέχρι στιγμής, όλα αυτά έχουν εμφανιστεί μόνο στο παιχνίδι με την Τορίνο και, σε έναν βαθμό, απέναντι στη Βενέτσια. Όταν όμως οι συγκεκριμένες προϋποθέσεις απουσιάζουν, ολόκληρη η φιλοσοφία κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα άδειο κουτί.

Και υπάρχει ένα ακόμη σοβαρότερο πρόβλημα: όταν μια ομάδα δεν μπορεί να δημιουργήσει μια πραγματικά αποτελεσματική επιθετική λειτουργία αυτομάτως εκτίθεται σε πολύ μεγαλύτερους κινδύνους.

Ίσως, μάλιστα, κάποιοι να αρχίζουν ήδη να νοσταλγούν τον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι. Με εξαίρεση τον καταστροφικό τελευταίο μήνα της περσινής σεζόν, η Μίλαν του δεν εντυπωσίαζε ακριβώς για το επιθετικό της ποδόσφαιρο, προσέφερε όμως μεγαλύτερη ασφάλεια στα μετόπισθεν.

Αυτή τη στιγμή, η Μίλαν δεν έχει τίποτα να την προστατεύει

Αυτή τη στιγμή, στη Μίλαν δεν λειτουργεί σχεδόν τίποτα. Η επιθετική της λειτουργία δεν πείθει, ενώ πίσω η κατάσταση θυμίζει αμερικανικό αυτοκινητόδρομο: πολλές λωρίδες, τεράστιοι χώροι και άπλετο πεδίο για να κινηθεί ο αντίπαλος.

Η Μπενφίκα ξεγύμνωσε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο όλες τις αδυναμίες της αμυντικής λειτουργίας των «ροσονέρι», αδυναμίες που είχαν φανεί και στις προηγούμενες αναμετρήσεις.

Είναι, άλλωστε, δύσκολο να ανατρέξει κανείς στα γκολ που έχει δεχθεί μέχρι σήμερα η Μίλαν και να βρει κάποιο που να προήλθε αποκλειστικά από την ποιότητα του αντιπάλου. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι, μάλιστα, τα δύο τέρματα ήταν ακόμη πιο ανησυχητικά, καθώς ανέδειξαν μια αδικαιολόγητη παθητικότητα από σχεδόν όλους τους παίκτες που συμμετείχαν στις φάσεις.

Στο πρώτο γκολ, ο Καμίνσκι κινήθηκε προς τα αριστερά, πέρασε ανάμεσα από τους Τσουκουέζε και Τερρατσιάνο και συνέκλινε προς τον άξονα με χαρακτηριστική ευκολία.

Η πάσα προς τον Λουκεμπάκιο ήταν η φυσιολογική συνέχεια της φάσης. Και εκεί άρχισε το δεύτερο μέρος του «θρίλερ»: ο εξτρέμ της Μπενφίκα κινήθηκε οριζόντια με την μπάλα, έχοντας τον Μπαρτεζάγκι να τον ακολουθεί χωρίς την απαιτούμενη ένταση.

Όταν βρήκε το κατάλληλο άνοιγμα, είχε όλο τον χρόνο να σημαδέψει και να στείλει την μπάλα στη γωνία, χωρίς ο Τζασάρι να κάνει ούτε ένα ουσιαστικό βήμα προς την μπάλα για να περιορίσει το σουτ.

Το δεύτερο γκολ σαν… προπόνηση στις στημένες φάσεις

Το δεύτερο γκολ έμοιαζε περισσότερο με άσκηση που γίνεται στην προπόνηση πάνω στις στημένες φάσεις, όταν η άμυνα έχει πάρει τις θέσεις της και περιμένει την επίθεση.

Μόνο που αυτή τη φορά η μπάλα ήταν σε κανονική ροή παιχνιδιού και, κυρίως, το ματς ήταν ακόμη απολύτως ανατρέψιμο.

Ο Ελ Καρουανί είχε τον χρόνο να παρατηρήσει την κίνηση του Καμίνσκι και να του περάσει την μπάλα χαμηλά. Από εκεί και πέρα, το μόνο που απέμενε ήταν να τη σπρώξει στα δίχτυα.

Η αμυντική γραμμή της Μίλαν, την ώρα που οι αντίπαλοι κινούνταν, παρέμεινε σχεδόν ακίνητη. Ο καθένας έμεινε στη θέση του, με τους Γκίλα και Ντε Βίντερ να είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

Έτσι, τα ατομικά λάθη συγκέντρωσης προστίθενται στα προβλήματα της αμυντικής γραμμής, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν μέρος μιας συνολικά προβληματικής αμυντικής λειτουργίας.

Η Μίλαν έχει δεχθεί πλέον έξι γκολ στις πέντε πρώτες επίσημες εμφανίσεις της στη σεζόν, έχοντας κρατήσει ανέπαφη την εστία της μόλις σε μία περίπτωση, απέναντι στη Βενέτσια.