Αίσιο τέλος στην επιχείρηση διάσωσης τραυματία στον Γοργοπόταμο – Απεγκλωβίστηκαν 6 Πολωνοί που έκαναν canyoning
Από επιτυχία στέφθηκε η εξαιρετικά δύσκολη και πολύωρη επιχείρηση διάσωσης στο φαράγγι του Γοργοποτάμου, όπου ένας άνδρας που πραγματοποιούσε canyoning τραυματίστηκε, εγκλωβίζοντας ουσιαστικά ολόκληρη την 6μελή ορειβατική ομάδα σε ένα από τα πιο απόκρημνα σημεία της χώρας.
Του ανταποκριτή μας από το lamiareport.gr στη Στερεά Ελλάδα
Λίγη ώρα μετά τις 18:30 το απόγευμα του Σαββάτου (10/10/2026), οι διασώστες κατάφεραν να ολοκληρώσουν με ασφάλεια τον απεγκλωβισμό τόσο του τραυματία όσο και των υπόλοιπων μελών της ομάδας, συνολικά έξι άτομα από την Πολωνία, τέσσερις άνδρες και δύο γυναίκες.
Η αποστολή στέφθηκε με επιτυχία χάρη στην άψογη, μεθοδική και συντονισμένη δράση της Ορειβατικής Ομάδας της 7ης ΕΜΑΚ, σε στενή συνεργασία με διασώστες της 1ης και 2ης ΕΜΑΚ καθώς και στελέχη της εξειδικευμένης ομάδας ΣμηΕΑ (drones) από τη Λάρισα, που παρείχαν κρίσιμη εικόνα από αέρος μέσα στο φαράγγι.
Ο τραυματίας μεταφέρθηκε με ασφάλεια στο σημείο πρόσβασης στο οδικό δίκτυο, στην τοποθεσία Άγιο Πνεύμα, όπου περίμενε ασθενοφόρο για να τον παραλάβει και να τον διακομίσει στο Νοσοκομείο Λαμίας.
Το πιο τεχνικό φαράγγι της Ελλάδας – Χωρίς «έξοδο κινδύνου»
Η επιτυχία της διάσωσης αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστεί κανείς το ανάγλυφο της περιοχής. Το φαράγγι του Γοργοποτάμου θεωρείται το πιο δύσκολο και τεχνικό φαράγγι στην Ελλάδα και συγκαταλέγεται στα τρία δυσκολότερα ολόκληρης της Ευρώπης, αποτελώντας διεθνή πόλο έλξης για κορυφαίους αθλητές του canyoning.
Η διαδρομή ξεκινά από υψόμετρο 1.180 μέτρων (περιοχή Άγιο Πνεύμα) και καταλήγει στα 300 μέτρα, περνώντας μέσα από δεκάδες διαδοχικούς, ορμητικούς καταρράκτες. Η κατάβαση απαιτεί τουλάχιστον μισή μέρα συνεχούς και εξαντλητικής προσπάθειας, ενώ πολύ συχνά οι ομάδες διανυκτερεύουν μέσα στο φαράγγι, μετατρέποντας το εγχείρημα σε διήμερο.
Το πιο κρίσιμο στοιχείο είναι ότι δεν υπάρχει καμία «έξοδος κινδύνου». Από τη στιγμή που ξεκινά η κάθοδος, η ομάδα είναι υποχρεωμένη να φτάσει μέχρι το τέλος, γεγονός που καθιστά οποιονδήποτε τραυματισμό ή απρόοπτο, εφιάλτη μέσα στα στενά τοιχώματα.
Η διάσχιση γίνεται συνήθως καλοκαιρινούς μήνες Ιούλιο – Αύγουστο ή και τον Σεπτέμβριο, υπό τη ρητή προϋπόθεση ότι δεν έχουν προηγηθεί έντονες φθινοπωρινές βροχοπτώσεις, καθώς τα φουσκωμένα νερά καθιστούν το πέρασμα απαγορευτικό.
Το μέγεθος του βαθμού δυσκολίας επιβεβαιώνει την τεράστια επιχειρησιακή ετοιμότητα και τον επαγγελματισμό των ανδρών της ΕΜΑΚ, οι οποίοι έδωσαν τέλος στην αγωνία και έφεραν όλους τους ανθρώπους σώους σε ασφαλές σημείο.