Τίτλοι τέλους σε μια τεράστια διαδρομή με τη φανέλα της εθνικής Πορτογαλίας έβαλε ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ανακοινώνοντας την απόφασή του να αποχωρήσει από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του, 23 χρόνια μετά το ντεμπούτο του.
Ο Πορτογάλος σούπερ σταρ αποχαιρέτησε την εθνική ομάδα μέσω μιας συγκινητικής ανακοίνωσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ολοκληρώνοντας μια πορεία γεμάτη διακρίσεις, ρεκόρ και ιστορικές στιγμές. Σε 234 συμμετοχές σημείωσε 146 γκολ, ενώ πανηγύρισε τρεις σημαντικούς τίτλους: το αξέχαστο Euro 2016 και δύο Nations League.
Ο 41χρονος πλέον επιθετικός πήρε την απόφασή του έπειτα από περίοδο σκέψης, επιλέγοντας να κλείσει ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ποδοσφαιρικής του ζωής.
Το συγκινητικό αντίο του Κριστιάνο Ρονάλντο:
«Προς όλους τους Πορτογάλους: Έφτασε η ημέρα να παραδώσω τη φανέλα με το νούμερο 7 της εθνικής ομάδας, που ανήκει σε όλους μας. Ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι ήταν αποκλειστικά δική μου. Ωστόσο, για 23 χρόνια είχα το προνόμιο και την ευθύνη να τη φοράω, να την υπερασπίζομαι και να την παίρνω μαζί μου σε γήπεδα σε ολόκληρο τον κόσμο. Σήμερα έφτασε η στιγμή να την παραδώσω στο μέλλον. Δεν είναι εύκολη απόφαση, γιατί υπάρχουν αποφάσεις που δεν παίρνονται μόνο με το μυαλό, αλλά και με την καρδιά.
Ολοκληρώνεται μια διαδρομή που ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2003 και άλλαξε για πάντα τη ζωή μου. Όταν κοιτάζω πίσω και σκέφτομαι όλα όσα έζησα με την εθνική ομάδα, δεν βλέπω μόνο αγώνες, γκολ, ρεκόρ ή τρόπαια. Βλέπω ανθρώπους. Βλέπω συμπατριώτες που ζουν μακριά από την πατρίδα τους και για 90 λεπτά ένιωθαν την Πορτογαλία λίγο πιο κοντά. Βλέπω εκατομμύρια Πορτογάλους που δεν γνώρισα ποτέ προσωπικά, αλλά έγιναν μέρος της ζωής μου.
Portugal estará sempre em mim https://t.co/dnFj51rxmh
— Cristiano Ronaldo (@Cristiano) November 5, 2026
Γιατί, τελικά, το ποδόσφαιρο είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα παιχνίδι. Το ποδόσφαιρο είναι οι άνθρωποι. Σε όλη τη διάρκεια της παρουσίας μου στην εθνική ομάδα, προσπάθησα να ξεπερνώ συνεχώς τα όριά μου. Ήθελα να κερδίζω, ήθελα να είμαι ο καλύτερος, ήθελα να γράψω ιστορία. Πάντα είχα υψηλές απαιτήσεις από τον εαυτό μου.
Πάντα ήθελα περισσότερα, πάντα πίστευα ότι μπορούσαμε να φτάσουμε ακόμη πιο ψηλά. Έδωσα ό,τι είχα για αυτή τη φανέλα. Υπήρξαν απογεύματα και βραδιές που ήταν ιδανικά, νίκες που δεν θα ξεχάσω ποτέ, αλλά και ήττες που ακόμη και σήμερα δυσκολεύομαι να θυμηθώ. Έκανα λάθη, υπέφερα και υπήρξαν στιγμές που δεν κατάφερα να προσφέρω στους Πορτογάλους αυτό που τόσο επιθυμούσαν. Δεν τα παράτησα όμως ποτέ. Και, πάνω απ’ όλα, δεν σταμάτησα ποτέ να αισθάνομαι περήφανος που εκπροσωπούσα την Πορτογαλία.
Όλα αυτά τα χρόνια έμαθα μερικά πολύ απλά πράγματα. Τα γκολ περνούν, τα τρόπαια μένουν στα μουσεία και τα ρεκόρ κάποια στιγμή καταρρίπτονται. Υπάρχει όμως κάτι που ο χρόνος δεν μπορεί ποτέ να σβήσει: η θέση που καταλαμβάνουμε στην καρδιά των ανθρώπων.
Αν έστω και μία φορά σας έκανα χαρούμενους, αν έστω και ένα δικό μου γκολ σας έκανε να αγκαλιάσετε κάποιον ή να ξεχάσετε για λίγο μια στενοχώρια…».