Ογδόντα έξι χρόνια από την ημέρα που η Ελλάδα φώναξε “ΟΧΙ” στην υποδούλωση

Γραφείο ρεπορτάζ ope.gr

Ογδόντα έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που o Ιωάννης Μεταξάς απέρριψε το τελεσίγραφο του Εμμανουέλε Γκράτσι, Πρέσβη της Ιταλίας στην Αθήνα, με τo οποίo ζητούσε την παράδοση της πατρίδας μας στους φασίστες που με ύπουλο τρόπο προσπάθησαν να υποδουλώσουν την χώρα. 

Το ημερολόγιο έγραφε Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940 και η ιστορία θα την καταγράψει ως την ημέρα που, δια στόματος του Πρωθυπουργού Μεταξά, η Ελλάδα φώναξε “ΟΧΙ”. Στο κάλεσμα της ιστορίας η Ελλάδα για ακόμη μία φορά διάλεγε τον δρόμο της τιμής και της διαφύλαξης των ιερών και οσίων του Γένους.

Αυτό το “ΟΧΙ” αντηχεί μέχρι σήμερα από άκρη σε άκρη της οικουμένης όπου υπάρχουν Έλληνες. Εμπνέοντας, καθοδηγώντας και φωτίζοντας την ένδοξη ιστορία μας, στέλνοντας το διαχρονικό μήνυμα ότι η ελευθερία προασπίζεται – όταν και εφόσον χρειαστεί – με αίμα.

Δένδιας: “Τιμάμε σήμερα τους Έλληνες που το 1940 υπερασπίστηκαν την ελευθερία”

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας στο μήνυμά του για την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, τονίζει ότι: “Η 28η Οκτωβρίου δεν αποτελεί απλώς μια κορυφαία στιγμή της εθνικής μας Ιστορίας. Τιμάμε σήμερα τους Έλληνες που το 1940 υπερασπίστηκαν την ελευθερία και την ανεξαρτησία της Πατρίδας μας απέναντι στη φασιστική και αργότερα στη ναζιστική επιβουλή”.

Αρχηγός ΓΕΕΘΑ: “Η επίκληση της Παναγίας συντρόφευε τους μαχητές στις πιο δύσκολες ώρες”

Από την πλευρά του ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, στην Ημερήσια Διαταγή του, μεταξύ άλλων σημειώνει:

“Η 28η Οκτωβρίου αναδύεται από τα βάθη της ιστορικής μας μνήμης ως ημέρα εθνικής περισυλλογής και ενσυνειδήτου αναλήψεως ευθύνης. Ημέρα κατά την οποία η Ελλάς, εκφωνούσα το κατηγορηματικό της «ΟΧΙ» εις την υποταγή, εξεφώνησε ταυτοχρόνως ένα ακλόνητο «ΝΑΙ» εις την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και την αλήθεια, ούτως μετουσιώνοντας τη μνήμη σε χρέος και το χρέος σε εθνικό φρόνημα.

Το Έπος του 1940 υπήρξε, κατ’ εξοχήν, πράξη ελευθερίας· ουχί θεωρητική διακήρυξη αρχών, αλλ’ έμπρακτη κατάφαση της ελευθερίας, η οποία οὐ λόγοις τεκμηριώνεται, αλλ’ ἔργοις δοκιμάζεται και καταξιώνεται. Η ομοψυχία εκείνων των ημερών ουδόλως υπήρξε απόρροια στιγμιαίου ενθουσιασμού· ανεδείχθη ως καρπός βαθυτάτης ιστορικής συνειδήσεως και αδιαπραγματεύτου αισθήματος αξιοπρέπειας, τα οποία, υπό το κράτος της κρισίμου στιγμής, συνενώθηκαν εις μίαν και μόνη βούληση: αγώνα μέχρις εσχάτων, υπέρ βωμών και εστιών”.

Παράλληλα, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ δεν παραλείπει να αναφερθεί στην καθοριστική συμβολή της Ορθόδοξης πίστης του στρατού μας. “Σε αυτήν την πορεία, η Ορθόδοξη Πίστη και η πνευματική παράδοση του λαού μας αποτέλεσαν διαχρονικές πηγές παρηγοριάς, αντοχής και ελπίδας. Η επίκληση της Παναγίας, της Υπερμάχου Στρατηγού του Γένους, συντρόφευσε τους μαχητές στις πιο δύσκολες ώρες και εξέφρασε την ανάγκη ενός λαού να αντλεί δύναμη από τις βαθύτερες πνευματικές του ρίζες. Η πίστη, η αγάπη για την Πατρίδα και η προσήλωση στο καθήκον ενίσχυσαν το ηθικό των αγωνιζομένων, χωρίς να μειώνουν στο ελάχιστο την αξία της ανθρώπινης προσπάθειας, της στρατιωτικής προετοιμασίας και της προσωπικής ευθύνης. Αποτελούν στοιχεία της ιστορικής μας ταυτότητας, τα οποία οφείλουμε να διατηρούμε με σεβασμό και να μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές ως πηγή συνοχής και ηθικού προσανατολισμού”, τονίζει.

Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την ημερήσια διαταγή 

Η ημέρα του μεγάλου “ΟΧΙ”

Στο διάστημα που προηγήθηκε μέχρι και την 28ης Οκτωβρίου 1940 ήταν διάχυτο το κλίμα που προμήνυε πως οι Ιταλοί δεν θα αργήσουν να επιτεθούν. Στις 15 Αυγούστου 1940 είχε γίνει ο τορπιλισμός της ΕΛΛΗΣ, μια πράξη που έκρουσε το πρώτο καμπανάκι του πολέμου, με τις προκλητικές ενέργειες να συνεχίζονται και τους επόμενους μήνες. Μέχρι την ώρα που οι Ιταλοί πήραν την απόφαση για να επιτεθούν.

Κηφισιά, 3 τα ξημερώματα, Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940. Ο πρεσβευτής της Ιταλίας Εμμανουέλε Γράτσι, καταφτάνει στο σπίτι του Ιωάννη Μεταξά όπου αιφνιδιαστικά επιδίδει στον Έλληνα Πρωθυπουργό τελεσίγραφο με το οποίο, αφού αρχικά εκτοξεύονται εναντίον της Ελλάδας οι γνωστές μομφές για παραβίαση της ουδετερότητας, επιζητείται η συναίνεση της στην κατάληψη στρατηγικών σημείων του εδάφους της.

Ο Μεταξάς καλούνταν να απαντήσει στο αίτημα της Ρώμης έως τις 6 το πρωί, οπότε και θα εισέβαλλε ο ιταλικός στρατός στο ελληνικό έδαφος. Αφού διάβασε προσεκτικά το κείμενο της διακοίνωσης, αρκέστηκε, απορρίπτοντας το περιεχόμενο της, να παρατηρήσει με έκδηλη θλίψη, αλλά αποφασιστικά: «Alors, c’ est la guerre». Ακολούθως ο Μεταξάς ενημερώνει τον βασιλιά Γεώργιο Β’ ενώ, καλεί στο τηλέφωνο τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αλέξανδρο Παπάγο, για να τον ενημερώσει σχετικά με την κήρυξη της άμεσης εκτέλεσης του Σχεδίου Επιστράτευσης.

Στα χαρακώματα για την υπεράσπιση της Πατρίδας

Στα Βορειοηπειρωτικά βουνά, πριν καλά καλά φτάσει η ώρα της τελικής προθεσμίας του τελεσιγράφου, οι Ιταλοί επιτίθενται. Ο Άγγελος Τερζάκης γράφει για εκείνο το ξημέρωμα: «Η εξουθενωτική νεροποντή, η λάσπη, η ομίχλη, το κρύο, οι αστραπές και οι βροντές από κάθε σημείο του ορίζοντα, συμφύρονταν με τους θορύβους των όπλων και τη λάμψη των οβίδων, αλλά και με τον βόμβο των αεροπλάνων, συνθέτοντας εικόνα κόλασης».

Η Αθήνα ξυπνά από τις καμπάνες των εκκλησιών και από το σφύριγμα των σειρήνων που υποδηλώνουν την έναρξη του πολέμου. Παρά το γεγονός ότι επρόκειτο για πόλεμο η ατμόσφαιρα τόσο στην Αθήνα όσο και στην επαρχία ήταν εορταστική.

Η φύση του Έλληνα ξύπνησε. Προτού καν δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης το διάταγμα για την κήρυξη της Επιστράτευσης, οι δρόμοι κατακλύζονται από πολίτες κατευθύνονται στους στρατώνες, τραγουδώντας στοιβαγμένοι σε κάθε μέσο. Το ίδιο επικρατεί σε κάθε γωνιά της Ελληνικής επικράτειας. Ακόμα και άνθρωποι που βρίσκονταν μακριά από τα γεγονότα ή ήταν εξόριστοι ενεργούσαν με την ίδια χαρά.

Η συμμετοχή του λαού στον αγώνα αυτό που άρχιζε υπήρξε θερμή και ενθουσιώδης, θυμίζοντας στους παλαιότερους την ατμόσφαιρα που επικρατούσε κατά την έναρξη των Βαλκανικών πολέμων. Το ηθικό των στρατιωτών στο μέτωπο παρέμεινε όλους τους μήνες που θα ακολουθήσουν ακμαίο, φέρνοντας νικηφόρα αποτελέσματα και την απελευθέρωση για ακόμη μια φορά της Βορείου Ηπείρου. Όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος, ο Έλληνας στρατιώτης δεν λιγοψύχησε. Η αγανάκτηση για την άδικη ιταλική επίθεση και τις ύπουλες ενέργειες που είχαν προηγηθεί, το ελληνικό φιλότιμο και η εμπιστοσύνη στις ικανότητες των ηγητόρων έδιναν καθημερινά κουράγιο στην ψυχή και στο σώμα του.

H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το ORTHODOXIANEWSAGENCY.GR με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.

Ακολούθησε το ORTHODOXIANEWSAGENCY.gr στο Google News και μάθε πρώτος όλες τις ειδήσεις.