Τραγούδια του Γιώργου Μαζωνάκη, δύο στίχοι που απόψε αποκτούν ένα διαφορετικό, βαθιά συγκινητικό νόημα. Έξω από την Αγία Τριάδα στη Νίκαια, όπου πραγματοποιείται η λαϊκή αγρυπνία στη σορό του Γιώργου Μαζωνάκη, πλήθος κόσμου περιμένει στην ουρά για να τον αποχαιρετήσει.
Άνθρωποι που δεν τον γνώρισαν ποτέ προσωπικά, αλλά αισθάνονται ότι μεγάλωσαν μαζί του. Που έζησαν έρωτες, χωρισμούς, χαρές και δύσκολες στιγμές έχοντας τα τραγούδια του να παίζουν στο background της ζωής τους.
Και απόψε, τα τραγούδια αυτά επιστρέφουν στη Νίκαια. Ο κόσμος τραγουδά «Θέλω να γυρίσω στα παλιά». Κάποιοι χειροκροτούν, κάποιοι δακρύζουν. Και λίγο αργότερα, ακούγεται το «Φεύγω για μένα, να νιώσω καλά».
Στίχοι που κάποτε τραγουδήθηκαν σε νυχτερινά κέντρα, αυτοκίνητα, σπίτια και παρέες, απόψε ακούγονται έξω από μια εκκλησία, από ανθρώπους που περιμένουν να πουν το τελευταίο «αντίο» στον άνθρωπο που τους χάρισε τόσα τραγούδια.
Η επιλογή της Νίκαιας έχει τη δική της σημασία. Είναι η παλιά του γειτονιά. Ο τόπος όπου ξεκίνησαν όλα. Εκεί όπου επέστρεψε σήμερα, για να τον αποχαιρετήσει ο κόσμος που τον αγάπησε. Και είναι ίσως από αυτές τις στιγμές που η μουσική λέει περισσότερα από οποιοδήποτε άλλο λόγο.
«Θέλω να γυρίσω στα παλιά»… Και η Νίκαια απόψε γύρισε μαζί του στα παλιά. Στα τραγούδια, στις αναμνήσεις, στις εποχές που πέρασαν. Μόνο που αυτή τη φορά, ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν τραγουδά.
Τραγουδούν όλοι για εκείνον.