Ν. Παπαϊωάννου στο Newsbeast από τη ΔΕΘ: Οι Πανελλαδικές έχουν ολοκληρώσει τον βίο τους – Το νέο σχολείο θα οδηγήσει σε έναν τρόπο ευρύτερης γνώσης

Για το σύστημα των Πανελλαδικών, το νέο σχολείο, τα επόμενα βήματα προκειμένου να γίνει ακόμα καλύτερη η τριτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα μας τα επόμενα χρόνια, τα Νομικά Πρόσωπα Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης και το ζήτημα που έχει προκύψει πρόσφατα με το σχολικό βιβλίο που παρουσιάζει γονείς του ίδιου φύλου μίλησε στο περίπτερο του Newsbeast στην 90ή ΔΕΘ και τον Βίκτωρα Μοντζέλλι ο υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, αρμόδιος για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, Νίκος Παπαϊωάννου.

«Πώς η τριτοβάθμια εκπαίδευση μπορεί να γίνει καλύτερη;» και «Ποια είναι τα βήματα για να είναι τα επόμενα χρόνια καλύτερη και να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που θα δώσει μια υπεραξία στην ελληνική κοινωνία;» ρωτήθηκε, μεταξύ άλλων, ο κ. Παπαϊωάννου. «Νομίζω ότι το ερώτημά σας είναι πάρα πολύ καίριο. Ρωτάτε στο τέλος ποια να είναι τα βήματα για να έχει υπεραξία η ανώτατη εκπαίδευση. Αυτό είναι το ζητούμενο και πάνω σε αυτό δουλεύουμε», απάντησε αρχικά και συνέχισε: «Πρώτα από όλα, για να συμβεί αυτό, θα πρέπει οι απόφοιτοί μας, οι φοιτητές μας, να είναι εξοπλισμένοι γνωστικά, αλλά και πρακτικά με γνώσεις οι οποίες έχουν άμεση σχέση με την αγορά εργασίας. Πώς θα συμβεί αυτό; Άρα, λοιπόν, εκσυγχρονισμός των προγραμμάτων σπουδών όλων των τμημάτων ή των περισσοτέρων τμημάτων των ελληνικών πανεπιστημίων.

Συμβαίνει αυτό; Η απάντησή μου είναι ότι συμβαίνει, διότι πρώτα και πάνω από όλα, όταν κάποιος μπαίνει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, έτσι όπως είναι δομημένο το σύστημα παγκοσμίως – και θα το πω με παράδειγμα: Στην εποχή των γονέων μας, ενδεχομένως κανένας από τους γονείς μας, αν ξεκίναγε με μια εργασία, δεν θα άλλαζε στον εργασιακό του βίο επάγγελμα. Στη συνέχεια, δειλά δειλά, μπορεί να είχαμε κάποια αλλαγή επαγγέλματος. Σήμερα, όμως, βλέπουμε ότι με τις γνώσεις που παίρνουν τα παιδιά, άρα με το portfolio γνώσεων, έχουν την ικανότητα -και γι’ αυτό μιλάω για σύγχρονα προγράμματα σπουδών- ώστε να γίνονται οι αλλαγές “εργασιακού περιβάλλοντος”, αλλά και κατεύθυνσης στον εργασιακό χώρο που πριν από δεκαετίες δεν είχαμε.

Πριν από δεκαετίες δεν συζητούσαμε ο απόφοιτος Νομικής να μη γίνει δικηγόρος. Σήμερα, όμως, καταλαβαίνουμε ότι ο απόφοιτος, για παράδειγμα Νομικής, μπορεί να ασχοληθεί με πλείστες όσες διεξόδους ή να βρει διεξόδους, χρησιμοποιώντας τη βασική γνώση. Ο μαθηματικός, ο φυσικός, ο χημικός. Αν εξαιρέσουμε τον γιατρό, που είναι εστιασμένοι, γιατρός, οδοντίατρος, κτηνίατρος, φαρμακοποιός, άρα επιστήμες των σχολών υγείας που είναι εστιασμένοι, συγκεκριμένοι, σε όλα τα υπόλοιπα υπάρχει ευελιξία.

Άρα καινούργια προγράμματα σπουδών, διασύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας, είναι κάτι που ως πολιτική ηγεσία, ως κυβέρνηση, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, δίνουμε μεγάλη σημασία, έτσι ώστε η γνώση να υπάρχει διάχυτη και ο φοιτητής να μάθει τι ζητάει η αγορά εργασίας, αλλά και η αγορά εργασίας να καταθέσει προτάσεις για κατεύθυνση γνωστικών αντικειμένων».

Σε ερώτηση σχετικά με τα χρονοδιαγράμματα απάντησε: «Γίνεται ήδη. Έχει ήδη ξεκινήσει τα τελευταία εφτά χρόνια και με τα γραφεία μεταφοράς τεχνολογίας. Μέσα από τα πανεπιστήμια έχουμε αυτή τη διασύνδεση, η οποία συνεχίζεται. Δεν είναι κάτι στατικό, είναι δυναμικό».

Μη κρατικά πανεπιστήμια ή Νομικά Πρόσωπα Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης

Σχετικά με τον νέο θεσμό των μη κρατικών πανεπιστημίων, το λεγόμενο ΝΠΠΕ (Νομικά Πρόσωπα Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης), ο κ. Παπαϊωάννου επεσήμανε: «Χαίρομαι που βάζετε τον όρο. Όλοι χρησιμοποιούν “ιδιωτικά πανεπιστήμια”. Δεν είναι ιδιωτικά πανεπιστήμια. Εκτός αν έχει αναθεωρηθεί το άρθρο 16 και δεν το γνωρίζω. Εκεί θα μιλούσαμε. Τώρα γιατί μιλάμε; Για εγκατάσταση και λειτουργία παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Είναι μια μεταρρύθμιση ρηξικέλευθη. Είναι μια μεταρρύθμιση πραγματικά, που είναι από τις σημαντικότερες, μην πω η σημαντικότερη, της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στον τομέα της παιδείας.

Σε όλο τον κόσμο είχαμε μείνει μόνο εμείς και η Κούβα, χωρίς τη δυνατότητα εγκατάστασης παραρτημάτων άλλων πανεπιστημίων. Δυστυχώς αφήσαμε την Κούβα μόνη της. Είναι, λοιπόν, μια μεταρρύθμιση η οποία ψηφίστηκε, συνταγματικά ορθή από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ήρθε για να μείνει και θα μείνει σε βάθος χρόνου.

Είναι ισχυρή, δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά μας, όσα ενδιαφέρονται, που δεν έχουν μπει στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο και θα θέλανε να πάνε, γιατί να πάνε στη Βουλγαρία; Γιατί να πάνε στην Τσεχία; Γιατί να πάνε στη Ρουμανία; Τους δίνεται και η δυνατότητα εντός Ελλάδος.

Δίνεται η δυνατότητα σε επιστήμονες του εξωτερικού να έρθουν και να τους δοθεί η δυνατότητα να διδάξουν. Άρα λοιπόν, όταν δεν φοβάσαι τη γνώση, γιατί έχεις μια στέρεη δομή, το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, μπαίνεις λοιπόν σε μια λογική η οποία τι λέει; Λέει ότι ο “ανταγωνισμός”, αυτός ο ακαδημαϊκός “ανταγωνισμός”, η άμιλλα, είναι προς το καλό της παιδείας, της έρευνας και τελικά των παιδιών μας».

Το σύστημα των Πανελλαδικών και το νέο σχολείο

«Συχνά λένε ότι ο σημερινός μαθητής του Λυκείου γνωρίζει λιγότερα από ό,τι ένας μαθητής του γυμνασίου και του δημοτικού πριν 15 και 20 χρόνια. Πρώτα από όλα, αν νομίζετε ότι αυτή η περιγραφή είναι αληθινή στην πραγματικότητα και, αν συμβαίνει αυτό, πώς μπορούμε ως κράτος να το διορθώσουμε;», ήταν η επόμενη ερώτηση που απηύθυνε ο διευθυντής σύνταξης του Newsbeast στον υφυπουργό Παιδείας, ζητώντας του να απαντήσει ως καθηγητής και όχι ως μέλος της κυβέρνησης.

Η απάντηση του κ. Παπαϊωάννου ήταν η εξής: «Έτσι όπως είναι δομημένο το σύστημα εισαγωγής, ρωτάω πολύ απλά: Ένας φοιτητής που μπαίνει στην Ιατρική και τον ρωτήσει κανένας -δεν θα το πω στους 10 φοιτητές και οι 10, αλλά οι εννιά στους 10 σίγουρα- ποια είναι η μάχη του Ματζικέρτ; Δεν ξέρει.

Ένας φοιτητής που πάει Νομική ή Φιλοσοφική, που πάει σε αυτή την κατεύθυνση σπουδών, και τον ρωτήσεις για την ταχύτητα, για τον ήχο, για κάτι πολύ απλά πράγματα φυσικής, δεν γνωρίζει.

Άρα έχουμε ένα σύστημα αδιάβλητο των Πανελλαδικών, το οποίο όμως κατά τη γνώμη μου έχει ολοκληρώσει τον βίο του. Άρα λοιπόν, τι πρέπει να κάνουμε; Το θέμα δεν είναι η εξέταση αυτή καθαυτή. Είναι πώς θα φτάσω στην εξέταση.

Άρα ένα νέο λύκειο, ένα νέο σχολείο που ξεκινάει από το δημοτικό και ολοκληρώνεται στην τρίτη Λυκείου, όπου από την πρώτη Λυκείου και μετά δεν θα είναι εξεταστικοκεντρικό το σύστημα, αλλά τι; Μέσα από τη διαδικασία της γνώσης και το να είναι ευχαριστημένο το παιδί, να έρχεται στο σχολείο και από έναν τρόπο που θα βρούμε, που συζητάμε.

Είμαστε στη διαδικασία συζήτησης για το εθνικό απολυτήριο και για το νέο λύκειο, για το νέο σχολείο. Όλα αυτά θα οδηγήσουν και σε έναν τρόπο ευρύτερης γνώσης, διότι τα απολυτήρια των εξατάξιων γυμνασίων πολύ παλιά, των λυκείων στην εποχή τη δική μου, σε σχέση με το απολυτήριο των λυκείων τώρα, ειλικρινά δεν έχουν καμία σχέση.

Ποιος στηρίζεται στο απολυτήριο λυκείου; Κανένας. Πρέπει να στηρίζεται; Πρέπει. Τι σημαίνει πρέπει; Σημαίνει ευρύτερη γνώση. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε και με την ολοκλήρωση του διαλόγου για το νέο σχολείο και το εθνικό απολυτήριο, θα προσπαθήσουμε μέσα από διάλογο να δώσουμε απαντήσεις και να δούμε τη νέα μέρα».

Το σχολικό βιβλίο και οι αντιδράσεις

Για το περιεχόμενο του βιβλίου της έκτης δημοτικού που παρουσιάζει οικογένειες ιδίου φύλου, ο κ. Παπαϊωάννου σχολίασε: «Το μόνο που έχω να πω είναι ότι βεβαίως δημοσιογραφικά αρέσκεστε να δημιουργείτε ή να διογκώνουμε θέματα τα οποία, κατά τη γνώμη μου, ουδεμία αξία έχουν. Άλλωστε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χθες, ο Παύλος ο Μαρινάκης, τοποθετήθηκε ξεκάθαρα για το ποιος είναι η μητέρα, ποιος είναι ο πατέρας και γενικότερα τι εστί οικογένεια. Θεωρώ, λοιπόν, ότι όλη αυτή η συζήτηση, η οποία έχει γίνει, έχει μόνο χαρακτηριστικά, όχι ουσίας, αλλά χαρακτηριστικά απλώς για να χαϊδεύουμε κάποια ώτα, επειδή δεν έχουμε να πούμε κάτι άλλο, να λέμε αυτά. Αυτά και τίποτε άλλο», ήταν το σχόλιο του κ. Παπαϊωάννου.