Όλο το πορτογαλικό ποδόσφαιρο γύρω από έναν άνθρωπο: Τον Κριστιάνο Ρονάλντο

Στην Πορτογαλία, τίποτα δεν μοιάζει να είναι απλό όταν το όνομα του Κριστιάνο Ρονάλντο μπαίνει στο τραπέζι. Ακόμη και στα 41 του, ο άνθρωπος που σφράγισε μια ολόκληρη εποχή στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο εξακολουθεί να αποτελεί το πιο συζητημένο πρόσωπο της «Seleção», σε ένα Μουντιάλ που για εκείνον είναι το έκτο και ίσως το τελευταίο μεγάλο κεφάλαιο της καριέρας του.

Ο Αλεξ Φέργκιουσον κάποτε είχε πει ότι ήταν ο πιο ταλαντούχος παίκτης που προπόνησε ποτέ. Από τότε έχουν περάσει πάνω από δύο δεκαετίες, πέντε Χρυσές Μπάλες, αμέτρητα γκολ και σχεδόν κάθε πιθανός τίτλος συλλογικά. Το μόνο που λείπει από τη συλλογή του είναι αυτό που κυνηγά τώρα ξανά: ένα Παγκόσμιο Κύπελλο.

Η συζήτηση όμως στην Πορτογαλία δεν αφορά πια το παρελθόν, αλλά το παρόν του. Ο Ρονάλντο δεν είναι ο εκρηκτικός εξτρέμ που διέλυε άμυνες με ταχύτητα και ντρίμπλα. Είναι ένας πιο «στατικός» επιθετικός, ένας καθαρός εκτελεστής, που ζει μέσα στην περιοχή και λειτουργεί πλέον με διαφορετικό τρόπο. Το σώμα έχει αλλάξει, αλλά η εμμονή με το γκολ παραμένει ίδια, σχεδόν αμείλικτη.

Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ, πάντως, δεν δείχνει διατεθειμένος να ακούσει τις αμφισβητήσεις. Τον στηρίζει ανοιχτά και δημόσια, όχι για όσα έχει κάνει, αλλά για όσα συνεχίζει να προσφέρει μέσα στο γήπεδο: κινήσεις, χώρους, παρουσία που τραβάει αμυντικούς πάνω του. Μια επιρροή που δεν μετριέται μόνο σε γκολ, αλλά και σε όσα ανοίγει για τους υπόλοιπους.

Κι όμως, τα ερωτήματα δεν σταματούν. Οι τελευταίες εμφανίσεις του πριν το τουρνουά έδειξαν έναν παίκτη λιγότερο ευέλικτο, πιο προβλέψιμο, που πλέον δεν κυριαρχεί με την ίδια φυσικότητα. Στην Πορτογαλία, κάθε του εμφάνιση μοιάζει να λειτουργεί σαν δημοψήφισμα: βασικός ή όχι; αναντικατάστατος ή όχι;

Πίσω του, όμως, υπάρχει μια από τις πιο πλήρεις εθνικές ομάδες που είχε ποτέ η χώρα. Μια γενιά γεμάτη ποιότητα, ισορροπία και βάθος σε κάθε γραμμή, που επιτρέπει στην Πορτογαλία να μιλά ξανά για τίτλο. Παίκτες όπως ο Μπρούνο Φερνάντες, ο Μπερνάρντο Σίλβα και ο Βιτίνια συνθέτουν έναν κορμό που μπορεί να σηκώσει το βάρος της κορυφής.

Και κάπως έτσι, το μεγάλο πορτογαλικό ερώτημα δεν είναι μόνο αγωνιστικό. Είναι σχεδόν συμβολικό: σε μια ομάδα που ίσως δεν υπήρξε ποτέ πιο έτοιμη, πόσο χώρος υπάρχει ακόμη για τον άνθρωπο που την καθόρισε όσο κανείς άλλος;

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο δεν είναι πια το μέλλον. Είναι το παρελθόν, το παρόν και – ίσως- το τελευταίο μεγάλο στοίχημα μιας χώρας που ακόμα δεν μπορεί να αποφασίσει αν πρέπει να προχωρήσει χωρίς αυτόν.