Μουντιάλ 1974: Οι απειλές δολοφονίας των παικτών του Ζαΐρ και η πιο τρελή κλωτσιά των Παγκοσμίων Κυπέλλων
Το ποδόσφαιρο, όσο σημαντικό κι αν είναι, δεν είναι θέμα ζωής ή θανάτου, οι παίκτες της εθνικής ομάδας του Ζαΐρ που συμμετείχαν στο Μουντιάλ 1974 όμως και οι οικογένειές τους μπορεί και να διαφωνήσουν και θα έχουν και επιχειρήματα…
Το Παγκόσμιο Κύπελλο του ’74, στη Γερμανία, θα έπρεπε να είναι μια μεγάλη γιορτή για το Ζαΐρ, καθώς είχε καταφέρει να γίνει η πρώτη υποσαχάρια χώρα της Αφρικής που πήρε την πρόκριση για τη σημαντικότερη ποδοσφαιρική διοργάνωση. Ήταν, παράλληλα, μια πολύ καλή ευκαιρία για τον δικτάτορα Μομπούτου Σέσε Σέκο, ο οποίος είχε πάρει την εξουσία το 1965, για να κάνει την προπαγάνδα του. Έτσι, όλα ήταν καλά αρχικά για την εθνική ομάδα, οι παίκτες της οποίας κέρδισαν από ένα Volkswagen και από ένα σπίτι.
Όταν, όμως, ήρθε η ώρα της αναχώρησης για τη Γερμανία, μαζί με την ομάδα ταξίδεψαν και στρατιωτικοί αλλά και… μάγοι που έδιωχναν τα κακά πνεύματα. Αυτοί μάλλον δεν βοήθησαν και πολύ πάντως, γιατί αυτό που ακολούθησε ήταν ένα μαρτύριο… Όχι γιατί ήρθε η ήττα με 2-0 από τη Σκωτία στο πρώτο παιχνίδι, αλλά επειδή τα λεφτά που έπρεπε να πάρουν οι παίκτες και δεν τα πήραν, έκαναν την ομάδα άνω-κάτω. Οι ποδοσφαιριστές κατηγόρησαν κυβερνητικούς αξιωματούχους πως τα πήραν οι ίδιοι, το κλίμα χάλασε και στο ματς με τη Γιουγκοσλαβία ήρθε η καταστροφή: Ήττα με 9-0.
Η πιο βαριά ήττα όλων των εποχών σε Μουντιάλ προκάλεσε την οργή του δικτάτορα, το μήνυμα του οποίου ήταν σαφές: «Αν χάσετε με πάνω από 3 γκολ διαφορά στο επόμενο ματς μην επιστρέψετε στη χώρα». Και το επόμενο παιχνίδι ήταν με τη Βραζιλία… Με το σκορ στο 2-0, η Σελεσάο κερδίζει φάουλ σε καλή θέση, οι Ριβελίνο και Ζαϊρζίνιο είναι πάνω από τη μπάλα περιμένοντας το σφύριγμα του διαιτητή και αυτό που ακολουθεί αφήνει άφωνους τους πάντες: Ο Μουεπού Ιλούνγκα φεύγει από το τείχος και κλωτσάει με δύναμη τη μπάλα προς την απέναντι πλευρά του γηπέδου.
Εκείνη τη στιγμή κανείς δεν κατάλαβε το γιατί, οπότε αντιμετώπισαν το Ζαΐρ… σαν ανέκδοτο. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν υπήρχε κάτι για να γελάσεις, καθώς ο Ιλούνγκα εκείνη τη στιγμή, με την πιο τρελή κλωτσιά στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων, «κραύγασε» για τη ζωή του και μαζί για αυτές των συμπαικτών του και των οικογενειών τους…