Δύναμη στην ενημέρωση.... ποιότητα στην ψυχαγωγία

Έλληνας καθηγητής στο Τελ Αβίβ: «Είμαι σε ένα μικρό καταφύγιο – Ακούμε συνεχώς πυραύλους, η γη σειέται από τις εκρήξεις»

Τις κρίσιμες ώρες των τελευταίων ημερών περιγράφει μέσα από καταφύγιο στο Τελ Αβίβ ο Έλληνας καθηγητής Πανεπιστημίου Λεωνίδας-Ρωμανός Νταβράνογλου, την ώρα που συνεχίζονται οι εκτοξεύσεις πυραύλων στην πόλη.

Όπως λέει ο ίδιος, μιλώντας στον ΑΝΤ1, η αίσθηση της απειλής είναι πλέον διαρκής, με τους κατοίκους να ακολουθούν αυστηρά τα πρωτόκολλα ασφαλείας.

«Βρίσκομαι μέσα σε καταφύγιο. Ξυπνήσαμε το πρωί με σειρήνες, ακούγαμε πυραύλους και ακολουθήσαμε αμέσως το πρωτόκολλο. Πήραμε τα κατοικίδια και κατεβήκαμε στο κρησφύγετο. Υπάρχουν πολλά δημόσια καταφύγια, κυρίως υπόγεια, το συγκεκριμένο βρίσκεται κάτω από έναν κήπο κατοικίας», περιγράφει.

Όπως εξηγεί, πρόκειται για ένα καταφύγιο παλαιού τύπου, με τεθωρακισμένη πόρτα, βασικά εργαλεία και βρύση, αλλά χωρίς τουαλέτα. «Είναι ένα πολύ μικρό δωμάτιο, χωράει περίπου 4 άτομα», σημειώνει.

«Οι συνάδελφοί μου έσπευσαν να με βοηθήσουν και με έφεραν εδώ», αναφέρει, περιγράφοντας την αλληλεγγύη που υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων αυτές τις ώρες.

Η επικοινωνία με τις αρχές γίνεται κυρίως μέσω μηνυμάτων από τον στρατό. «Μας στέλνουν ειδοποιήσεις που μας λένε πότε πρέπει να κατέβουμε κάτω και πότε είναι ασφαλές να βγούμε», εξηγεί.

Οι πρώτες ημέρες ήταν, όπως παραδέχεται, ιδιαίτερα σοκαριστικές. «Η πρώτη φορά για μένα ήταν προχθές και ήταν ξαφνικό. Έχουν γίνει πολλές ρίψεις, πέφτουν συνεχώς πύραυλοι. Η στιγμή που αγχώθηκα περισσότερο ήταν όταν λάβαμε μήνυμα ότι υπήρχε drone πάνω από το αυτοκίνητό μας και μας ζητήθηκε να βγούμε», λέει.

Όπως περιγράφει, οι κάτοικοι βλέπουν συχνά τους πυραύλους με γυμνό μάτι. «Οι περισσότεροι αναχαιτίζονται, αλλά σίγουρα αρκετοί έχουν πέσει. Έχουν γίνει χτυπήματα στο Τελ Αβίβ και στην Ιερουσαλήμ. Η γη σειέται από τις εκρήξεις, όταν έπεσε ένας πύραυλος περίπου ένα χιλιόμετρο από εδώ, ήταν σαν μικρός σεισμός».

Ο καθηγητής παραμένει στο καταφύγιο στο Τελ Αβίβ, περιμένοντας τις επόμενες οδηγίες, σε μια καθημερινότητα που, όπως λέει, πλέον καθορίζεται από τον ήχο των σειρήνων και τα μηνύματα του στρατού.