«Θα ήθελα να τον είχα χτυπήσει πιο δυνατά»: Οι δηλώσεις μετά το ιστορικό «kung-fu kick» που γιγάντωσαν τον μύθο του Καντονά

Η κλωτσιά «κουνγκ-φου» του Έρικ Καντονά σε οπαδό της Κρίσταλ Πάλας στο Σέλχαρστ Παρκ παραμένει, τρεις και πλέον δεκαετίες μετά, ένα από τα πιο εμβληματικά –και διχαστικά– επεισόδια στην ιστορία της Premier League.

Όχι μόνο για την ίδια την πράξη, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο ο Γάλλος σταρ επέλεξε να την «κουβαλήσει» δημόσια τα επόμενα χρόνια.

Όλα ξεκίνησαν στις 25 Ιανουαρίου 1995, στο 1-1 της Κρίσταλ Πάλας με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όταν ο Καντονά αποβλήθηκε μετά από χτύπημα εκτός φάσης στον παίκτη της Πάλας, Ρίτσαρντ Σο.

Το επεισόδιο εκτυλίχθηκε αστραπιαία. Εν μέσω του γενικού χαμού, ο Καντονά άκουσε κάτι συγκεκριμένο από την εξέδρα και έγινε «ταύρος» αφού σε χρόνο μηδέν πήδηξε το κιγκλίδωμα και όρμησε με «ιπτάμενη» κλωτσιά στον οπαδό της Πάλας Μάθιου Σίμονς, σε μια σκηνή που μετατράπηκε αμέσως σε παγκόσμιο τηλεοπτικό στιγμιότυπο και κυριάρχησε στα πρωτοσέλιδα.

Τι του είπε τελικά;

Πολλές και αντικρουόμενες είναι οι εκδοχές για τα λόγια που προκάλεσαν την έκρηξη του Καντονά.

Ο Σίμονς στο δικαστήριο ανέφερε ότι του φώναξε ειρωνικά: «Off, off, off! It’s an early bath for you, Mr Cantona!» («Έξω, έξω! Θα πας νωρίς για ντους, κύριε Καντονά!»)

Αντίθετα, πολλοί αυτόπτες μάρτυρες και διεθνή μέσα ανέφεραν ότι ο Σίμονς τον έβρισε χυδαία, με εκφράσεις που περιελάμβαναν βαριά προσβολή προς τη μητέρα του Γάλλου άσου, ενώ υπήρξαν και ισχυρισμοί για ρατσιστική προσβολή, χωρίς όμως να αποδειχθεί νομικά, αναφέρει το Fourfourtwo.

Η αντιμετώπιση του περιστατικού από τον ίδιο τον Καντονά ήταν, από την πρώτη στιγμή, χαρακτηριστική της ιδιοσυγκρασίας του. Ποτέ δεν επιχείρησε να «μαζέψει» ή να στρογγυλέψει το συμβάν. Αντιθέτως φρόντισε να το τροφοδοτεί με δηλώσεις που έμελλε να γίνουν σχεδόν τόσο διάσημες όσο και το ίδιο το χτύπημα.

Χρόνια αργότερα, όπως καταγράφουν διεθνή μέσα, θα έλεγε ότι υπήρχε μόνο ένα πράγμα για το οποίο μετάνιων: «I would have loved to have kicked him harder», (πολύ θα ήθελα να τον έχω χτυπήσει ακόμα πιο σκληρά) – φράση που επανέφερε πρόσφατα σε συνέντευξή του, γελώντας για το πώς είχε εξαγριώσει τότε τον βρετανικό Τύπο.

Πειθαρχικές αλλά και ποινικές διώξεις

Σε άλλη περίπτωση, ο Καντονά περιέγραψε το επεισόδιο ως «την καλύτερη στιγμή» του, λέγοντας: «My best moment? … the one I prefer is when I kicked the hooligan», αποκαλώντας σταθερά τον Σίμονς «χούλιγκαν», με τρόπο που έδειχνε ότι δεν τον ενδιέφερε να ανασκευάσει ή να εξωραΐσει το συμβάν.

Μετά το επεισοδιακό παιχνίδι, η υπόθεση πήρε ασφαλώς πειθαρχική διάσταση αλλά και ποινική. Σε επίπεδο συλλόγου, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον τιμώρησε με αποκλεισμό μέχρι το τέλος εκείνης της σεζόν και χρηματικό πρόστιμο, ενώ στη συνέχεια η Αγγλική Ομοσπονδία (FA) τού επέβαλε επιπλέον αποκλεισμό και νέο πρόστιμο, σε μια προσπάθεια να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα μηδενικής ανοχής στη βία κατά φιλάθλων.

Παράλληλα, ο Καντονά αντιμετώπισε ποινική δίωξη για επίθεση: καταδικάστηκε αρχικά σε ποινή φυλάκισης δύο εβδομάδων, όμως σε δεύτερο βαθμό η ποινή μετατράπηκε σε 120 ώρες κοινωφελούς εργασίας – ποινή που παρουσιάστηκε τότε ως συμβολική.

Στο φόντο όλων αυτών, η εικόνα του Καντονά απέναντι στους δημοσιογράφους «σφραγίστηκε» και από το περίφημο, αινιγματικό του σχόλιο στη συνέντευξη Τύπου: «When the seagulls follow the trawler…», («Όταν οι γλάροι ακολουθούν την τράτα…») το οποίο χρησιμοποίησε ουσιαστικά ως τρόπο να κλείσει τη συζήτηση χωρίς να μπει σε απολογίες ή εξηγήσεις, την ώρα που δεχόταν ασφυκτική πίεση για το τι ακριβώς συνέβη.

Οι συνέπειες για τον Σίμονς

Όσο για τον οπαδό που δέχθηκε την επίθεση, η υπόθεση δεν έμεινε χωρίς συνέπειες και για τον ίδιο. Σύμφωνα με τον Guardian, ο Σίμονς αργότερα καταδικάστηκε για υβριστική/προσβλητική συμπεριφορά, τιμωρήθηκε με πρόστιμο και αποκλεισμό από το γήπεδο.

Το επεισόδιο του Σέλχαρστ Παρκ λειτούργησε ως σημείο καμπής για τη Γιουνάιτεντ, που έχασε τον ηγέτη της για μήνες σε μια κρίσιμη περίοδο αλλά και για τις βρετανικές αρχές, γιατί οδήγησε σε αυστηρή ποινικοποίηση της βίας εντός γηπέδων.

Για τον ίδιο τον Καντονά; Η δημόσια στάση του –και κυρίως, η άρνησή του να δείξει μεταμέλεια περιγράφοντας την πράξη ως «αντανακλαστική» και «σχεδόν μοιραία»– συνέβαλε ώστε η κλωτσιά να μείνει στη συλλογική μνήμη, όχι ως μια «παραφωνία», αλλά ως μέρος του μύθου του, που αποτυπώθηκε ακόμα και σε μπλουζάκια.